ΚΑΛΠΙΚΑ ΚΟΛΠΑ...

Ούτε το Γκουαντάναμο κλείνει εν τέλει ο Ομπάμιας...
.................................................

Ο πιο ωραίος (ίσως επειδή είναι και ο πιο τρυφερός) χαρακτηρισμός που έχω ακούσει για την εθνική μας στο ποδόσφαιρο είναι το «κορίτσι μας»!

Θεϊκό -και μου το είπε σαν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο κι απλώς εν τη ρύμη του λόγου του, Θεσσαλονικεύς, Καθηγητής και, τολμώ να πω φίλος (ο οποίος όταν εντοπίζει λάθος στον «ναυτίλο», μου εξηγεί αμέσως στο τηλέφωνο όχι μόνον το σωστό, αλλά τα «γιατί και τα διότι» του πράγματος κάθε φορά) -να αγιάσει το στόμα του, αν και μελίρρυτος καθώς είναι πάντα, δεν έχει ανάγκη τέτοιας ευχής- άλλωστε όλο για το καλό μιλά, όλο για το ωραίο ψάχνει...

Οσο για τις δικές μου ενστάσεις περί τη διαφθορά στο ποδόσφαιρο, τις άγριες και σκοτεινές μπίζνες, υποθέτω ότι ο σοφός φίλος μου θα μου έλεγε (κι αυτός σαν άλλος Παπαδιαμάντης) ότι: δεν φταίει το στάρι για την τιμή του.

.......................................

Πάντως, η κυβέρνηση, παρ' ότι αμήχανη, παρ' ότι ανέτοιμη να κυβερνήσει, παρ' ότι όλο και πιο ανακόλουθη (εν σχέσει με όσα δήλωνε προεκλογικώς), μόλις κάνει μια μαλακία (εμένα το στόμα μου δεν θα αγιάσει ποτέ) την αντιλαμβάνεται αμέσως (ή έστω με αντανακλαστικά Ραν Ταν Πλαν) και προσπαθεί να την πάρει πίσω (ενίοτε για να την ξαναφέρει κουτοπόνηρα απ' το παράθυρο) -αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αυτό έγινε και με τη χοντράδα (χωρίς να παύει να 'ναι μαλακία) περί το πάγωμα των μισθών όσων παίρνουν μεικτά 2.000 ευρώ (πες καθαρά 1.600), λες και αυτοί είναι οι «έχοντες και κατέχοντες» σε αυτήν τη χώρα! Μόλις κατάλαβαν το κόστος που προκύπτει από την κουταμάρα να μειώσουν ακόμα περισσότερο το εισόδημα εκείνων που ήδη φορολογούνται περισσότερο, ανέκρουσαν πρύμναν κι άρχισαν τις σοφιστείες: εννοούσαμε όσους έχουν 2.000 ευρώ μισθό, όχι με τα επιδόματα, αλλά ονομαστικόν μισθό. Αποτέλεσμα: θα βάλουν στο δόκανο 40.000 όλους κι όλους (μάλιστα από τους έντιμους κατά τη φορολογική τους δήλωση) και θα εξοικονομήσουν... 1.000.000 ευρώ. Συγκλονιστικό ποσόν. Αν το έκαναν αυτό οι δεξιοί θα τους λέγαμε γελοίους. Τώρα πρέπει να μην πούμε μαλάκες αυτούς τους ανεκδιήγητους τύπους που ταυτοχρόνως

σπρώχνουν 0,87 ευρώ (!!!) την ημέρα αύξηση σε όσους παίρνουν κάτω από 2.000 ευρώ για να... ενισχύσουν την... αγοραστική δύναμη και να αναθερμάνουν την αγορά! Ή μαθητευόμενοι μάγοι είναι ή ανεπίδεκτοι πάσης λογικής νεοφιλελεύθεροι...
ΣΤΑΘΗΣ Σ.


Διαβάστε περισσότερα...

