Υπό την κηδεμονία των Βρυξελλών

Πρόταση-βόμβα: Βάλτε Ανεξάρτητη Αρχή ή εξωκοινοβουλευτικό υφυπουργό Οικονομικών για να ελέγξετε τα ελλείμματα
Υπό την κηδεμονία των Βρυξελλών τίθεται η ελληνική οικονομία προκειμένου τα επόμενα δύο χρόνια να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμά της κάτω από το 3% του ΑΕΠ και να σταθεροποιήσει το δημόσιο χρέος.

Το χαρακτηριστικό της παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία νομιμοποιείται στον βαθμό που η οικονομία μας ετέθη και πάλι σε καθεστώς επιτήρησης, είναι η διατύπωση πρότασηςβόμβας για τη δημιουργία ανεξάρτητης αρχής εποπτείας της δημοσιονομικής πολιτικής (όπως λειτουργούσε η Τράπεζα της Ελλάδος στα θέματα νομισματικής πολιτικής) ή ακόμη και η τοποθέτηση μόνιμου- εξωκοινοβουλευτικού - υφυπουργού Οικονομικών με καθορισμένη εκ των προτέρων πολυετή θητεία στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Το μοντέλο αυτό παρακολούθησης των εσόδων, αλλά κυρίως ελέγχου των δημοσίων δαπανών, λειτουργεί με επιτυχία από δεκαετίες στη Βρετανία, όπου υπεύθυνα για την πιστή εκτέλεση του προϋπολογισμού που ψηφίζει η Βουλή είναι μόνιμα υψηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών.

Πέραν της θεσμικής αυτής παρέμβασης που δείχνει τη σοβαρότητα της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας μας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ανακοινώνει τη Δευτέρα τις πιο δυσμενείς προβλέψεις από εντάξεως της χώρας μας στην ΟΝΕ για την ανάπτυξη, την ανεργία και τα ελλείμματα, συνιστά δραστικές παρεμβάσεις σε τρία επίπεδα:

1.

Την αύξηση της φορολογίας εισοδημάτων, περιουσίας και των έμμεσων φόρων (καύσιμα, ποτά και τσιγάρα). Δεδομένη πρέπει να θεωρείται η αύξηση κατά 10% τουλάχιστον του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, που θα επιβαρύνει την τελική τιμή της βενζίνης κατά πέντε-έξι λεπτά το λίτρο. Από την αύξηση αυτή το Δημόσιο προσδοκά ότι θα εισπράξει επιπλέον 400 εκατ. ευρώ.

2.

Τη δραστική περικοπή των μισθών στον δημόσιο τομέα και την καθιέρωση νέου μισθολογίου από το 2010, όπους στους μισθούς θα ενσωματωθούν όλα τα επιδόματα.

3.

Την αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού προβλήματος στο Δημόσιο και στα σώματα ασφαλείας που ως σήμερα έχουν μείνει στο απυρόβλητο και την εξομοίωσή τους ως προς τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης (όρια ηλικίας) με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα αλλά και την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών για σύνταξη.

Η πλέον δραστική όμως παρέμβαση ζητείται να γίνει στο σκέλος των δημοσίων δαπανών. Αποκαλυπτική για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας είναι μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την ελληνική οικονομία η οποία συμπεραίνει ότι τα περιθώρια μείωσης των δημοσίων δαπανών στη χώρα μας είναι τεράστια. Οι μελετητές επισημαίνουν χαρακτηριστικά: «Το σημερινό επίπεδο υπηρεσιών που παρέχει το ελληνικό Δημόσιο στην Υγεία, στην Παιδεία, στην εξυπηρέτηση των πολιτών μπορεί να εξακολουθεί να το παρέχει με 30% λιγότερες δαπάνες». «Εναλλακτικά» τονίζουν«αν διατηρηθεί το ίδιο ύψος δαπανών, τότε με τις κατάλληλες παρεμβάσεις μπορεί και επιβάλλεται να βελτιωθεί η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών τουλάχιστον κατά 50% σε σχέση με το σημερινό επίπεδο».

Ο Πρωθυπουργός είναι γνώστης των εκτιμήσεων αυτών, αλλά το ζητούμενο είναι ποιες είναι οι παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν στη δημόσια διοίκηση και τι πολιτικό κόστος θα έχουν. Επίσης, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες, για τον κ.

Κ.Καραμανλή «κλειδί» αποτελεί η δυναμική των στελεχών που έχει στο οικονομικό επιτελείο, από τους οποίους ζητεί να αναλάβουν δράση καθώς η κατάσταση που περιγράφεται οδηγεί τη χώρα αλλά και την κυβέρνηση σε αδιέξοδο.

▅Το μεγάλο λάθος
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι το μεγάλο λάθος που καταλογίζεται στον πρώην υπουργό Οικονομίας κ.

Γ. Αλογοσκούφη είναι ότι τα μέτρα που υποδεικνύονται σήμερα και ήταν σε γνώση του ιδίου αλλά και άλλων στελεχών της κυβέρνησης δεν ελήφθησαν στην αρχή του εκλογικού κύκλου, δηλαδή αμέσως μετά τις βουλευτικές εκλογές του φθινοπώρου του 2007, αλλά άφησε να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Στη συνέχεια ξέσπασε η διεθνής οικονομική κρίση, που επιδείνωσε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και οδήγησε στα «αποκαλυπτήρια» των πραγματικών ελλειμμάτων και της αδυναμίας του εισπρακτικού μηχανισμού να συγκεντρώσει έσοδα και να περιορίσει την παραοικονομία. Την ίδια ώρα οι δαπάνες του Δημοσίου αυξάνονταν από «κεκτημένη ταχύτητα», δηλαδή από παλαιότερες αποφάσεις όπως η καταβολή αναδρομικών στους δικαστικούς, οι υπεσχημένες αυξήσεις στους αστυνομικούς και σειρά «ρουσφετιών» που δεν είχαν αποτυπωθεί στον προϋπολογισμό. Αλλά οι δαπάνες διογκώθηκαν και από την ανάγκη ενίσχυσης συγκεκριμένων κλάδων της οικονομίας και ασθενέστερων ομάδων που βρίσκονται κάτω από τα ανεκτά όρια διαβίωσης (άνεργοι, συνταξιούχοι κ.ά.).

Υπό αυτές τις συνθήκες και με δεδομένο ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε ύφεση για πρώτη φορά από το 1993, όπως θα ανακοινώσει τη Δευτέρα η Επιτροπή, με τις εαρινές προβλέψεις το υπουργείο Οικονομίας σχεδιάζει τα μέτρα που θα λάβει. Και αυτό για ευνόητους λόγους...

Το ερώτημα όμως που απασχολεί πλέον το Μέγαρο Μαξίμου και συνακολούθως το οικονομικό επιτελείο είναι πότε και με ποιον τρόπο θα τεθεί η ατζέντα των δύσκολων αποφάσεων στο τραπέζι: το καλοκαίρι ή το αργότερο τον Σεπτέμβριο, καθώς τότε θα φθάνει στο τέλος της η εξάμηνη προθεσμία που έδωσε η Επιτροπή στην κυβέρνηση για να κόψει τον «γόρδιο δεσμό» των ελλειμμάτων.



Διαβάστε περισσότερα...

Η «ορθολογική» διαχείριση των πόρων του ΕΣΠΑ καλά κρατεί

Το υπουργείο Οικονομίας, με ειδική τροπολογία, προωθεί τη σύσταση Ανώνυμης Εταιρείας της Εκκλησίας της Ελλάδας, η οποία θα χρηματοδοτείται από το δημόσιο... δεν θα ανήκει όμως στο δημόσιο. Διαβάστε την επιστολή-καταγγελία που έστειλε η Δήμητρα Χαλικιά, μέλος του ΔΣ του Σωματείου στο Σύλλογο Εργαζομένων, στη Μονάδα Διαχείρισης του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης.
Το υπουργείο Οικονομίας με τροπολογία–προσθήκη σε νομοσχέδιο «περί διατάξεων φορολογίας εισοδήματος», συστήνει με νόμο (που ως γνωστό έχει αυξημένη ισχύ) μια νέα Ανώνυμη Εταιρεία που την ονομάζει «Αναπτυξιακό Οργανισμό της Εκκλησίας της Ελλάδος».
Η νέα αυτή Ανώνυμη Εταιρεία «θα αποτελεί τον ενδιάμεσο φορέα διαχείρισης κατά τον ν.3614/2007 πράξεων της Εκκλησίας της Ελλάδος και των εν γένει εκκλησιαστικών προσώπων (…) όπως ήδη έχει συμβεί για την εταιρείες ΚτΠ, Α.Ε., ΜΟΔ Α.Ε., ΔΗΜΟΣ Α.Ε., ενώ δύναται να μετέχει σε προγραμματικές συμβάσεις».

Από το επισυναπτόμενο κείμενο τροπολογίας ξεχωρίσαμε τα παρακάτω:

1) Αναφέρεται πως η σύσταση αυτής της ΑΕ γίνεται για την «διευκόλυνση της αποστολής της Εκκλησίας της Ελλάδος και των λοιπών εκκλησιαστικών νομικών προσώπων για την εκτέλεση αναπτυξιακών, κοινωνικών και πολιτιστικών δράσεων…»

2) «Η εταιρεία δεν υπάγεται στο δημόσιο τομέα όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά» τη στιγμή που εποπτεύεται από τα υπουργεία Οικονομίας και Εθνικής Παιδείας και όπως αναφέρεται (άρθρο 4: πόροι) η εταιρεία λαμβάνει αποζημίωση από νομικά πρόσωπα για την εκτέλεση πράξεων δημοσίου χαρακτήρα που χρηματοδοτούνται από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους (δηλαδή από τον προϋπολογισμό των έργων) αλλά και ότι η εταιρεία επιχορηγείται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και λοιπούς πόρους του κρατικού προϋπολογισμού.

Επιπροσθέτως, το προσωπικό της Εταιρείας προσλαμβάνεται από τον ιδιωτικό τομέα (και αφού δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα, προσλαμβάνει εκτός ΑΣΕΠ) ή αποσπάται από το δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα (βλέπε Μονάδα Οργάνωσης Διαχείρισης (ΜΟΔ Α.Ε).

Συμπερασματικά: μια Εταιρεία που χρηματοδοτείται από το δημόσιο, δουλεύουν σε αυτή υπάλληλοι που πληρώνονται από το δημόσιο, «αποζημιώνεται» για έργα που εκτελούνται με δημόσια χρήματα δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα (!).

3) Η εταιρεία αναλαμβάνει «….την προετοιμασία και ωρίμανση των έργων, δηλαδή την εκτέλεση μελετών, τη λήψη των απαραίτητων αδειών και τη σύνταξη προκηρύξεων και των τευχών δημοπράτησης για την κατασκευή τεχνικών έργων, προμηθειών και την παροχή υπηρεσιών».

Συμπερασματικά: η Εταιρεία αυτή εκτελεί όχι μόνο χρέη Τεχνικής Υπηρεσίας του δημοσίου αλλά και συμβούλου παροχής υπηρεσιών και προμηθευτή.

Τα ερωτήματα που «καίνε τα χείλη» είναι :

1) Ποια είναι αυτά τα έργα της Εκκλησίας; Δεδομένου ότι στο ΕΣΠΑ δεν ονοματίζονται (ορθά) ούτε έργα ούτε δικαιούχοι; Αξίζει να σημειωθεί ότι η προσπάθεια που έκανε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να ονοματίσει τις «Ιερές Μονές» ως δικαιούχους του προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2007-2013 «ανακόπηκε» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

2) Γιατί πρέπει να συσταθεί Τεχνική Υπηρεσία Μελετών και Κατασκευών Δημοσίων Έργων της Εκκλησίας και μάλιστα με χρηματοδότηση του ελληνικού δημοσίου; Δεν είναι ικανές να ανταποκριθούν οι αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες του δημοσίου;

3) Πώς ένας «ενδιάμεσος φορέας διαχείρισης» ιδιωτικού δικαίου (όπως το σχέδιο νόμου αναφέρει για την ΑΕ της Εκκλησίας) μπορεί να αναλάβει διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων χωρίς να επιλεγεί μέσα από δημόσιο διαγωνισμό; (όπως άλλωστε ορίζει ο ίδιος ο νόμος για την διαχείριση του ΕΣΠΑ Ν.3614/2007 στο άρθρο του 4, παράγραφος 4, εδάφιο γ).

Τέλος, νομίζω ότι χρειάζεται να υπογραμμισθεί ως ενδεικτικό της αντίληψης της κυβέρνησης περί του ρόλου της Εκκλησίας της Ελλάδος (εφόσον τη χρηματοδοτεί) ότι σύμφωνα με το σκοπό της, η εν λόγω εταιρεία «δύναται να υλοποιεί δράσεις προς όφελος δικαιούχων εκκλησιαστικών νομικών προσώπων διεθνούς, δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου ως και εκκλησιαστικών ενώσεων προσώπων, που εδρεύουν στην αλλοδαπή και ανήκουν στο Κλίμα της Ανατολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας και προωθούν θρησκευτικούς σκοπούς του αυτού Κλίματος προς το σκοπό της συνεισφοράς στην ποιμαντική, πολιτιστική, αναπτυξιακή και φιλανθρωπική δράση τους».

Προφανώς η κάθε Εκκλησία (και αυτή του Κλίματος της Ανατολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας) προωθεί θρησκευτικούς σκοπούς προωθώντας δράσεις στήριξης του ποιμαντικού, πολιτιστικού και φιλανθρωπικού έργου της .

«Αναπτυξιακή δράση» όμως;

Εκτός, αν η δράση της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου αποτελεί το πρότυπο «μοντέλο ανάπτυξης» το οποίο θα χρησιμοποιηθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος για να εκτελέσει, με απόλυτο σεβασμό στις αρχές της διαφάνειας (εννοείται…), έργα «δημόσιου χαρακτήρα» όχι μόνο εντός αλλά και εκτός συνόρων .

«Κάποια» από τα «παρελθόντα» έγιναν με δημόσια γη, τα μελλούμενα πρόκειται να γίνουν «και» με δημόσια και κοινοτικά κονδύλια του ΕΣΠΑ;

Υ.Γ. Τέλος, μην ξαφνιαστείτε με το άρθρο 2 περί «Ηθικής υποχρέωσης» της Πολιτείας και άλλα, που συμπεριλαμβάνεται στο ίδιο σχέδιο-νόμου. Έτσι είναι: σου σκοτώνουνε τον αδελφό και μετά σου δίνουν την δυνατότητα να μπεις στο πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις.

Τα σχόλια δικά σας.





Διαβάστε περισσότερα...

Προοπτικές πράσινης ανάπτυξης στα «καμένα» της Πελοποννήσου

Οι κλιματικές αλλαγές στην περιοχή της Πελοποννήσου που καταστράφηκε απο τις πυρκαγιές του 2007 και οι προoπτικές πράσινης ανάπτυξης, ήταν το αντικείμενο εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στην Αρχαία Ολυμπία. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Συλλόγου Περιβαλλοντικής Προστασίας Ζαχάρως, υπό την αιγίδα του Ευρωπαίου Επιτρόπου για το Περιβάλλον, Σταύρου Δήμα.
Κατά την ομιλία του, ο πρόεδρος του Αστεροσκοπείου Αθηνών Χρίστος Ζερεφός ανέφερε ότι το 2007 καταστράφηκε το 2% της δασικής έκτασης και καλλιεργήσιμης γης της χώρας.
Όπως επισήμανε, οι συνθήκες επικινδυνότητας ήταν όμοιες με αυτές που αναμένουμε το 2050, ενώ η ένταση των ανέμων ήταν ρεκόρ 80 ετών.

Ο υφυπουργός Απασχόλησης Γιώργος Κοντογιάννης ανέφερε οτι το υπουργείο προωθεί ειδικά προγράμματα κατάρτισης για πράσινα επαγγέλματα, που απευθύνονται σε πρώτη φάση σε 7.000 κατοίκους.



Διαβάστε περισσότερα...

Τρισδιάστατες διαφημίσεις θα εμφανίζονται από το πουθενά!

Αν οι διαφημιστικές πινακίδες σας φαίνονται υπερβολικά πολλές, τα χειρότερα μάλλον έρχονται. Μια νέα τεχνολογία φιλοδοξεί να προβάλλει τρισδιάστατα διαφημιστικά μηνύματα στον αέρα, χάρη σε ένα σύστημα λέιζερ που προβάλλει κινούμενες τρισδιάστατες εικόνες στον ουρανό.
Το σύστημα αναπτύσσεται από την ιαπωνική εταιρία Burton, σύμφωνα με το New Scientist. Η τεχνολογία άρχισε να αναπτύσσεται από το 2006, σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Κέιο του Τόκιο και το Εθνικό Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας.
Η συσκευή αρχικά εστίαζε έναν παλμό λέιζερ σε ένα σημείο του αέρα, το οποίο ιονίζει, δημιουργώντας για λίγο μια μπάλα πλάσματος που λάμπει. Η νέα βελτιωμένη εκδοχή της συσκευής εστιάζει 1.000 παλμούς λέιζερ στον ουρανό κάθε δευτερόλεπτο, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση πολλών συνεχών σημείων φωτός, από τα οποία μπορεί να δημιουργηθεί μια κινούμενη τρισδιάστατη εικόνα γραφικών.
Η εταιρία μελετά τη χρήση της νέας τεχνολογίας για την προβολή υπαίθριων διαφημίσεων, κάτι το οποίο θα απαιτήσει αύξηση του μεγέθους της προβολής (προς το παρόν λιγότερο από ένα μέτρο), με την χρήση πιο ισχυρών λέιζερ. Εκτιμά ότι θα είναι έτοιμη για πρακτικές εφαρμογές της συσκευής το 2011. 'Αλλες εφαρμογές πέρα από τη διαφήμιση, περιλαμβάνουν επιδείξεις φωτεινών εκρήξεων στον ουρανό σαν πυροτεχνήματα, καθώς και προβολή τρισδιάστατης τηλεόρασης.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο ήδη αναπτύσσει μια παρόμοια τεχνολογία σαν αμυντικό όπλο σε στρατιωτικά οχήματα. Ονομάζεται Σύστημα Ακουστικής Ασπίδας Πλάσματος (PASS) και μπορεί να δημιουργήσει βίαια αποτελέσματα, χρησιμοποιώντας έναν πρόσθετο παλμό λέιζερ για να δημιουργήσει έκρηξη στην αρχική μπάλα πλάσματος, παράγοντας ταυτόχρονα μια φωτεινή λάμψη κι ένα δυνατό θόρυβο. Η νέα τεχνολογία -που αποσκοπεί στο να δημιουργεί μια αμυντική ασπίδα φωτός και κρότου- έχει ήδη επιτυχώς δοκιμαστεί σε στρατιωτικά οχήματα.




Διαβάστε περισσότερα...

Σε συναγερμό ολόκληρος ο κόσμος

Σε 13 χώρες και τρεις ηπείρους έχει εμφανιστεί πλέον ο Η1Ν1, ενώ το Μεξικό θα είναι «νεκρή χώρα» για πέντε ημέρες
ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ Συναγερμός έχει σημάνει στον πλανήτη για το ενδεχόμενο πανδημίας της γρίπης των χοίρων, της «νέας γρίπης» όπως την αποκαλούν πολλοί ειδικοί, ώστε να την αποσυνδέσουν από την κατανάλωση χοιρινού κρέατος που θεωρείται ακίνδυνη. Δυστυχώς, ο ιός πλέον μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο και σε χώρες εκτός Μεξικού απ΄ όπου ξεκίνησε. Η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) έλαβε έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπιση της απειλής, ωστόσο δεν προχώρησε ως την απαγόρευση των πτήσεων από και προς το Μεξικό, όπως ζήτησε η Γαλλία στη συνάντηση των υπουργών Υγείας της ΕΕ που έγινε την Πέμπτη στο Λουξεμβούργο. Κατά του κλεισίματος των συνόρων με το Μεξικό ετάχθη και η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, παρά το σχετικό αίτημα Ρεπουμπλικανών.
Ως χθες είχαν επιβεβαιωθεί κρούσματα του νέου και επικίνδυνου στελέχους Η1Ν1 του ιού σε 13 χώρες, τελευταίες εκ των οποίων ήταν η Ελβετία, η Αυστρία, η Δανία και το Χονγκ Κονγκ, όπου επιβεβαιώθηκε το πρώτο κρούσμα στην Ασία.

Στη Γερμανία το υπουργείο Υγείας επιβεβαίωσε την πρώτη περίπτωση μετάδοσης της γρίπης των χοίρων εντός της χώρας από άνθρωπο σε άνθρωπο: ασθενής ήταν (διότι, ευτυχώς, ανέρρωσε πλήρως) μία γυναίκα από τη Βαυαρία η οποία δεν είχε ταξιδέψει προσφάτως στο Μεξικό. Ηρθε όμως σε επαφή με ένα άτομο που ασθένησε στη Γερμανία έπειτα από ταξίδι στη χώρα αυτή.

Στην Πολωνία ένα οκτάχρονο κοριτσάκι, το οποίο πριν από λίγες ημέρες επίσης επέστρεψε από ταξίδι στο Μεξικό, νοσηλεύεται στο Βρόκλαβ με συμπτώματα που προσομοιάζουν σε αυτά της γρίπης των χοίρων.

Η δημόσια ζωή έχει νεκρώσει στο Μεξικό. Η κυβέρνηση διέταξε να κλείσουν για πέντε ημέρες οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες και πολλές επιχειρήσεις, προκειμένου να ανακόψει την εξάπλωση του φονικού στελέχους του ιού. Μάλιστα, οι υγειονομικές αρχές εκφράζουν την αισιοδοξία ότι ο αριθμός των νέων κρουσμάτων αρχίζει να μειώνεται.

Σύμφωνα με τον υπουργό ΥγείαςΧοσέ Ανχελ Κόρντοβα, στα δημόσια νοσοκομεία εισήχθησαν την Πέμπτη 46 ασθενείς με σοβαρά συμπτώματα γρίπης, έναντι 212 στις 20 Απριλίου.

«Αυτό είναι ενθαρρυντικό»είπε. Το Μεξικό έχει αναφέρει 176 ύποπτους θανάτους από το νέο, μεταλλαγμένο και προς το παρόν ενδεχομένως θανατηφόρο στέλεχος του ιού Η1Ν1. Το κρούσμα στο Χονγκ Κονγκ αφορά ταξιδιώτη από το Μεξικό.

Ο μεγαλύτερος αριθμός επιβεβαιωμένων κρουσμάτων εκτός Μεξικού έχει ανακοινωθεί από τις ΗΠΑ (141 κρούσματα). Για να αποτραπεί η περαιτέρω διάδοση της γρίπης έχουν κλείσει περίπου 300 σχολεία σε 19 Πολιτείες.

Πάντως σχεδόν όλες οι περιπτώσεις εκτός Μεξικού είναι ελαφρές και ελάχιστοι ασθενείς χρειάστηκαν νοσοκομειακή θεραπεία. Το μόνο κρούσμα θανάτου εκτός Μεξικού ήταν ένα μωρό 23 μηνών που πέθανε στο Τέξας, όπου όμως είχε ταξιδέψει από την Πόλη του Μεξικού.

Εκτός από το Μεξικό, τις ΗΠΑ και τη Γερμανία, βάσει των στοιχείων του ΠΟΥ επιβεβαιωμένα κρούσματα νέα γρίπης έχουν καταγραφεί στον Καναδά (35 κρούσματα), στην Ισπανία (13), στη Βρετανία (οκτώ), στη Νέα Ζηλανδία (τρία), στο Ισραήλ (δύο) και από ένα σε Αυστρία, Ολλανδία, Ελβετία, Δανία και Χονγκ Κονγκ.

Φόβους ότι ίσως η γρίπη των χοίρων έχει ήδη φθάσει στη Γαλλία εξέφρασε η γαλλίδα υπουργός ΥγείαςΡοζλίν Μπασλό.

«Η γρίπη κατά πάσα πιθανότητα βρίσκεται και στη Γαλλία, ακόμη και αν ως τώρα δεν έχει επιβεβαιωθεί κανένα κρούσμα»τόνισε χαρακτηριστικά.

Εν τω μεταξύ στις ΗΠΑ, χώρα όπου επικρατεί μεγάλη ανησυχία για την επιδημία που μεταφέρθηκε από το γειτονικό Μεξικό, οι ομοσπονδιακές αρχές ανακοίνωσαν ότι θα δαπανήσουν 251 εκατ. δολάρια για να αγοράσουν 13 εκατομμύρια περισσότερες δόσεις αντι-ιικών φαρμάκων και θα στείλουν 400.000 δόσεις στο Μεξικό. Η κυβέρνηση του προέδρου Ομπάμαδιαθέτει αποθέματα περίπου 50 εκατομμυρίων δόσεων αντιγριπικών φαρμάκων.

Δεκαπέντε χώρες, μεταξύ των οποίων η Κίνα και η Ρωσία, απαγόρευσαν ή επέβαλαν περιορισμούς στις εισαγωγές χοιρινού κρέατος και συναφών προϊόντων από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι η ασθένεια δεν μεταδίδεται από τους χοίρους.





Διαβάστε περισσότερα...