Ελεύθεροι όλοι οι συλληφθέντες του Πολυτεχνείου

Κενές περιεχομένου αποδείχτηκαν οι αθρόες συλλήψεις και προσαγωγές νεαρών ατόμων που συνελήφθησαν το βράδυ της Τρίτης κατηγορούμενοι για επεισόδια στο πλαίσιο της πορείας του Πολυτεχνείου. Εννέα από τους νεαρούς (σ.σ.: οι τρεις ανήλικοι) οδηγήθηκαν χθες ενώπιον του εισαγγελέα, όλοι όμως αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Την ίδια στιγμή, σωρεία κατηγοριών αντιμετωπίζει ο 26χρονος που συνελήφθη προχθές το βράδυ, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που έγιναν μπροστά από την πύλη εμπορίου της ΔΕΘ, αμέσως μετά την κορύφωση των εκδηλώσεων για την 36η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Από τους έξι ενήλικους συλληφθέντες, ο ένας παραπέμφθηκε στο αυτόφωρο Μονομελές για παράνομη οπλοφορία (σιδερογροθιά) και οι υπόλοιποι πέντε στο αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο για απόπειρα απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, διακεκριμένη περίπτωση απρόκλητης φθοράς αντικειμένου που χρησιμοποιείται για το κοινό όφελος (πεζοδρόμιο) και διατάραξη κοινής ειρήνης. Όλοι αρνούνται τις κατηγορίες. Ο ένας εκ των πέντε μάλιστα, είναι εγγονός γνωστού μουσικοσυνθέτη και αντιμετωπίζει τις κατηγορίες με τις επιβαρυντικές διατάξεις του κουκουλονόμου, αφού συνελήφθη την ώρα που έβαζε το κράνος της μηχανής του για να πάει στην εκπομπή του Λαζόπουλου!

Στο πλευρό των συλληφθέντων αναμένεται ότι θα ταχθούν οι ένοικοι της πολυκατοικίας στη Σπύρου Τρικούπη, οι οποίοι, σύμφωνα με πληροφορίες, δηλώνουν ότι θα καταθέσουν ως μάρτυρες υπεράσπισης, αφού έχουν καταγράψει τη σκηνή της σύλληψης.

Επίσης ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά αγνώστων σε βαθμό κακουργήματος, που αφορά εκρήξεις, εμπρησμό και άλλα αδικήματα.

Όσον αφορά τους ανήλικους μαθητές, η σύλληψή τους προκάλεσε την αθρόα προσέλευση των συμμαθητών τους έξω από την Εισαγγελία, με αποτέλεσμα τα δικαστήρια να θυμίζουν... προσυγκέντρωση πενθήμερης! Για έναν από τους μαθητές μάλιστα, που φοιτά στο 5ο Λύκειο Εξαρχείων, οι καθηγητές του εξέδωσαν ψήφισμα, στο οποίο εκφράζουν τη συμπαράστασή τους στον μαθητή και την οικογένειά του και δηλώνουν την έκπληξή τους γιατί πρόκειται για ένα παιδί που ποτέ δεν έδωσε δικαιώματα.

Ο μόνος συλληφθείς στη Θεσσαλονίκη οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, ο οποίος του άσκησε ποινική δίωξη για απλή συνέργεια σε έκρηξη και κατοχή εκρηκτικών υλών (σ.σ.: σύμφωνα με πληροφορίες, δεν βρέθηκαν πάνω του μολότοφ ή άλλες εύφλεκτες ουσίες), απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης, πρόκληση διακεκριμένης φθοράς, διατάραξη ασφάλειας συγκοινωνιών, διατάραξη κοινής ειρήνης και παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών (σ.σ.: σύμφωνα με πληροφορίες, ο νεαρός είχε πάνω του κάποια ηρεμιστικά χάπια). Ο συλληφθείς παραπέμφθηκε για να απολογηθεί σε τακτικό ανακριτή.
avgi.gr



Διαβάστε περισσότερα...

Μήπως υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην κοινοτική αλληλεγγύη;

Κανείς δεν αμφιβάλλει, είτε εντός, είτε εκτός της χώρας ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι καλή.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες δεν έχουν προωθηθεί πολιτικές και μέτρα που να αντιμετωπίζουν τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα, στους περισσότερους τομείς και κλάδους οικονομικής δραστηριότητας , υπό το φόβο του πολιτικού κομματικού κόστους.

Κανείς όμως δεν πρέπει να παραβλέπει ότι η διεθνής οικονομική και χρηματιστηριακή κρίση επηρέασε και σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ό,τι αρχικά είχε εκτιμηθεί, τις οικονομικές εξελίξεις.

Εφόσον η οικονομική δραστηριότητα υποχώρησε επόμενο είναι να μειωθούν τα έσοδα του κράτους και να διευρυνθεί το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς η πλειοψηφία των δαπανών είναι ανελαστικές.

Για την κάλυψη μάλιστα των δαπανών απαιτήθηκε υψηλότερος του προγραμματισμένου, δανεισμός.

Το ύψος του ελλείμματος, το οποίο μένει να διευκρινιστεί στις επόμενες ημέρες από την Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ολοκλήρωσε τις επαφές της στην Αθήνα, είναι πολλαπλάσιο από το ποσοστό που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανάλογη κατάσταση, όμως, εμφανίζεται σε όλες τις χώρες αναπτυγμένες, αναπτυσσόμενες, φτωχές.

Σε πολλές χώρες μάλιστα η κατάσταση είναι χειρότερη από τη δική μας, όπως αποδεικνύουν στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

Η Ελλάδα δεσμεύτηκε τις προηγούμενες ημέρες στα αρμόδια Κοινοτικά όργανα ότι θα λάβει μέτρα μόνιμου χαρακτήρα για τη σταδιακή μείωση του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους, τα οποία θα περιλαμβάνονται στιν προυπολογισμό.

Κατά την άποψη των κυβερνητικών στελεχών, η δημοσιονομική εξυγίανση που θα συντελέσει σε τόνωση της εμπιστοσύνης στις προοπτικές της οικονομίας και σε μείωση του κόστους δανεισμού του Δημοσίου, η εξοικονόμηση πόρων, με τους οποίους θα στηριχθούν οι πιό ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και θα ενισχυθούν οι παραγωγικές δημόσιες επενδύσεις και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ταχείας απόδοσης και μηδενικού δημοσιονομικού κόστους που θα οδηγήσουν σε βελτίωση της παραγωγικότητας, μπορούν να συντελέσουν στην άμβλυνση των επιπτώσεων της κρίσης, να δώσουν θετικά μηνύματα στις αγορές, και να επισπεύσουν την ανάκαμψη.

Το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι γιατί υπάρχουν υπαινιγμοί από κορυφαίους παράγοντες της Ευρωπαικής Ένωσης, όταν είναι γνωστό ότι έχουν αναληφθεί οι σχετικές δεσμεύσεις, τη στιγμή που άλλες χώρες βρίσκονται σε χειρότερα επίπεδα με βάση τα δημοσιονομικά στοιχεία; Μήπως υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην κοινοτική αλληλεγγύη;
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ



Διαβάστε περισσότερα...

Ποινική δίωξη κατά των πρυτανικών αρχών του Πολυτεχνείου για το Indymedia

Ωμή παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών στην ελευθερία διακίνησης των ιδεών και το άσυλο συνιστά η ποινική δίωξη κατά των πρυτανικών αρχών του Πολυτεχνείου για τη λειτουργία του Indymedia, που χρησιμοποιεί το δίκτυο του Ιδρύματος.