Ευρωπαϊκό SOS για την ελληνική οικονομία

Την Δευτέρα 4 Μαΐου αναμένεται το SOS της Κομισιόν για το δημόσιο χρέος. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρώπης, το χρέος θα ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ ενώ η ανάπτυξη θα σημειώσει υποχώρηση πάνω από 0,5%. Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι χειρότερες από τις αναθεωρημένες προβλέψεις της 19ης Ιανουαρίου.
Οι νέες προβλέψεις της Κομισιόν, που θα παρουσιάσει μεθαύριο ο ίδιος ο επίτροπος Χοακίν Αλμούνια, εμφανίζουν την πλήρη αποτυχία της κυβέρνησης στις εκτιμήσεις της για το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που υπέβαλε στις Βρυξέλλες. Το δημόσιο χρέος έχει, στην κυριολεξία, εκτιναχθεί πάνω από το 100% του ΑΕΠ, έναντι της πρόβλεψης της Ελλάδας για 96,1% του ΑΕΠ, σε συνδυασμό με συνεχείς αναθεωρήσεις του δημοσιονομικού ελλείμματος.
Η κυβέρνηση, στο πρόγραμμα σταθερότητας, είχε προβλέψει ρυθμό ανάπτυξης 1,1 % για το 2009 και μάλιστα επέμενε ότι το 0,2 % της Επιτροπής είναι λανθασμένο και η ανάπτυξη θα είναι υψηλότερη. Δυστυχώς, αναμένεται ότι το 0,2% της Κομισιόν θα είναι ακόμη χαμηλότερο, κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα μπαίνει και επίσημα στη ζώνη της οικονομικής ύφεσης.

Οι εξελίξεις αυτές θα έχουν ως αποτέλεσμα ιδιαίτερα μεγάλη πίεση από πλευράς ΕΕ και μάλιστα την επόμενη των ευρωεκλογών. Ενώ σε άλλες χώρες στηρίζεται η ανάπτυξη μέσω της δημοσιονομικής χαλάρωσης, η Ελλάδα θα πρέπει να πράξει ακριβώς το αντίθετο, με την επιβολή νέων φόρων και την περικοπή μισθών. Μάλιστα, η Κομισιόν αναμένεται να συνεχίσει την πίεση ζητώντας και νέα αναθεώρηση του Ασφαλιστικού, καθώς αυτό θεωρείται καθοριστικό για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους.

Στις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παρά το μειωμένο ρυθμό ανάπτυξης του 2009, αναμένεται ανάκαμψη της οικονομίας το 2010. Για την Ελλάδα, οι οικονομικοί κύκλοι εκφράζουν ανησυχία ότι μπορεί να μην είναι σε θέση να ακολουθήσει την υπόλοιπη ευρωζώνη, λόγω του υψηλού δημοσίου χρέους της, το οποίο την υποχρεώνει σε περιοριστικά αντί για αναπτυξιακά μέτρα.

Πηγές: ΤΑ ΝΕΑ, Ελευθεροτυπία
Φωτογραφία: skai.gr




Διαβάστε περισσότερα...

«Απαγορεύοντας τις απαγορεύσεις»

Ξεκινάει σήμερα και για δύο μέρες το φεστιβάλ Legalize it με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για τη Νομιμοποίηση της Κάνναβης. Παρακολουθηστε τι λέει στο tvxs.gr ο γιατρός Γ. Οικονομόπουλος για τις απαγορεύσεις, τα ναρκωτικά και τον έλεγχο.
Ποιες οι διαφορές των φυσικών και μη ναρκωτικών και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά το πρόβλημα


Διαβάστε περισσότερα...

Η μαύρη αλήθεια

Πριν από είκοσι χρόνια άρχισε η κατάρρευση του «υπαρκτού»: το σύστημα είχε αποτύχει. Ηταν καταπιεστικό, γραφειοκρατικό και αναποτελεσματικό με συνέπεια τη γενικευμένη δυστυχία των χωρίς ελπίδα υποτελών του. Είχε προηγηθεί η αποκαλυπτική για την ποιότητα της σοβιετικής διακυβέρνησης τραγωδία του Τσερνομπίλ. Ενώ στην Κίνα το καθεστώς δολοφονούσε τα νιάτα του στην πλατεία Τιανανμέν...
Τώρα έχουμε τις παγκόσμιες συνέπειες ενός ακραίου καπιταλιστικού συστήματος τζόγου όπου η χρηματοπιστωτική σπέκουλα αντικατέστησε την παραγωγική επένδυση. Εχουμε, δηλαδή, την εκκωφαντική αποτυχία ενός εμπνευσμένου από τις νεοφιλελεύθερες ιδέες ανεξέλεγκτου και χωρίς αρχές παγκόσμιου συστήματος με ό,τι αυτό συνεπάγεται: την ανεργία, την απειλή ανατροπής για όλα τα καθεστώτα, κυρίως τα πιο ελεύθερα, ή σταδιακής μετατροπής τους από δημοκρατικά σε διαφόρων χρωματικών αποχρώσεων αυταρχικά.
Oι πολύ πρόσφατες και πολύ απαισιόδοξες

απόψεις που δημοσίευσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (για όλους και για μας) διαψεύδουν τις κάπως πιο αισιόδοξες μελέτες άλλων οργανισμών προβλέποντας παράταση της κρίσης και επιδείνωση των συνεπειών της. Και όμως έχουν διατεθεί μυθικά ποσά (σε ζεστό χρήμα, σε πιστώσεις και σε κρατικές εγγυήσεις) για την επιστροφή σε κάποια σταθερότητα ξεκινώντας από τη σωτηρία του τραπεζικού συστήματος.
Κανένας δεν μας έχει εξηγήσει πού βρέθηκαν όλα αυτά τα δισ. και τρισ. που ρίχνονται στο τραπέζι σαν δραχμούλες και που αν είχαν έστω και ως ένα ποσοστό βρεθεί νωρίτερα θα είχαν εξαλείψει σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια φτώχεια. Και το πώς και από ποιους και κάτω από τον έλεγχο ποιων θα αποπληρωθούν όλες αυτές οι πιστώσεις. Την υποψιαζόμαστε φυσικά την απάντηση κι ας μη μας τη λένε. Ξέρουμε μόνο ότι η πλειονότητα θα υποφέρει και «μετά».
Η μαύρη αλήθεια είναι πάντως η εξής: οι μελέτες και οι «διαπιστώσεις» όλων των μεγάλων δημόσιων και ιδιωτικών οικονομικών οργανισμών αλλά και των ισχυρισμών των διαφόρων εθνικών κυβερνήσεων διαψεύδονται όλο και πιο γρήγορα μετά τη δημοσιοποίησή τους και δεν αναφέρομαι μόνο στα τραγικωμικά της δικής μας κυβέρνησης. Οτι η δεξιά (ας το τονίσουμε επιτέλους) Ευρωπαϊκή Επιτροπή του κ. Μπαρόζο μάς οδηγεί στο πουθενά και ότι οι ευρωπαίοι πολίτες που με τις ευρωεκλογές έχουν μια μοναδική ευκαιρία έστω και μικρής ευρωπαϊκής αλλαγής ετοιμάζονται να επιλέξουν την αυτοκτονική αποχή.
Λες και η ευρωπαϊκή αλλά και εθνική επιλογή ανάμεσα σε αυτούς που μας έχουν οδηγήσει σε όλα τα αδιέξοδα και σε όσους, ίσως, έχουν να προτείνουν κάτι το έστω και λίγο διαφορετικό να μην έχει καμιά σημασία...



Διαβάστε περισσότερα...

Υπάρχει τεχνολογία για την διαχείριση των πλαστικών από τις καλλιέργειες.

ΦΩΤΟ-ΒΙΟΑΠΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΜΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ
Η πλέον χρήσιμη και οικονομική από τις νέες τεχνολογίες διάσπασης του πλαστικού είναι η τεχνολογία που αποικοδομεί το πλαστικό με την διαδικασία της Φωτο-Βιοαποικοδόμησης. Η τεχνολογία αυτή βασίζεται στην προσθήκη μικρής ποσότητας ²διασπαστή² ο οποίος εισαγόμενος στο πλαστικό κατά την διαδικασία παραγωγής πρώτης ύλης (π.χ. κόκκων) αλλάζει την συμπεριφορά του πλαστικού.
Η αποικοδόμηση του πλαστικού αρχίζει όταν ολοκληρωθεί η προγραμματισμένη1 διάρκεια ζωής του και το πλαστικό προϊόν δεν χρειάζεται πλέον. Το πλαστικό αφού εκτεθεί για κάποιο διάστημα στον ήλιο, ακόμη και με την ταφή, θα αποικοδομηθεί με την βοήθεια βακτηρίων και μυκήτων καθώς προηγούμενα ο «διασπαστής» έχει διασπάσει τα μακρομόρια του πλαστικού σε άλλα μικρότερα (της τάξεως του 40.000 Dalton και λιγότερο), δηλαδή σε επίπεδα όπου μπορούν να καταναλωθούν ως θρεπτικά υλικά από τους μικροοργανισμούς. Επομένως, το υλικό χαρακτηρίζεται βιοαποικοδομήσιμο αφού παύει να είναι πλαστικό και μετατρέπεται σε θρεπτικό υλικό.

Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται έως ότου το υλικό να βιοαποικοδομηθεί από τους μικροοργανισμούς σε διοξείδιο του άνθρακα, νερό και οργανική ύλη (χώμα). Δεν μένουν υπολείμματα πλαστικού στο χώμα.
ΦΒΑ πλαστικά χρησιμοποιούνται για την παρασκευή κάθε είδους σακουλών για πολυκαταστήματα, για απορρίμματα κτλ. Επίσης πλαστικό ΦΒΑ φιλμ χρησιμοποιείται για την συσκευασία τροφίμων σε θερμοκρασίες μέχρι 40°C. Ταυτόχρονα το φιλμ αυτό αποτελεί ιδανικό υλικό για την συσκευασία κατεψυγμένων τροφίμων που χρειάζεται να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε χαμηλές θερμοκρασίες και το φιλμ αποικοδομείται γρήγορα όταν απορριφθεί στο περιβάλλον.
Ο χρόνος ο οποίος απαιτείται για την Φωτο-Βιοαποικοδόμηση του πλαστικού προϊόντος ρυθμίζεται κατά το στάδιο παραγωγής του προϊόντος και υπάρχει η δυνατότητα η διάρκεια ζωής του να ποικίλλει από 4 μέχρι και 18 μήνες.
Τα ΦΒΑ πλαστικά δύναται να κυκλοφορούν σε αδιαφανή συσκευασία υπό στεγανοποίηση καθώς διατηρούνται, για μεγάλο χρονικό διάστημα, ανέπαφα απουσία φωτός και αέρα, μέχρις ότου χρησιμοποιηθούν. Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν περιέχουν χλώριο και όταν αποικοδομούνται δεν ελευθερώνουν μεθάνιο ή υποξείδια του αζώτου υπό αεροβικές ή αναεροβικές συνθήκες.
Ένα μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει με τα πλαστικά είναι τι γίνεται με αυτά που δεν συλλέγονται και συνεπώς παραμένουν για εκατοντάδες χρόνια στο περιβάλλον και το ρυπαίνουν. Αλλά και για όσα συλλέγονται υπάρχει πρόβλημα τόσο με την ανακύκλωσή τους όσο και με την καύση τους. Συνεπώς όλα τα πλαστικά προϊόντα πρέπει να κατασκευάζονται από Φωτο-Βιοαποικοδομήσιμο πλαστικό εκτός από εκείνα που έχουν μακρά διάρκεια ζωής (π.χ υδροσωλήνες, έπιπλα εμπορικών χώρων κλπ).
Τα ΦΒΑ προϊόντα αφού συλλεχθούν μπορούν να λιπασματοποιηθούν, ή και να καούν και εάν δεν συλλεχθούν μετατρέπονται σε θρεπτικά υλικά χωρίς να αφήσουν βλαπτικά υπολείμματα.
Κατά την παραγωγική διαδικασία προϊόντων που κατασκευάζονται από ΦΒΑ πλαστικά χρησιμοποιούνται οι ίδιες μηχανές με εκείνες των συμβατικών πλαστικών. Επομένως δεν απαιτούνται ιδιαίτερες μηχανές ή ιδιαίτερη εξειδίκευση του εργατικού προσωπικού.
Τα φωτο-βιοσπώμενα πλαστικά έχουν ως πρώτη ύλη την νάφθα (πίσσα) παραπροϊόν διύλισης του πετρελαίου. Είναι επίσης δυνατόν να παρασκευαστούν φωτο-βιοδιασπώμενα πλαστικά από αιθανόλη η οποία γίνεται από ζάχαρη ή άλλους υδατάνθρακες. Η συνεχώς αυξανόμενη τιμή του πετρελαίου έχει κάνει οικονομική την μέθοδο αυτή ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Ευρώπη όπου καλλιεργούνται ζαχαρότευτλα. Στην Αγγλία λειτουργεί το πρώτο εργοστάσιο βιοαιθανόλης που θα παράγει από το 2007, 70 εκατομμύρια λίτρα βιοαιθανόλης ετησίως που αντιστοιχούν σε 55.000 τόνους αιθυλενίου. Σε κάθε περίπτωση το κόστος παραγωγής της πρώτης ύλης ενσωματώνεται στο κόστος παραγωγής του πετρελαίου.
Τα ΦΒΑ πλαστικά αποικοδομούνται με την κατωτέρω διαδικασία:
Τα πλαστικά που ανήκουν στην κατηγορία των πολυολεφινών (πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο, πολυστυρένιο) είναι εκείνα στα οποία προστίθεται ο καταλύτης ο οποίος επιταχύνει την οξείδωση του πολυμερούς (πλαστικού) σπάζοντάς το σε μικρότερα μόρια τα οποία σε αντίθεση με το πολυμερές μπορούν να διαβραχούν. Αυτά τα μικρότερα μόρια διαβρεχόμενα αποτελούν πηγή ενέργειας (τροφή, θρεπτικό υλικό) για τους μικροοργανισμούς. Τα πρόσθετα (καταλύτης) τα οποία επιταχύνουν την οξειδωτική αντίδραση είναι οργανικά παράγωγα ενώσεων των στοιχείων μεταπτώσεως. Οι ενώσεις των στοιχείων μεταπτώσεως είναι μεταλλικές ενώσεις απαραίτητα μικροθρεπτικά υλικά (ιχνοστοιχεία) για τους μικροοργανισμούς και τους οργανισμούς γενικά.