"Πρόκεται για πολιτική δίωξη" δηλώνουν ο πρύτανης του ΕΜΠ Κων. Μουτζούρης και ο αντιπρύτανης Μάκης Σπαθής και διαμηνύουν ότι "δεν θα υποκύψουμε και θα υπερασπιστούμε το άσυλο και την ελευθερία διακίνησης ιδεών".

Η συστηματική προσπάθεια εδώ και μήνες να φιμωθεί η γνωστή ιστοσελίδα αντιπληροφόρησης athens.indymedia.org είχε αποτέλεσμα την άσκηση δίωξης κατά του πρύτανη και των αντιπρυτάνεων του ΕΜΠ, οι οποίοι κατηγορούνται για παράβαση καθήκοντος και παρότρυνση υφισταμένων υπαλλήλων τους σε παράβαση καθήκοντος.

Η δίωξη δεν έχει κοινοποιηθεί επισήμως στις πρυτανικές αρχές, ωστόσο είναι γνωστή σ' αυτές εδώ και μερικές μέρες.

Η εισαγγελική παρέμβαση ήλθε μετά την κατάθεση μήνυσης συγκεκριμένου προσώπου προς τις πρυτανικές αρχές για "τη διευκόλυνση που παρέχει το δίκτυο του ΕΜΠ στο indymedia". Ο εισαγγελέας κ. Τζούρας που είχε αναλάβει την προανάκριση προχώρησε στην άσκηση των διώξεων, παρά την κατατεθειμένη εδώ και μήνες δημόσια τοποθέτηση των πρυτανικών αρχών ότι οι πράξεις αυτές συνιστούν ευθεία επίθεση στην ελευθερία διακίνησης ιδεών και το άσυλο!

Να θυμίσουμε ότι η επιχείρηση φίμωσης του indymedia ξεκίνησε μετά από ερωτήσεις των βουλευτών του ΛΑΟΣ Κυριάκου Βελόπουλου και Ηλία Πολατίδη, τις οποίες αντέγραψε κατά γράμμα εν συνεχεία η διοίκηση του ΟΤΕ, η οποία σε ρόλο διαδικτυακού χωροφύλακα αξίωσε το κλείσιμο της ιστοσελίδας στέλνοντας δύο εξώδικα στο Εθνικό Δίκτυο Έρευνας - Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ), το οποίο παρέχει υποστήριξη με οπτικές ίνες στα δίκτυα των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων της χώρας, μεταξύ αυτών και του ΕΜΠ.

Στις πιέσεις για το κλείσιμο εντάσσεται και η επιστολή του πρώην υφ. Παιδείας κ. Ταλιαδούρου προς τον κ. Μουτζούρη, με την οποία του ζητούσε "να εντοπιστεί ο διακομιστής και να σταματήσει η εκπομπή συγκεκριμένων sites, η οποία γίνεται κατά παράβαση των αποφάσεων της Συγκλήτου και προσβάλλει ευθέως το δημοκρατικό μας πολίτευμα".

Πρυτανικές αρχές: "Δεν θα υποκύψουμε"

Πρόκειται για πολιτική δίωξη" τόνισε μιλώντας στην "Αυγή" ο πρύτανης κ. Μουτζούρης, "επειδή υπερασπιζόμαστε την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, επειδή αρνούμαστε τη λογοκρισία ιδεών και απόψεων".

Η δίωξη αυτή, πρόσθεσε, δημοσιοποιείται "τη μέρα (σ.σ.: χθες) που η πολυτεχνική κοινότητα απέδειξε ότι μπορεί να υπερασπίζεται η ίδια τον θεσμό του ασύλου".

Στο ίδιο μήκος και η δήλωση του αντιπρύτανη Μάκη Σπαθή, ο οποίος υπογράμμισε πως "εμείς θα υπερασπιστούμε μέχρι θανάτου το πανεπιστημιακό άσυλο και την ελευθερία διακίνησης των ιδεών. Δεν θα υποκύψουμε στις πιέσεις των βουλευτών του ΛΑΟΣ και τις εισαγγελικές παραγγελίες και δεν θα προχωρήσουμε σε πράξεις λογοκρισίας απόψεων και ιδεών, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε με αυτές ή όχι".

Να σημειωθεί ότι η ποινική δίωξη, όπως μας ενημέρωσε ο πρύτανης, ήταν γνωστή εδώ και 5 μέρες, ωστόσο δεν το δημοσιοποίησαν σε μία προσπάθεια αυτές τις μέρες να μην προκαλέσουν ένταση και να μην πυροδοτήσουν αντιδράσεις. Η δημοσιοποίηση έγινε χθες από τον ίδιο τον πρύτανη κατα τη διάρκεια της ομιλίας του στις καταληκτικές εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου.
Μορφονιός Ν.



Διαβάστε περισσότερα...

Όργουελ 1984 και τρομολαγνεία

Έχει αρχίσει να με τρομάζει περισσότερο η τρομολαγνεία μας από τους ίδιους τους τρομοκράτες. Στο βωμό της προληπτικής μας θωράκισης πόσες ελευθερίες θα καταπατηθούν? Μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 πόσο πιο ανελεύθεροι γίναμε? Μετά τα σενάρια του υγρού πυρός με πόσο λιγότερες αποσκευές θα ταξιδεύουμε? Θεωρητικά τέτοιες απειλές επιθέσεων έχουν καταγραφεί και εξεταστεί από Μυστικές Υπηρεσίες εδώ και δύο δεκαετίες τουλάχιστον. Έχουν εκτιμηθεί οι κίνδυνοι και οι μελέτες "μπήκαν" ευλαβικά στα συρτάρια.
Με ενοχλεί η έλλειψη τεκμηρίωσης των σχετικών ειδήσεων. Η ασάφεια τους. Κάποιοι, κάπου συνελήφθησαν γιατί κάτι θα επιχειρούσαν σε κάποιες πτήσεις αλλά κάποιοι άλλοι τους κατέδωσαν. Και εγώ σύντομα θα δέχομαι σωματικό έλεγχο στα αεροδρόμια. θα ταξιδεύω αφαιρώντας το μπρελόκ από τα κλειδιά μου. Χωρίς κινητό και λαπ τοπ. Κάποτε μπορεί να το σκεφτώ και να μην ταξιδεύω καν. Μπορεί να κάθομαι σπίτι μου και να ακούω μόνο ειδήσεις για κάποιους που κάπου μακριά θα συλλαμβάνονται και θα περιορίζουν τις ελευθερίες μου μέχρι να τις εκμηδενίσουν εντελώς. Τα πρόσωπά τους δεν θα τα δω.

Τις δίκες τους δεν θα τις μάθω. Τις απολογίες τους δεν θα τις ακούσω. Είναι καταδικασμένοι έτσι κι αλλιώς στην "παγκόσμια" συνείδηση. Κι εγώ μαζί τους θα καταδικάζομαι κάθε μέρα σε νέους περιορισμούς. Που θα μικραίνουν τα κεκτημένα μου.
Γιατί μου ξανάρχεται στο μυαλό ο Όργουελ και το 1984? Και εκείνη η παράγραφος. Έψαξα και την ξαναβρήκα. "Ο πόλεμος ήταν μια σίγουρη προστασία της λογικής και όσον αφορούσε στις κατηγορίες απόφασης ήταν πιθανώς το σημαντικότερο όλων των μέτρων προστασίας. Ενώ οι πόλεμοι μπόρεσαν να κερδηθούν ή να χαθούν, καμία κατηγορία απόφασης δεν θα μπορούσε να είναι απολύτως ανεύθυνη. Αλλά όταν ο πόλεμος γίνεται κυριολεκτικά συνεχής, παύει επίσης να είναι επικίνδυνος. Όταν ο πόλεμος είναι συνεχής δεν υπάρχει κανένα πιο σπουδαίο πράγμα από τη στρατιωτική ανάγκη. Η τεχνολογική πρόοδος μπορεί να πάψει και τα πιό προφανή γεγονότα μπορούν να αμφισβητηθούν ή να μην ληφθούν υπόψη. Η αποδοτικότητα κι η σκέψη δεν απαιτείται πλέον. Τίποτα δεν είναι αποδοτικό στην Ωκεανία εκτός από τη σκεπτόμενη αστυνομία".