Διαβάστε περισσότερα...

Εργοστάσιο Χωρίς Αφεντικό

Το εργοστάσιο κεραμεικών του Luigi Zanon, ιδρύθηκε το 1980 στη Αργεντινή. Κατά τη μεγάλη οικονομική κρίση της χώρας όμως, το 2001, αποφασίζει να κλείσει. Οι εργάτες μη θέλοντας να χάσουν τη δουλειά τους καταλαμβάνουν το εργοστάσιο και ξεκινούν την αυτοδιαχείρισή του. Παρακολουθείστε το ντοκιμαντέρ για την Zanon, ή όπως αποκαλείται σήμερα, FaSinPat, δηλαδή «εργοστάσιο χωρίς αφεντικά».
Το εργοστάσιο χτίστηκε σε δημόσια γη και με δημόσια κονδύλια. Το 2001 όταν αποφασίζεται το κλείσιμό του, οι εργάτες βρίσκονταν ήδη με πολλούς μισθούς απλήρωτους.
Η κατάληψη του εργοστασίου έγινε χωρίς αντίσταση από τον πρώην ιδιοκτήτη
και έτσι ξεκίνησε η αυτοδιαχείριση χωρίς προϊσταμένους και managers, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται συλλογικά, σε εργατικά συμβούλια.

Ένα τολμηρό πείραμα που επιχειρήθηκε μέσα από την απόγνωση των εργατών, καταλήγει επιτυχές. Ένα χρόνο αργότερα η Αργεντινή βγαίνει από την κρίση και το εργοστάσιο είναι κερδοφόρο. Όμως ο παλιός ιδιοκτήτης, Luigi Zanon, προσπαθεί να το ανακτήσει, με νόμιμους και παράνομους τρόπους.



Διαβάστε περισσότερα...

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ. ΚΑΛΑΜΑΤΑ 1934.

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΜΝΗΜΗΣ
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ.
ΚΑΛΑΜΑΤΑ 1934.
Η πόλη της Καλαμάτας αριθμεί σήμερα πάνω από 50 χιλιάδες κατοίκους. Η ανεργία είναι ένα από τα βασικά προβλήματα της πόλης, όπως άλλωστε και όλης της περιοχής της Πελοποννήσου. Σήμερα λίγα εργοστάσια έχουν μείνει στην περιοχή, κυρίως μικρές βιοτεχνίες. Το μόνο μεγάλο εργοστάσιο είναι αυτό της καπνοβιομηχανίας Καρέλια το οποίο συνεχώς απολύει εργάτες καθώς αποκτά νέα μηχανήματα που αντικαθιστούν τα εργατικά χέρια. Η τεχνολογική «ανάπτυξη» είναι για άλλη μια φορά η αιτία για την δυστυχία πολλών ανθρώπων.
Κάτι ανάλογο έγινε στην πόλη και το 1934. Όμως, την εποχή εκείνη, σε αντίθεση με την σημερνή αδράνεια, οι αντιδράσεις οδήγησαν σε μια αιματοβαμμένη εξέγερση που ανέδειξε τη δύναμη που κρύβουν μέσα τους οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι.
Το 1934 οι εργάτες στο λιμάνι της Καλαμάτας (που τότε ήταν ένα από τα πιο δραστήρια λιμάνια στον ελλαδικό χώρο) ήρθαν αντιμέτωποι με τα τεχνολογικά «επιτεύγματα» της εποχής. Στο λιμάνι λειτουργούσαν τότε οι μεγάλοι αλευρόμυλοι «Ευαγγελίστρια». Πολλά καράβια που μετέφεραν σιτάρι έφθαναν εκεί για την παραγωγή αλευριού. Οι ιδιοκτήτες των μύλων (Πάστρας και Τραβασάρας) είχαν αποφασίσει να αγοράσουν ένα νέο μηχάνημα το οποίο θα ρουφούσε το σιτάρι από τα αμπάρια των πλοίων και θα το οδηγούσε κατευθείαν στον μύλο. Αυτό βέβαια θα είχε σαν συνέπεια την απόλυση πολλών από τους φορτοεκφορτωτές που έκαναν μέχρι τότε την δουλειά αυτή. Για να αποφευχθούν οι σίγουρες αντιδράσεις, το κράτος αποφάσισε να δίνονται στους εργάτες 6 δραχμές για κάθε τόνο σιταριού που θα εκφορτωνόταν από την «ρουφήχτρα». Όμως οι λιμενεργάτες δεν έπεσαν σε αυτήν την παγίδα.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά την εγκατάσταση και λειτουργία της «ρουφήχτρας» είναι τέτοια που δείχνουν την δύναμη της κοινωνικής αλληλεγγύης και μαχητικότητας, αλλά και την κρατική κτηνωδία.
Οι βιομήχανοι της «Ευαγγελίστριας» αποφάσισαν να λειτουργήσουν τον απορροφητήρα την Τετάρτη 9 Μαΐου 1934. Τρεις μέρες πριν, την Κυριακή 6 Μαΐου, στην Νομαρχία Μεσσηνίας πραγματοποιείται σύσκεψη των τοπικών εξουσιαστών για την αντιμετώπιση των αντιδράσεων στην επικείμενη λειτουργία του μηχανήματος. Στην σύσκεψη συμμετέχουν και εκπρόσωποι των κυλινδρόμυλων. Η απόφαση τους είναι να ληφθούν ισχυρά μέτρα φρούρησης των εγκαταστάσεως της βιομηχανίας στο λιμάνι εν όψη μάλιστα και της άφιξης δυο πλοίων με σιτάρι το οποίο θα εκφορτωνόταν από την «ρουφήχτρα». Πράγματι το απόγευμα της Κυριακής κατέβηκαν στο λιμάνι όλες σχεδόν οι κατασταλτικές δυνάμεις του νομού. Στρατιώτες και χωροφύλακες συντάχτηκαν σε θέση μάχης. Στα «μέτρα ασφαλείας» συμμετείχε και το σύνολο της έφιππης χωροφυλακής της περιοχής αλλά και μπράβοι των βιομηχάνων.

Την Δευτέρα 7 Μαΐου στη γενική συνέλευση των λιμενεργατών αποφασίζεται απεργία για την επόμενη μέρα. Οι περισσότεροι καταστηματάρχες της περιοχής του λιμανιού αποφάσισαν να κρατήσουν και αυτοί κλειστά τα μαγαζιά τους την Τρίτη σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους λιμενεργάτες. Κάποιες προσπάθειες συνδικαλιστών να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά με το υπουργείο οικονομικών για «να βρεθεί μια λύση» συναντά την αδιαφορία της κυβέρνησης. Έτσι κάποιοι συνδικαλιστές πήγαν μέχρι την Αθήνα για να διαπραγματευτούν. Όμως, τελικά, αυτοί αποδέχτηκαν την κυβερνητική πρόταση (για αποζημίωση 6 δραχμών ανά τόνο εκφόρτωσης). Όταν έγινε γνωστή στην γενική συνέλευση η συμφωνία που έκαναν οι συνδικαλιστές στην Αθήνα, οι λιμενεργάτες την απέρριψαν και αποκήρυξαν τους δύο συνδικαλιστές.

Από το πρωί της Τρίτης 8 Μαΐου, ένοπλοι περίπολοι του στρατού και της χωροφυλακής γυρίζουν στους δρόμους της πόλης. Ένα πολυβόλο του στρατού έχει στηθεί στο λιμάνι. Η απεργία έχει νεκρώσει την πόλη και κυρίως την περιοχή του λιμανιού που τα πάντα είναι κλειστά. Στην απεργία συμμετέχουν και οι μυλεργάτες. Το απόγευμα το πλοίο «Λίμνη» φτάνει στο λιμάνι της Καλαμάτας γεμάτο σιτάρι. Οι εργάτες μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, μαζεύονται στο λιμάνι για να αποδοκιμάσουν το αγκυροβόλημα του πλοίου. Γίνεται μια αποτυχημένη προσπάθεια να διασπαστούν οι γραμμές των αστυνομικών και στρατιωτών χωρίς να πάρουν έκταση οι συγκρούσεις. Λίγες ώρες αργότερα, αφού είχε βραδιάσει και ο περισσότερος κόσμος είχε διαλυθεί, μια ισχυρή έκρηξη συνταράσσει την περιοχή κοντά στους μύλους χωρίς υλικές ζημιές ή τραυματισμούς. Δεν είναι σίγουρο τι ήταν ακριβώς αλλά κατά πάσα πιθανότητα ήταν βομβιστική επίθεση. Κάποιος αρτεργάτης Γιαννακέας είχε κατασκευάσει μια ισχυρή βόμβα από δυναμίτη και είχε νωρίτερα αποπειραθεί να την τοποθετήσει στους κυλινδρόμυλους αλλά κάποιοι «συναγωνιστές του» τον απέτρεψαν. Είναι πολύ πιθανό ο ίδιος να προσπάθησε ξανά…Κάποιοι ξενυχτούν στην προκυμαία εν αναμονή της επόμενης μέρας.

Από τις 6 το πρωί της Τετάρτης 9 Μαΐου, λιμενεργάτες φορτοεκφορτωτές και μυλεργάτες μαζί με τις οικογένειές τους μαζεύονται στο λιμάνι με σκοπό να αποτρέψουν την εκφόρτωση του πλοίου «Λίμνη». Οι κάτοικοι της πόλης για άλλη μια μέρα είναι στο πλευρό των λιμενεργατών. Ο στρατός είναι ξανά παραταγμένος στην προκυμαία και εμποδίζει την προσέγγιση στο δυτικό τμήμα του λιμανιού όπου βρίσκεται ο μύλος. Στρατιώτες έχουν λάβει θέσεις ακόμα και πάνω στο πλοίο «Λίμνη». Κατά τις 8 το πρωί η «ρουφήχτρα» ξεκίνησε να λειτουργεί και να αδειάζει το «Λίμνη». Επικρατεί ένταση. Ο νομάρχης φέρεται να απειλεί τους συγκεντρωμένους με τα παρακάτω λόγια: «Παιδιά μην επιμένετε, θα μετανοήσετε. Το Κράτος έχει την δύναμη να επιβάλει την θέλησή του». Οι διαδηλωτές επιτίθενται επανειλημμένα στους στρατιώτες και χωροφύλακες για να τους διασπάσουν και να φτάσουν στο σιλό όπου λειτουργεί το απορροφητικό μηχάνημα. Δεν τα καταφέρνουν. Οι στρατιώτες τους χτυπούν με τους υποκόπανους των όπλων. Τότε κάποιοι λιμενεργάτες βλέποντας ότι είναι αδύνατο να προσεγγίσουν το πλοίο και την ρουφήχτρα από τη στεριά αποφάσισαν να προσπαθήσουν μέσω θαλάσσης. Έτσι τρεις από αυτούς επιβιβάζονται σε μια βάρκα η οποία σέρνει μια μικρή φορτηγίδα όπου μπαίνουν άλλοι πενήντα λιμενεργάτες. Στην φορτηγίδα βρέθηκαν ακόμα και μικρά παιδιά. Ο κόσμος ενθουσιάζεται όταν τους βλέπει και τους ενθαρρύνει με φωνές ενώ ταυτόχρονα ορμούν πάλι εναντίον των στρατιωτών.
Καθώς η φορτηγίδα πλησίαζε προς το «Λίμνη» ακούγεται εντολή του στρατού που διατάζει όσους είναι σε αυτήν να σταματήσουν. Αυτοί όμως συνεχίζουν και τότε ο επικεφαλής των στρατιωτικών δυνάμεων διατάζει πυρ. Αναρίθμητοι πυροβολισμοί πέφτουν για είκοσι λεπτά περίπου. Κυρίως στρέφονται προς την φορτηγίδα αλλά και προς τους συγκεντρωμένους στην προκυμαία. Το πολυβόλο του στρατού ρίχνει και αυτό συνεχώς ριπές. Είναι αρκετά πιθανό πυρά να ρίχτηκαν και από τα τσιράκια των ιδιοκτητών των μύλων καθώς ακούστηκαν μερικοί πυροβολισμοί από τις εγκαταστάσεις της «Ευαγγελίστριας» και αργότερα βρέθηκαν πολλά βλήματα σε τραυματίες από μικρά όπλα που δεν είχε ο στρατός ή η χωροφυλακή.
Επικρατεί πανικός. Οι συγκεντρωμένοι προσπαθούν να προφυλαχτούν από τις σφαίρες. Λίγοι όμως φεύγουν από εκεί. Οι περισσότεροι προσπαθούν να αμυνθούν αλλά και να αντεπιτεθούν με όποιο τρόπο μπορούν, κυρίως με πέτρες αλλά και με κατά μέτωπο επίθεση. Από τους λιμενεργάτες που βρίσκονταν στην φορτηγίδα, δύο σκοτώθηκαν και τουλάχιστον άλλοι δυο τραυματίστηκαν. Στην προκυμαία πέφτουν άλλοι τρεις νεκροί και πολλοί ακόμα τραυματίζονται.
Δύο λιμενεργάτες πηδάνε σε μια βάρκα και καταφέρνουν να φτάσουν την ακυβέρνητη φορτηγίδα και να την τραβήξουν πίσω στην προβλήτα. Οι εξεγερμένοι παίρνουν στα χέρια τους τα νεκρά σώματα των λιμενεργατών και τα σηκώνουν ψηλά με βρισιές και κατάρες προς τους δολοφόνους. Οι πυροβολισμοί σταματούν. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι ένας λοχίας και δυο φαντάροι πετάνε τα όπλα τους και ενώνονται με το πλήθος. Οι συγκεντρωμένοι, με τα νεκρά σώματα των λιμενεργατών στα χέρια, φεύγουν από το λιμάνι προς το κέντρο της πόλης. Οι καλαματιανοί μαθαίνουν τα νέα για ότι έγινε στο λιμάνι και κατεβαίνουν στους δρόμους. Όλη η πόλη είναι σε αναταραχή. Κατά την πορεία των λιμενεργατών προς το κέντρο της πόλης, σπάζεται με πέτρες η Τράπεζα Αθηνών. Κάποιοι από τους διαδηλωτές μπαίνουν στο σπίτι, ενός από τους ιδιοκτήτες των μύλων, του Πάστρα, και καταστρέφουν τα πάντα μέσα σε αυτό. Μετά από λίγο ένα τραμ ακινητοποιείται και σπάζονται τα τζάμια του. Η οργή των ανθρώπων είναι μεγάλη. Συνεχώς φωνάζουν συνθήματα βρισιές και κατάρες. Άλλες ομάδες εξεγερμένων επιτίθενται και διαλύουν τη φρουρά του υπολοχαγού Παναγιωτάκου τραυματίζοντας πολλούς από τους στρατιώτες. Όμως ο στρατός και η έφιππη χωροφυλακή χρησιμοποιούν και πάλι τα όπλα. Δύο ακόμα νεκροί πέφτουν στους δρόμους της πόλης και μία γυναίκα σκοτώνεται μέσα στο περίπτερο που εργαζόταν. Πολλοί τραυματίζονται. Οι αρχές απαγορεύουν την περισυλλογή των νεκρών. Τα πτώματα μένουν στους δρόμους για πολλές ώρες σε μια προσπάθεια του κράτους να σπείρει τον τρόμο. Οι συνεχείς βίαιες επιθέσεις της χωροφυλακής διασπούν τον κόσμο σε μικρότερες ομάδες και τους απωθούν από το κέντρο της πόλης. Οι συγκρούσεις σταματούν και οι διαδηλωτές διαλύονται σιγά -σιγά. Σε όλους τους δρόμους της πόλης παραμένουν ισχυρότατες δυνάμεις του στρατού και της χωροφυλακής φοβούμενοι επανάληψη των συγκρούσεων. Όλα τα κρατικά κτήρια και το λιμάνι φρουρούνται. Αυτό το κλίμα στους δρόμους της πόλης θα παραμείνει το ίδιο, για πολλές μέρες ακόμα. Για να ησυχάσουν τα πνεύματα δίνεται διαταγή να φύγει το φορτηγό πλοίο με το σιτάρι και να πάψει η λειτουργία του σιλό.
Ο δικηγορικός σύλλογος Καλαμάτας κυκλοφορεί 2000 προκηρύξεις όπου καταγγέλλει τις στρατιωτικές αρχές ως υπαίτιες για την σφαγή.
Οι νεκροί της ημέρας είναι οι: Αντώνης Μαραγκουδάκης, Ανδρέας Σπάλας, Παναγιώτης Μπλίκος, Γιάννης Κολιτσιδάκης, Π. Πηλίκας και Βασίλης Γιαλατσινός. Ένας από τους τραυματίες, ο Βασίλης Καπετανέας, θα πεθάνει αργότερα στο νοσοκομείο.

Την Πέμπτη 10 Μαΐου, οι εξεγερμένοι θάβουν τους νεκρούς τους. Το κλίμα είναι πολύ βαρύ. Οι κηδείες είναι μικρές διαδηλώσεις. Το πλήθος που ακολουθεί τις νεκρώσιμες πομπές φωνάζει κατάρες και βρισιές προς τους δολοφόνους. Όμως δεν γίνονται συγκρούσεις. Όλα τα σωματεία της πόλης κατέβηκαν σε απεργία για να καταδικάσουν τις δολοφονικές επιθέσεις.
Ο Φρούραρχος Καλαμάτας ζήτησε ενισχύσεις από τις φρουρές Ναυπλίου και Τριπόλεως. Το κράτος ήταν έτοιμο να στείλει από την Τρίπολη ακόμα και νεοσύλλεκτους φαντάρους. Το 11 Σύνταγμα πεζικού της Τρίπολης είχε ειδοποιηθεί για την αναχώρησή του προς την Καλαμάτα αλλά τελικά δεν πήγε.

Την Παρασκευή 11 Μαΐου, το κράτος για να εκτονώσει την κατάσταση και την γενική αγανάκτηση που έχει απλωθεί σε όλον τον ελλαδικό χώρο, απομακρύνει από την θέση τους, τον νομάρχη, τον τοπικό διοικητή του στρατού, τον τοπικό διοικητή της χωροφυλακής και τον λιμενάρχη. Παράλληλα όμως συλλαμβάνει πολλούς εργάτες ως υπεύθυνους και τους παραπέμπει σε δίκη.
Η απεργία των λιμενεργατών λύνεται μετά από διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση. Το κράτος υπόσχεται στους λιμενεργάτες διάφορες παροχές αλλά για πολλές από αυτές δεν θα τηρήσει την υπόσχεσή του.
Τις επόμενες μέρες λύνεται και η απεργία των μυλεργατών.

Στις 17 Δεκέμβρη άρχισε στο Πλημμελειοδικείο Καλαμάτας η δίκη των έξι κατηγορουμένων εργατών ως πρωταιτίων για τα γεγονότα της 9ης Μαΐου. Το εργατικό κέντρο Καλαμάτας κήρυξε πανεργατική απεργία για τις άδικες κατηγορίες κατά των εργατών. Η απόφαση που βγήκε τον Γενάρη του 1935, έκρινε ενόχους 4 από αυτούς και τους καταδίκασε σε φυλάκιση 18 μηνών και σε 2 χρόνια εξορία στον Άγιο Ευστράτιο. Το κράτος για άλλη μια φορά έδειξε το σκληρό και αντιανθρώπινο πρόσωπό του. Κανένας από τους στρατιωτικούς, τους αστυνομικούς, ή τους πολιτικούς δεν διώχθηκε ποινικά.

Αυτά είναι τα γεγονότα που συγκλόνισαν την Καλαμάτα αλλά και ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο σε μια περίοδο της ιστορίας πλούσια σε κοινωνικούς αγώνες σε όλο τον κόσμο.
Πρέπει να σημειωθεί ότι αν και ολόκληρος ο λαός έτρεφε αισθήματα αλληλεγγύης για τους εξεγερμένους λιμενεργάτες της Καλαμάτας, η διασπασμένη τότε ΓΣΕΕ δεν κατάφερε να εξαγγείλει ούτε καν απεργία κατά τις ημέρες των συγκρούσεων, αλλά πολλές μέρες αργότερα στις 16 Μαΐου κήρυξε στάση εργασίας για μια ώρα!!! Μόνο στην Θεσσαλονίκη έγιναν σχεδόν ταυτόχρονα απεργιακές κινητοποιήσεις από κάποια σωματεία τις πόλης. Για το φαινόμενο αυτό, της «αδιαφορίας» των αρχισυνδικαλιστών αλλά και για το ότι τα γεγονότα της Καλαμάτας είναι σήμερα πολύ λίγο γνωστά, ακόμα και στην ίδια την πόλη, υπάρχει μία και μόνη εξήγηση: Κάθε αυθόρμητη και αληθινή έκρηξη της κοινωνίας που συμβαίνει, αδέσμευτη από ιδεολογικές γραμμές και δίχως καθοδηγητές, ακόμα και ως ανάμνηση, είναι επώδυνη γι’ αυτούς που έχουν την εξουσία και για όσους ελπίζουν ότι θα την αποχτήσουν. Οι κομματικοί μηχανισμοί που έχουν αναλάβει εργολαβικά την «καταγραφή--κατασκευή» της ιστορίας των κοινωνικών αγώνων στον ελλαδικό χώρο, είναι σίγουρο ότι θα ήθελαν να ξεχαστεί η εξέγερση της Καλαμάτας γιατί καθόλου δεν ευνοεί το κλίμα «εθνικής συναίνεσης» δηλαδή το κλίμα κοινωνικής υποταγής που καλλιεργούν. Εξ άλλου, τα γεγονότα στην Καλαμάτα έχουν τα χαρακτηριστικά μιας εξέγερσης που σαφέστατα στρέφεται και ενάντια στην μηχανή, δηλ. στην ίδια τη βιομηχανοποίηση, και έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις ιδεολογικές κατασκευές του βιομηχανικού εργάτη, που τον θέλουν να υποτάσσεται στο φετίχ της μηχανής και της «προόδου».
Ας σημειωθεί ακόμα ότι το ΚΚΕ εκείνη την εποχή στην Μεσσηνία είχε ελάχιστες δυνάμεις. Στις εκλογές του 1932 είχε πάρει μόνο 588 ψήφους και στις εκλογές του 1935, 768 ψήφους, όταν τα βενιζελικά και δεξιά κόμματα έπαιρναν πάνω από 40.000 ψήφους στην Μεσσηνία. Στην απόφαση της 2ης ολομέλειας του ΚΚΕ τον Νοέμβρη του 1934 αναφέρονται τα εξής: «Η κομματική οργάνωση Πελοποννήσου βρέθηκε έξω από τα γεγονότα της Καλαμάτας όσο και από την τελευταία εξέγερση των σταφιδοπαραγωγών.» Να σημειώσουμε ότι οι συνδικαλιστές που φαίνεται να έχουν κάποια ανάμειξη στα γεγονότα της Καλαμάτας προέρχονται από τον χώρο των αρχειομαρξιστών. Αυτά για να αποφευχθεί κάθε προσπάθεια οικειοποίησης.


Σημείωση:
Στοιχεία πάρθηκαν από δημοσιευμένες έρευνες των Γ. Καράμπελα και Δ. Ζέρβα στον τοπικό τύπο.


Ντοκουμέντα και Μαρτυρίες από εργάτες που ζήσανε τα γεγονότα.