Αναρωτιέμαι ποιός αντιγράφει ποιόν. Ο συγγραφέας την πραγματικότητα ή η πραγματικότητα τον συγγραφέα? Για όσους δεν το διάβασαν (το 1984 του Όργουελ) υπάρχει αυτούσιο στην αγγλική εκδοχή του εδώ: http://www.online-literature.com/orwell/1984/

Το στόρυ είναι λίγο ως πολύ γνωστό: Το "απόλυτο" αφεντικό ονόματι «Μεγάλος Αδελφός» (Big Brother ή ΒΒ) που στο "1984" αποτελεί έναν οιονεί αόρατο πλανητάρχη και ακόμη έναν διεισδυτικό αναγνώστη της ανθρώπινης σκέψης, ικανό να πατάξει κάθε «έγκλημά» της, thoughtcrime, στην κύησή του. Τόπος του μυθιστορήματος η Ωκεανία όπου ως το 2050, θα καθιερωθεί επισήμως η Newspeak (νέος λόγος, μία λεξηπενής δημιουργία με στόχο την απόλυτη φτώχεια σκέψης και έκφρασης). Απώτερος σκοπός της: λέξεις όπως ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα θα έχουν τεθεί εξ αντικειμένου εκτός λεξιλογίου. Αλλά αν ως τότε χρησιμοποιηθούν στον γραπτό και στον προφορικό λόγο είτε παρεισφρήσουν στον ανθρώπινο νου (όπως συμβαίνει στον κεντρικό ήρωα της νουβέλας Γουίνστον Σμιθ) συνιστούν "έγκλημα της σκέψης" που η Thought Police ( Αστυνομία της Σκέψης) τιμωρεί αμείλικτα με βασανιστήρια, ακόμη και με θάνατο.
Στη νέα γλώσσα οροθετείται ένας λεξικός μινιμαλισμός διά του οποίου μόνο οι λέξεις που εξυπηρετούν τους σκοπούς του κόμματος παραμένουν στο λεξικό, το οποίο εμπλουτίζεται όμως με τεχνολογικούς όρους (σερφάρω, σκανάρω) αλλά είναι συνήθως συντετμημένες ώστε να μην κατανοούνται. Ακόμη και τα υπουργεία συντέμνονται, π.χ. το Ministry of War στο "1984" γίνεται Ministry of Peace και συντετμημένο MiniPax. Το υπουργείο Προπαγάνδας γίνεται υπουργείο της Αλήθειας (Mini True). Το υπουργείο Επισιτισμού είναι υπουργείο Αφθονίας (Mini Plenty). Τα κελιά των φυλακών γίνονται "διαμερίσματα" (chambers), ενώ τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας είναι "joycamps", δηλαδή κάτι σαν "στρατόπεδα χαράς". Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν .. που λέει κι ο στίχος.
http://oistros-reportaz1.blogspot.com/2006/08/1984.html



Διαβάστε περισσότερα...