«Όλα γίνανε για κείνο το σιλό. Το ‘χανε πει οι αλευράδες, πως θα το φέρνανε. Ποιος να πιστέψει μαθές πως θα φέρνανε ‘να στόμα να ρουφάει το στάρι!»
«Τα μπράτσα μας, λέγαμε, δεν μπορούν οι σκύλοι, να τα κάνουν πέρα…»
«Οι ποιο ξύπνιοι από μας και όσοι παγαίνανε με τους αναρχικούς, το λέγανε τα παιδιά: -Πρέπει να νοιαστούμε, μηχανές βάλανε και αλλού…».
«Έτσι πήγαμε στους αλευράδες και ζητάγαμε αποζημιώσεις για το ψωμί που θα χάναμε.»
«Κοροϊδεύανε… Τον εργάτη δεν τον κοιτάει κανείς. Έτσι βγήκαμε στην απεργία…»
«Αρχίσανε τα παζαρέματα. Οι εργάτες ζητάγανε 8 δραχμές για κάθε τόνο που θα ξεφόρτωνε η μηχανή. Οι αλευροβιομήχανοι καμώνονται πως το σκέφτονται. Θέλανε χρόνο, να ετοιμαστεί η αστυνομία και ο στρατός, να ‘ρθούνε ενισχύσεις, γιατί όλη η πόλη ήταν ανάστατη. Είχανε πάρει την απόφαση, να χτυπήσουνε τους αναρχικούς…»
«Απόγευμα (8 Μαΐου) και όλα τα σκυλιά κατεβήκανε στο λιμάνι. Στρατός, χωροφυλάκοι και κάτι ύποπτα μούτρα (υπονοεί τα τσιράκια των βιομηχάνων)».

Να πως περιγράφει την κατάσταση ένας από τους φαντάρους στο 11ο Σύνταγμα πεζικού στην Τρίπολη που υπηρετούσε τότε την θητεία του. «Εκείνη τη μέρα μας ανακοίνωσαν ότι θα κατέβουμε στην Καλαμάτα. Ο υπασπιστής του 11 Συντάγματος Μελανουρέας μου είχε πει χαρακτηριστικά: «Αντρέα θα πάτε στην Καλαμάτα. Κάτω έγινε επανάσταση». Τα γεγονότα εκείνης της εποχής αναστάτωσαν πάρα πολύ το κράτος. Γιατί μαζί με τους εργάτες της Καλαμάτας ξεσηκώθηκε όλη η Ελλάδα στο πλευρό τους».

Αργά το βράδυ της 9ης Μαΐου 1934 το υπουργείο εσωτερικών εκδίδει μια ανακοίνωση όπου εκτός των άλλων λέει: «…η στρατιωτική δύναμις ηνακάσθη να πυροβολήση εναντίον των, (λιμενεργατών) με άσφαιρα κατ’ αρχήν και ένσφαιρα κατόπιν. Συνεπεία τούτου εκ των απεργών εφονεύθησαν δύο και ετραυματίσθησαν τέσσαρις, μεταφερθέντες εις νοσοκομεία». «Επίσης συγκρούσεις μεταξύ απεργών και αστυνομικών εγένετο προ του νομαρχιακού καταστήματος καθ’ ην εφονεύθησαν δύο και ετραυματίσθησαν πέντε. Ο νομάρχης και ο διοικητής Χωροφυλακής ζητούν ενισχύσεις από το 11ον Σύνταγμα Τριπόλεως και εκ των αστυνομιών των πέριξ περιφερειών.» Και η ανακοίνωση τελειώνει ως εξής: «Τα γραφεία και τα καταστήματα της πόλεως παρέμειναν κλειστά ο δε λαός των Καλαμών ευρίσκεται εις τας οδούς. Αι αρχαί της πόλεως Καλαμών εζήτησαν από το Υπουργείο Εσωτερικών να κηρυχθεί η πόλις εις κατάστασιν πολιορκίας».

Να τι λέει και ένας από τους «ανθρώπους» των αφεντικών του μύλου. «Ήμουν υπάλληλος στους Κυλινδρόμυλους όταν γίνανε τα γεγονότα με τους λιμενεργάτες. Εκείνη την ημέρα κάποιοι σπρώξανε μια μαούνα για να γκρεμίσουν το σιλό. Πάνω στο καράβι που ξεφόρτωνε σιτάρι είχαν τοποθετηθεί στρατιώτες. Όταν η μαούνα πλησίασε κοντά στο φορτηγό, ο επικεφαλής του στρατού διέταξε πυρ. Μετά γίνανε συλλαλητήρια σε όλη την Καλαμάτα. Τα γεγονότα αυτά κράτησαν δυο-τρεις μέρες περίπου και το λιμάνι είχε αποκλειστεί. Εγώ μαζί με άλλους μείναμε κλεισμένοι στο μύλο όλο αυτό το διάστημα επειδή φοβόμαστε ότι θα μας χτυπούσαν!!!»

Και τώρα τα λόγια του Μιχάλη Φουρίδη ενός από τους τραυματίες που βρέθηκε μέσα στην φορτηγίδα. «Εμείς παιδί μου κάναμε διαμαρτυρία. Δεν είχαμε όπλα κι αυτοί μας χτύπησαν σαν να ήμασταν σκυλιά. Στρατός, αστυνομία και οι άλλοι από τον μύλο όλοι έριχναν με όπλα εναντίων μας. Μετά την επίθεση με την βοήθεια του κόσμου βγήκαμε έξω. Με πήγανε στην κλινική Αναστασιάδη… Μια σφαίρα με είχε τραυματίσει σοβαρά στο κεφάλι. Μετά την κλινική έφυγα και κρύφτηκα σε σπίτι «μυστικό». Ήμουνα στην επιτροπή και δεν έπρεπε ούτε να συλληφθώ ούτε να μιλήσω σε κανέναν. Εκεί στο σπίτι, τα μέλη της απεργιακής, μου φέρανε και φέρετρο νομίζοντας ότι θα πεθάνω από το τραύμα. Όποιος σκοτωνόταν εκείνη την μέρα απαγορευόταν από την αστυνομία να παραληφθεί από τους δικούς του και να θαφτεί. Δεν πέθανα όμως. Τι να το κάνεις και που έζησα πέρασα χειρότερα μαρτύρια…»

Ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Ανεξάρτητος» γράφει εκτός των άλλων στο φύλλο της 10ης Μαΐου: «…Η χθεσινή μέρα ανέτειλε υπό το καθεστώς αυτό της απιστεύτου στρατοκρατίας και τρομοκρατίας, δια να βαφή με το αίμα αθώων εργατών, βληθέντων δολίως και ατίμως υπό των ατυχών στρατιωτών οι οποίοι διετάχθησαν να ρίψουν στο ψαχνό!»


(ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, Δεκέμβριος 2002, φύλλο 9, σελ.18-19)




Διαβάστε περισσότερα...

ΣΙΚΑΓΟ 1886 ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τον Οκτώβρη του 1885 το Κεντρικό Εργατικό Συνδικάτο -Το μεγαλύτερο της Αμερικής- μετά από εισήγηση του αναρχικού Αύγουστου Σπάις υιοθέτησε την ακόλουθη πρόταση:
Απόφασή μας είναι να κάνουμε έκκληση στην τάξη των μισθωτών να πάρει τα όπλα, για vα προβάλλει στους εκμεταλλευτές της το μοναδικό επιχείρημα που μπορεί vα θεωρηθεί αποτελεσματικό. ΤΗ ΒΙΑ. Μολονότι περιμένουμε ελάχιστα από την καθιέρωση τον οχταώρου, υποσχόμαστε με πίστη να βοηθήσουμε τα αδέλφια μας που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε αυτήν την ταξική πάλη, με όλα τα μέσα και τη δύναμη που διαθέτουμε, ΕΦΟΣΟΝ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΕΝΑ ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ. Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΑΣ ΚΡΑΥΓΗ ΕΙΝΑΙ: ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ.
Η παραποίηση και η συγκάλυψη των γεγονότων,
καθώς και το αληθινό περιεχόμενο της εργατικής εξέγερσης της 1ης Μάη 1886 στο Σικάγο, καθώς και η μετατροπή της σε επίσημη από το κράτος αργία αλλά και ακόμα χειρότερα για τους περισσότερους να θεωρείται η γιορτή της άνοιξης, μας οδηγούν κι εμάς να αναφερθούμε σ' αυτά τα ιστορικά γεγονότα με την πίστη ότι έτσι συμβάλλουμε στην αποκατάσταση της αλήθειας.
Οι κινήσεις για μείωση των ωρών εργασίας ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1860 στην Αμερική. Αυτό που επιτεύχθηκε ήταν η θέσπιση πολλών Ομοσπονδιακών και Πολιτειακών νόμων χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα. Τελικά το 1884 έγινε ένα συνέδριο στο Σικάγο, από τη μη σοσιαλιστική Ομοσπονδία Οργανωμένων Συνδικάτων και Εργατικών Ενώσεων και ψηφίστηκε η πρόταση για καθιέρωση του οκταώρου από την 1η Μαΐου 1886. Μέχρι το 1886 η πρόταση αυτή διαδίδεται πλατιά μέσα σε ολόκληρο το αμερικάνικο εργατικό κίνημα. Βέβαια αρχικά οι επαναστάτες σοσιαλιστές και οι αναρχικοί (Οι οποίοι είχαν έντονη παρουσία και επιρροή στα εργατικά συνδικάτα) αντιτέθηκαν στην πρόταση θεωρώντας την ρεφορμιστική (στην μετέπειτα πορεία των επαναστατικών κινημάτων θα φανεί και θα αποδειχθεί περίτρανα πως τα όποια μεταβατικά αιτήματα πρέπει να κατακτούνται άμεσα, δίχως την μεσολάβηση καμιάς κεντρικής κομματικής ηγεσίας, αλλά από τους ίδιους τους εργάτες, με την προοπτική της ανατροπής του υπάρχοντος συστήματος για την κοινωνική απελευθέρωση. ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ, ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ.). Όμως στις αρχές του 1886 υιοθέτησαν αρκετά ενθουσιώδης και δυναμικά αυτό το αίτημα ως άμεσο και μεταβατικό με την προοπτική της ανατροπής του καθεστώτος για την κοινωνία της ισότητας και της ελευθερίας.
Εξάλλου πρέπει να γνωρίζουμε ότι την εποχή εκείνη κυριαρχούσε κλίμα επαναστατικής βίας. Οι άγριες και σκληρές απεργίες, τα σαμποτάζ στα μέσα παραγωγής, κλπ. ήταν η άμεση απάντηση των εργατών στις προκλήσεις του κεφαλαίου.
Στο Σικάγο το 1886 το Κεντρικό Εργατικό Συνδικάτο και η Διεθνής Ένωση Εργαζομένων Μαύρη Διεθνής (ιδρυτής της ήταν ο Γιόχαν Μοστ που ήταν υποστηρικτής των θέσεων του Μπακούνιν και του Νετσάγεφ) είναι οι πιο δραστήριες οργανώσεις κι έχουν καταφέρει να περάσουν τα συνθήματα και τις θέσεις τους στον Σύνδεσμο για την καθιέρωση του οκταώρου(στον οποίο συμμετείχαν εκτός των άλλων, κοινοβουλευτικά σοσιαλιστικά κόμματα). Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι την Κυριακή πριν την Πρωτομαγιά είχε αποφασιστεί από πολλά συνδικάτα απεργία Οργανώθηκε μια διαδήλωση για το οκτάωρο με ομιλητές τους Πάρσονς, Σπάις, Φήλντεν και Σνομπ (που ήταν όλοι τους οι κύριοι εκπρόσωποιτου αναρχικού χώρου εκείνη την εποχή στην Αμερική, στην οποία συμμετείχαν 25000 άτομα.

Έτσι για Πρώτη φορά στο Σικάγο, το 1886 η 1η Μαΐου έγινε μέρα γενικής απεργίας και μαζικών, δυναμικών διαδηλώσεων (με πάνω από 45000 εργάτες να συμμετέχουν στις απεργιακές κινητοποιήσεις). Κι ενώ η απεργία γενικεύεται παίρνοντας την μορφή εργατικής εξέγερσης, το κράτος, οι μεγάλοι επιχειρηματίες και μεγαλοβιομήχανοι, προσπαθούν να συντονίσουν τις ενέργειές τους προκειμένου να καταστείλουν -ακόμη και με δολοφονίες- την μεγαλειώδη εργατική εξέγερση. Ήταν Δευτέρα 3 Μαΐου όταν η αστυνομία σκότωσε 4 εργάτες και τραυμάτισε πολλούς άλλους σε συγκέντρωση κοντά στο εργοστάσιο ξυλείας Μακ Γκόρμικ. Το ίδιο απόγευμα ο Α. Σπάις προέτρεπε -με προκήρυξη που τύπωσε- τους εργάτες να πάρουν τα όπλα.

Το πρωί της επόμενης μέρας έγινε ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Πλατεία Αγοράς και ενώ είχε ήδη αρχίσει να σπάει ο κόσμος λόγω κακοκαιρίας, ο αστυνομικός διευθυντής Μπούλφηλντ θέλησε να διαλύσει την συγκέντρωση. Όμως λίγο πριν η αστυνομία επιτεθεί στους συγκεντρωμένους -οι οποίοι δεν αποχωρούσαν- εκτοξεύθηκε μια βόμβα -μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί αν ήταν επαναστατική ή προβοκατόρικη ενέργεια- προς την πλευρά της αστυνομίας. Με την έκρηξη σκοτώθηκαν 7 αστυνομικοί και τραυματίσθηκαν άλλοι 66. Η αστυνομία επιτέθηκε στο πλήθος σκοτώνοντας αρκετούς και τραυματίζοντας γύρω στους 200 διαδηλωτές.

Στις μέρες που ακολούθησαν απλώθηκε τρόμος και πανικός από τις συλλήψεις και τις μαζικές εφόδους της αστυνομίας. Οποιοσδήποτε είχε έστω και ελάχιστη σχέση με το επαναστατικό εργατικό κίνημα φυλακίζονταν. Βέβαια στη διαμόρφωση του κατάλληλου κλίματος ο αστικός Τύπος είχε την Πρώτη Θέση. Οι επαναστάτες εργάτες χαρακτηρίσθηκαν αιμοδιψή κτήνη, ερυθροί ταραξίες, αναρχικοί δυναμιτιστές, βομβολάτρες, ξένα αποβράσματα και άλλα παρόμοια.

Τελικά στις 27 Μαΐου το κακουργιοδικείο προφυλάκισε και κατηγόρησε 8 μέλη της Μαύρης Διεθνούς, που ταυτόχρονα αποτελούσαν και τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στο χώρο των αναρχικών του Σικάγο για το φόνο των αστυνομικών που είχαν σκοτωθεί από τη βόμβα της 4ης Μαίου. Τα ονόματα των κατηγορουμένων ήταν: Α. Πάρσονς. Α. Σπάις. Μ. Σνομπ, Σ. Φήλντεν, Τζ. Ένγκελ, Α. Φίσερ, Ο. Νήμπ και Λ. Λίνγκ.

Μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας, με σημαντικές δικονομικές παραβιάσεις οι 8 σύρθηκαν σε μια στημένη δίκη, απο όπου οι 7 καταδικάσθηκαν σε απαγχονισμό και ο άλλος ένας σε 15 χρόνια φυλάκιση. Ο αστικός τύπος πάλι με συκοφαντίες, ψέματα και υπερβολές ζητούσε την εσχάτη των ποινών, ενώ με τη λήξη της δίκης ο πολιτειακός εισαγγελέας Τζ. Γκρίνελ αγόρευσε ως εξής: Δικάζεται ο Νόμος. Δικάζεται η Αναρχία.. Οι άνθρωποι διαλέχτηκαν υπό τους ενόρκους και θεωρήθηκαν ένοχοι γιατί ήταν ηγέτες. Δεν είναι περισσότερο ένοχοι απο ότι οι χιλιάδες που τους ακολουθούν. Κύριοι ένορκοι καταδικάστε τους, κάντε τους παράδειγμα προς αποφυγήν. Κρεμάστέ τους και θα σώσετε τους θεσμούς μας, την κοινωνία μας.

Οι απολογίες των κατηγορουμένων ήταν μια καταδίκη του απάνθρωπου καπιταλιστικού συστήματος. Διάρκεσαν τρεις μέρες και βέβαια δεν απευθύνονταν μόνο στο δικαστήριο αλλά και σε όλους τους εργάτες. σε όλους τους επαναστάτες, σε όλους τους καταπιεσμένους, όπου κι αν βρίσκονταν. Ο Α. Σπάις μεταξύ άλλων είπε �...Αν σας περνάει η ιδέα στα σοβαρά πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών που αν και γονατισμένοι από την καταπίεση εξεγείρονται, είστε μa την αλήθεια φτωχοί τω πνεύματι. Σε παρόμοια περίπτωση μας κρεμάτε με το δίκιο σας. Έπειτα αυτό είναι το καλύτερο που έχετε να κάνετε. Μα να περιμένετε το τέλος. Αν δεν το περιμένετε, εγώ σας το αναγγέλλω. Τεντώνετε ένα σχοινί. Γύρω σας, δίπλα σας. πάνω σας απ0 όλες τις μεριές θεριεύει μια φωτιά. Μπορείτε να την αγνοείτε αλλά δεν μπορείτε να την αποφύγετε... Και τώρα οι ιδέες που εδώ υπερασπίζομαι μάθετε, είναι δικές μου. Είναι κομμάτι από τον εαυτό μου, είναι αδύνατο να τις εγκαταλείψω. Δεν είναι ρούχο να τις βγάλεις και να τις παρατήσεις. Μα κι αν μπορούσα πάλι δεν θα τις άφηνα.. Σας περιφρονούμε μπροστά στο Θάνατο. Εμπρός καλέστε το δήμιό σας.

Με περίσσιο θάρρος ο 21χρονος Λ. Λίνγκ είπε επαναλαμβάνω ότι είμαι εχθρός της τάξης που επικρατεί σήμερα και επαναλαμβάνω ότι θα την πολεμήσω με όλες μου τις δυνάμεις όσο μπορώ ακόμα κι ανασαίνω... Σας απεχθάνομαι! Απεχθάνομαι την τάξη σας. τους νόμους σας, την εξουσία σας που στηρίζεται στη βία. Κρεμάστε με γι αυτό!"

Ο Τζ. Φνγκελ είπε Μισώ και πολεμάω όχι τον καπιταλιστή συν άτομο αλλά το σύστημα που του δίνει τα προνόμιά του. Η μεγαλύτερη μου επιθυμία θα ήταν να μπορέσουν να αναγνωρίσουν οι εργάτες ποιοι είναι οι φίλοι τους και ποιοι οι εχθροί τους.

Ο Σνομπ αναφέρθηκε σε μια κοινωνική κατάσταση όπου όλα τα ανθρώπινα όντα θα κάνουν το σωστό και θα μισούν το άδικο.

Ο Α. Φίσερ μετά την έκδοση της απόφασης: Δικάστηκα σ' αυτήν την αίθουσα για φόνο και καταδικάστηκα για αναρχία.

Παρόλο που αναπτύχθηκαν παγκόσμια εκδηλώσεις αλληλεγγύης, παρόλο που οι περισσότερες εργατικές ενώσεις αλλά και γνωστά πολιτικά πρόσωπα ζήτησαν την ακύρωση της εκτέλεσης των αγωνιστών, η εξουσία ήταν πεπεισμένη πως με αυτόν τον τρόπο θα γλίτωνε από τον εφιάλτη της κοινωνικής επανάστασης... Μάταια όμως.

Τελικά η ποινή του Φήλντεν και Σνόμπ μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Ο Λίνγκ απέφυγε την εκτέλεση της ποινής ανάβοντας ένα τσιγάρο με δυναμίτη. Οι υπόλοιποι 4 κρεμάστηκαν στις 11 Νοέμβρη 1887.

Οι θηλιές στήθηκαν και οι κουκούλες κατέβηκαν, τότε ακούστηκαν τα εξής:

Σπάις: Θα έρθει μια εποχή που η σιωπή μας στον τάφο θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα!!!

Ενγκελ: Ζήτω η Αναρχία

Φίσερ: Αυτή είναι η ευτυχέστερη στιγμή της ζωής μου.

Πάρσονς: Ω, ’νθρωποι της Αμερικής, Θα μου δώσετε την άδεια να μιλήσω; Αφήστε με να μιλήσω σερίφη Μάιπτσον. Αφήστε να ακουστεί η φωνή του λαό, Ω!...

Το βράδυ της εκτέλεσής τους, μια μεγάλη διαδήλωση με τύμπανα και σημαίες με μαύρα κρέπια διέσχισε τους δρόμους της Νέας Υόρκης. Την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, οι αγωνιστές

θάφτηκαν στο νεκροταφείο Βολοτχαϊμ του Σικάγο. Την νεκρική πομπή ακολούθησαν γύρω στα 200000 άτομα. Τις επόμενες μέρες ακολούθησαν εκδηλώσεις σεβασμού και αγάπης σε ολόκληρη την Αμερική δείχνοντας πως οι εργάτες Και γενικότερα οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι δεν θεωρούσαν εγκληματίες τους ανθρώπους αυτούς που με την αδιάλλακτη, συνεχή και πολύχρονη δράση Τους, πάλεψαν μαζί με εκατομμύρια σκλαβωμένους σε ολόκληρο τον κόσμο, για την κοινωνική απελευθέρωση, για το Πιο πολύτιμο αγαθά, την ελευθερία. Ήταν αυτοί που πάλεψαν ενάντια στην εξουσία η οποία αντιμετωπίζει κάθε αγωνιστή με τους πιο βίαιους, κτηνώδεις και αισχρούς τρόπους και μέσα.

Στις 25 Ιουνίου 1893, στους τάφους έγινε τελετή και αναρτήθηκε ένα χάλκινο μνημείο με χαραγμένες επάνω τις τελευταίες λέξεις του Σπάις. Μια μέρα αργότερα ο κυβερνήτης του Ηλινόις, Τζων ’λτζελτ, ζήτησε δημόσια συγγνώμη εκ μέρους της Πολιτείας και αποφυλάκισε τους Νημπ, Σόνωμπ και Φήλτεν, οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν και πάλι πολιτικά, αλλά απομακρύνθηκαν από το αναρχικό κίνημα. Όλη η κρατική προπαγάνδα ενάντια στους αναρχικούς στις ΗΠΑ, με αποκορύφωμα την τρομοκρατία που ακολούθησε τα γεγονότα του Σικάγο, είχε σαν αποτέλεσμα την συρρίκνωση των αναρχικών.



Κι άλλα πρόσωπα και οργανώσεις του αναρχικού κινήματος συνέχισαν για πολλές δεκαετίες να βρίσκονται στο επίκεντρο των μεθοδεύσεων των κατασταλτικών μηχανισμών, όπως η οργάνωση ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, η Έμμα Γκόλντμαν που απελάθηκε από τις ΗΠΑ, οι Σάκκο και Βαντσέτι που εκτελέσθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα και πολλοί άλλοι.











Διαβάστε περισσότερα...

Εργατικό έλεγχο, «φρένο» στην πίεση των εργοδοτών ζητά ο Γ.Παναγόπουλος

Σε φορτισμένο κλίμα η φετινή Πρωτομαγιά, με την κρίση να ασκεί πλέον ασφυκτικές πιέσεις στην αγορά εργασίας.
Η έκρηξη των απολύσεων και των διαθεσιμοτήτων, η εφαρμογή στην πράξη των ελαστικών μορφών εργασίας, η διάχυση της ανασφάλειας σε όλους τους εργασιακούς χώρους, καταδεικνύουν ότι η εργασία θα αποτελέσει το κεντρικό θύμα αυτή της διεθνούς -με έντονα, όμως, εθνικά χαρακτηριστικά- κρίσης.
Η βασική διεκδίκηση την φετινή Εργατική Πρωτομαγιά είναι «να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι» τονίζει στην συνέντευξή του στο in.gr o πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος.
Σε μια συζήτηση εφ' όλης της ύλης ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ τονίζει ότι τις σοβαρές συνέπειες της διεθνούς κρίσης δεν τις έχουμε δει ακόμη και ότι προς το παρόν, αυτό που κυρίως βιώνουμε είναι η κατάρρευση της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.
«Τα δύσκολα είναι μπροστά» τονίζει ο κ. Παναγόπουλος και εκτιμά ότι η πραγματική ανεργία το 2009 θα φτάσει το 15%.
Ακόμη, επιτίθεται στην κυβέρνηση για ολιγωρία και υποκρισία, που στρώνει το έδαφος για διόγκωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Όπως υποστηρίζει η κρίση δίνει στους εργοδότες την «ευκαιρία» που περίμεναν προκειμένου «να πετύχουν πάγιες επιδιώξεις τους για αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων». Για αυτό, προσθέτει, και μόνο στο προανάκρουσμα της κρίσης προχωρούν σε αντεργατικά μέτρα, ενώ κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι επί της ουσίας τους «κλείνει πονηρά το μάτι» λειαίνοντας το έδαφος για περαιτέρω απορρύθμιση της εργασίας.
Όπως τονίζει, αν η προστασία του εργαζομένου αποτελούσε πραγματικά κυβερνητική επιλογή «θα έδινε ένα κεντρικό ισχυρό πολιτικό μήνυμα, ότι είναι αποφασισμένοι να μην ανεχθούν καμία καταχρηστική πρακτική [...] Όχι άλλα να λέει ο πρωθυπουργός, άλλα ο υπουργός Οικονομίας και άλλα η Φ.Πετραλιά».
Επίσης, τονίζει ο κ. Παναγόπουλος, θα είχε θέσει αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, πχ όποιος πάρει κρατική χρηματοδότηση απαγορεύεται να προβεί σε απολύσεις. Θα είχε επιβάλλει στις εταιρείες που προχωρούν σε μείωση ωρών εργασίας εργατικό και διαχειριστικό έλεγχο.
«Δεν είναι παράλογος κανένας συνδικαλιστής. Αν διαπιστώσουμε ότι όντως μια επιχείρηση αντιμετωπίζει πρόβλημα και κινδυνεύει να κλείσει και να χαθούν θέσεις εργασίας, πρώτοι εμείς θα αναζητήσουμε λύση [...] Δεν μπορεί, όμως, ο κ. Μυλωνάς χωρίς κανένα έλεγχο, να προχωρά σε μείωση των ωρών εργασίας μόνο και μόνο για να διατηρήσει την κερδοφορία του και αυτό να γίνεται αποδεκτό. Σκληρά μέτρα δηλαδή, να δεχθούμε και να δούμε πώς θα απαλύνουμε τις κοινωνικές επιπτώσεις, αλλά για να σωθούν επιχειρήσεις, που μέσω εργατικού και διαχειριστικού ελέγχου αποδεικνύεται ότι πραγματικά κινδυνεύουν, όχι για να διασωθεί η υψηλή κερδοφορία των επιχειρηματιών» λέει χαρακτηριστικά.
Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κρίνει κακούς τους περισσότερους εργατικούς νόμους και λέει ότι χρειάζονται κατάργηση, ενώ τονίζει σε όλους τους τόνους ότι δεν υπάρχει ατομική λύση για τον εργαζόμενο, πόσο μάλλον στην παρούσα συγκυρία.
«Η λύση βρίσκεται στις συλλογικότητες. Πρέπει να μην φοβηθούν. Στα κοινωνικά ζητήματα απαιτείται συλλογικότητα. Εγώ δεν βλέπω τίποτα άλλο από τον αγωνιστή και βεβαίως από τον πολίτη που σκέφτεται σοβαρά τις πολιτικές επιλογές του».
Συνέντευξη στην Αργυρώ Τσατσούλη
Πρόεδρε, οι πιέσεις που δέχεται η αγορά εργασίας αυξάνονται ανησυχητικά. Ποιο είναι το μήνυμα της φετινής Πρωτομαγιάς;
«Το μήνυμα της Πρωτομαγιάς είναι αναλλοίωτο. Βεβαίως όταν συμπίπτει η Πρωτομαγιά με γεγονότα κορυφαίας σημασίας, αυτομάτως αυτά δίνουν τον τόνο αναδεικνύοντας τα κεντρικά ζητήματα, που το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να παλέψει για αυτά.
»Εν μέσω λοιπόν της κρίσης -και τονίζω μιας κρίσης διεθνούς, αλλά κυρίως εθνικής, γιατί αυτά που βιώνουμε, ως παρεμβάσεις και των ευρωπαϊκών οργάνων, δεν αποτελούν απότοκα της διεθνούς κρίσης, αλλά της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής- επιχειρείται, και πάντα αυτό γίνεται σε περιόδους κρίσεων, να καθοριστεί ποιος θα πληρώσει αυτήν την κρίση.
»Η διεκδίκησή μας λοιπόν τη φετινή πρωτομαγιά έχει ως επικεφαλίδα να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι και μάλιστα στην πιο επαχθή μορφή της, που είναι η ανεργία, οι απολύσεις, είναι δηλαδή η στέρηση του αναφαίρετου δικαιώματος στην εργασία».
Διαβάστε την συνέντευξη σε ενότητες:
Με τις «πλάτες» της κυβέρνησης οι εργοδότες χρησιμοποιούν ως πρόφαση την κρίση- Να επιβληθεί εργατικός και διαχειριστικός έλεγχος
Διάτρητο το πλαίσιο προστασίας, οι περισσότεροι εργατικοί νόμοι χρειάζονται κατάργηση
Ανεργία 15% εκτιμά η ΓΣΕΕ - Καταγγέλλει απολύσεις με sms και κλήρωση, ανύπαρκτους έλεγχους
Στη συλλογικότητα η λύση, τονίζει η ΓΣΕΕ, ακάλυπτη όμως παραμένει η επισφαλής εργασία
Newsroom ΔΟΛ


Διαβάστε περισσότερα...

...οι εργάτες που σκοτώθηκαν στην εξέγερση του ‘34 στο λιμάνι της Καλαμάτας, ήταν οι

Η Πρωτομαγιά, αλλά και η ματωμένη για την Καλαμάτα επέτειος της 9ης Μαΐου (1934), πλησιάζουν. Τα «Αλάνια του Νέδοντα» κρέμασαν ήδη τα συμβολικά πανό τους, στο κτήριο των μύλων, στο λιμάνι. Για να μην ξεχάσουμε…
Για να τα μαθαίνουν και οι νεότεροι,οι εργάτες που σκοτώθηκαν στην εξέγερση του ‘34 στο λιμάνι της Καλαμάτας, ήταν οι: Α. Μαραγκουδάκης, Α.Σπάλλας,
Π. Μπλίκος, Γ. Κολιτσιδάκης, Π. Πηλίκας, Β. Γιαλατσινός, Β. Καπετανέας, ενώ νεκρή είχε πέσει και η Γκριζέπη ιδιοκτήτρια περιπτέρου.





Διαβάστε περισσότερα...

Εργατική Πρωτομαγιά

Εργατική Πρωτομαγιά ή Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών γιορτάζεται ανά τον κόσμο με διαδηλώσεις και πορείες, με σκοπό την προβολή των κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων της διεθνούς εργατικής τάξης.Καθιέρωση της Πρωτομαγιάς
H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαμαρτύρονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών.Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886. Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές.
Στη δυναμική πορεία του Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.
Οι βίαιες συμπλοκές έλαβαν χώρα τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, με τη συμμετοχή αναρχικών. Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία έλαβε την εντολή να διαλύσει με τη βία την κινητοποίηση. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, άγνωστος από το πλήθος πέταξε προς τις αστυνομικές δυνάμεις μία χειροβομβίδα, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες.
Σε απάντηση, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν τους συγκεντρωμένους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις διαδηλωτές και σημαντικός αριθμός τους να τραυματιστεί. Στη συμπλοκή έχασαν τη ζωή τους και άλλοι έξι αστυνομικοί από πυρά, χωρίς να εξακριβωθεί η προέλευσή τους. Την προηγούμενη μόλις ημέρα, επιπλέον 4 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Οκτώ συνδικαλιστές καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού. Μοναδικό επιχείρημα του εισαγγελέα, Τζούλιους Γκρίνελ, εναντίον τους ήταν η ενθάρρυνση του άγνωστου βομβιστή από τους λόγους που εκφώνησαν. Ως εκ τούτου, κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και θανατώθηκαν.

Η Πρωτομαγιά ανά τον κόσμο

Την επίσημη καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς από το ιδρυτικό συνέδριο της Δευτέρας Διεθνούς ακολούθησε η πρόταση του Ρέιμοντ Λαβίν, η οποία καλούσε σε διεθνή κινητοποίηση την ημέρα της επετείου των γεγονότων του Σικάγο το 1890. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα οι διαδηλώσεις της 1ης Μαΐου να λάβουν έκτοτε ετήσιο χαρακτήρα.

Ως γιορτή αφιερωμένη στους αγώνες των εργατών και στο σοσιαλιστικό κίνημα, η Πρωτομαγιά αποτελεί μία τεράστιας σημασίας επίσημη γιορτή για χώρες όπως η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η Κούβα και τα πρώην Σοβιετικά κράτη. Οι εορτασμοί περιλαμβάνουν συνήθως μεγαλειώδεις λαϊκές και στρατιωτικές παρελάσεις.

Η σοβιετική Πρωτομαγιά σημαδευόταν από τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Μόσχας, η οποία διέσχιζε και την Κόκκινη Πλατεία, όπου βρίσκονταν ο εκάστοτε γενικός γραμματέας, η κυβέρνηση και όλο το Ανώτατο Σοβιέτ και παρακολουθούσαν μια αληθινή επίδειξη δύναμης.

Στη Βραζιλία, η μέρα των εργατών είναι επίσημη γιορτή που γιορτάζεται από τα συνδικάτα με ολοήμερες εκδηλώσεις.

Στην Ιαπωνία, παρά το γεγονός ότι η Πρωτομαγιά δεν έχει οριστεί επίσημα ως εθνική αργία από την κυβέρνηση, επειδή ημερολογιακά συμπίπτει με τη λεγόμενη χρυσή εβδομάδα των αργιών, είτε δίνεται από του εργοδότες ως αργία είτε λαμβάνεται ως άδεια άνευ αποδοχών από την πλειονότητα των Ιαπώνων. Σκοπός δεν είναι η συμμετοχή σε μαζικές διαδηλώσεις για τον εορτασμό της ημέρας, αλλά συνήθως, η προσωπική ξεκούραση. Συνήθως, ανήμερα της Πρωτομαγιάς, τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα διοργανώνουν πορείες και κινητοποιήσεις στο Τόκιο.

Στο Νεπάλ, η Πρωτομαγιά αναγνωρίστηκε ως εθνική αργία το 2007, παρότι γιορτάζεται στη χώρα από το 1963.

Η γερμανική Πρωτομαγιά αποτελεί μία σημαντική ημέρα, όπου παραδοσιακά τονίζεται η πολιτική σημασία την ημέρας στις περισσότερες περιοχές της και αναφέρεται συνήθως ως «Ημέρα των Εργατών». Μαζικές ετήσιες διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στο Βερολίνο, οι μεγαλύτερες από τις οποίες διοργανώνονται από εργατικά συνδικάτα και πολιτικά κόμματα.

Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς είναι οι μοναδικές χώρες στις οποίες ως Ημέρα της Εργασίας δεν εορτάζεται η Πρωτομαγιά, αλλά η πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου. Το 1894, ο εορτασμός της Ημέρας της Εργασίας έγινε νόμος του κράτους των ΗΠΑ, με απόφαση του Κογκρέσου και νόμος του Καναδά με απόφαση του Kοινοβουλίου της χώρας. Στόχος ήταν η αποφυγή της ταύτισης των εργατικών κινημάτων με την αριστερά της χώρας στην οποία είχαν συμβεί τα γεγονότα του Σικάγου.

Η ελληνική Πρωτομαγιά

Η πρώτη ελληνική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε το 1893 από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. Περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και διαδήλωσαν υπέρ της οκτάωρης εργασίας, της καθιέρωσης της Κυριακής ως αργίας και της κρατικής ασφάλισης για θύματα εργατικών ατυχημάτων.

Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα, το οποίο επέδωσαν στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η κωλυσιεργία του προέδρου της Βουλής να το εκφωνήσει προκάλεσε τη μεγαλόφωνη αντίδραση του Καλλέργη, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, με εντολή του προέδρου, για διατάραξη της συνεδρίασης. Ο Καλλέργης ξυλοκοπήθηκε και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε για δύο μέρες. Λίγες μέρες αργότερα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών.

Χρειάστηκε να περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια, ως το 1911 που γιορτάστηκε και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά. Στο διάστημα αυτό ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους, ενώ πολλά σωματεία και δευτεροβάθμιες οργανώσεις δημιουργήθηκαν.

Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη. Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σ´αυτούς τον Μπεναρόγια, που εξορίζεται στη Σερβία.

Την ίδια χρονιά, στην Αθήνα, αποφασίζεται να γιορταστεί εκ νέου η Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Ν.Γιαννιού στο Μετς, με κεντρικό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο». Η Αστυνομία οδήγησε τους Γιαννιό, Αποστολίδη και Παπαγιάννη στα γραφεία της γιατί «δεν είχαν άδειαν», όπου τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η πρωτομαγιά γιορτάζεται ξανά το 1919 σε 12 πόλεις πανελλαδικά, ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ. Στο μεταξύ, ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και τα σωματεία αρχίζουν να αποκτούν καθαρά εργατικό χαρακτήρα.

Σήμερα, βάσει νόμου, οι αργίες διακρίνονται σε αυτές που έχουν καθοριστεί ως ημέρες υποχρεωτικής αργίας, κατά τις οποίες απαγορεύεται κάθε βιομηχανική, βιοτεχνική, εμπορική εργασία και κάθε επαγγελματική εν γένει δραστηριότητα, καθώς βέβαια και η απασχόληση των μισθωτών, και ως ημέρες προαιρετικής αργίας, στις οποίες επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του εργοδότη η λειτουργία της επιχείρησης και η απασχόληση ή μη των μισθωτών που απασχολούνται από αυτόν.

Η 1η Μαΐου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Α.Ν. 380/68, αποτελεί υποχρεωτική αργία, όταν κηρύσσεται ως τέτοια με απόφαση του υπουργού Απασχόλησης, διαφορετικά εντάσσεται στις προαιρετικές αργίες. Φέτος, με υπουργική απόφαση, η 1η Μαΐου, ορίστηκε ως ημέρα υποχρεωτικής αργίας.




Διαβάστε περισσότερα...