Another Brick In The Wall*

Ο ΓΚΡΕΓΚ ΟΥΟΤΣΟΝ είναι από τους πιο παλιούς και καταξιωμένους εκπαιδευτικούς στη Μ. Βρετανία. Είναι και πρόεδρος ενός εκ των τριών Εξεταστικών Συμβουλίων της χώρας, που είναι κρατικοί μεν, αλλά με ανεξάρτητη λειτουργία οργανισμοί, οι οποίοι έχουν την ευθύνη για τις εξετάσεις σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Ο κ. Ουότσον ασχολείται ιδιαίτερα με τις εξετάσεις που δίνουν τα παιδιά στα σχολεία -δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Σε ομιλία του χθες, ενώπιον εκπροσώπων των διδασκαλικών ομοσπονδιών, ο έμπειρος εκπαιδευτικός επετέθη εναντίον της κυβέρνησης, και δη του υπουργείου Παιδείας, που, όπως είπε, έχει μετατρέψει τα σχολεία σε «εξεταστικά εργοστάσια». Είπε ακόμη ότι το «εξεταστικο-κεντρικό» εκπαιδευτικό σύστημα έχει φορτώσει εκπαιδευτικούς και μαθητές με «την αβάσταχτη πίεση να φέρουν απτά αποτελέσματα». Αποτελέσματα που θα κατατάξουν τα σχολεία σε αμφιλεγόμενης σημασίας λίστες, βάσει των οποίων θα καταγραφεί, δήθεν, και η αξία τους.

ΑΥΤΑ τα «εξεταστικά εργοστάσια», είπε ο κ. Ουότσον, στην ουσία «καταστρέφουν την εκπαίδευση των παιδιών». Δεν είναι μόρφωση αυτό το πράγμα, πρόσθεσε. «Είναι τυποποίηση και δολοφονία των γνώσεων». Τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα εκπαιδευτικών της χώρας, το Εθνικό Συμβούλιο Καθηγητών και Δασκάλων και το Εθνικό Συμβούλιο Γυμνασιαρχών και Λυκειαρχών, φέρονται αποφασισμένα να μποϊκοτάρουν στις φετινές εξετάσεις του μαθήματος της στατιστικής στις τελευταίες τάξεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, θεωρώντας ότι οι εξετάσεις, έτσι όπως γίνονται, παρακάμπτουν την ουσία της μάθησης και αναγκάζουν το σχολείο να εξετάζει, όχι τις γνώσεις του μαθητή και της μαθήτριας, αλλά μόνο την ικανότητά του να γράφει καλά «σε ένα τυποποιημένο τεστ».

ΣΤΑ ΒΡΕΤΑΝΙΚΑ μίντια αυτές τις μέρες, κυρίως στις εφημερίδες, έχει φουντώσει ένας πολύ ενδιαφέρων διάλογος με τους αναγνώστες, γύρω από το ερώτημα «Οι εξετάσεις βλάπτουν τελικά τη μόρφωση των παιδιών;». Οι περισσότεροι μοιάζουν να συμφωνούν με την άποψη του κ. Ουότσον ότι, πρώτον, ο μαθητής πρέπει να εξετάζεται και να κρίνεται ολόχρονα και όχι «σε μια διαδικασία 2-3 ωρών, με μια κόλλα χαρτιού μπροστά του»· δεύτερον, πρέπει να εκτιμάται «το βάθος των γνώσεών» του και όχι η «επιφάνειά» τους (βλέπε «παπαγαλία» κ.λπ.)· και τρίτον, η όποια εξέταση του μαθητή δεν πρέπει ποτέ να αποτελεί «πασαπόρτι καταξίωσης για οποιοδήποτε σχολείο», και μάλιστα εμπορεύσιμο.

*«Ακόμη ένα τούβλο στον τοίχο», από το μνημειώδες «The Wall» των Πινκ Φλόιντ, απ' όπου και η εικονογράφηση.
Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ




Διαβάστε περισσότερα...

Ιδεολογικά τείχη...

Είναι δυνατόν 20 χρόνια μετά το γκρέμισμα του Τείχους και την πτώση ολόκληρης της σοβιετικής αυτοκρατορίας να υπάρχει ένα κόμμα και να μην έχει πάρει μυρουδιά γιατί κατέρρευσε ο κομμουνισμός;
Είναι δυνατόν να εξακολουθούν να πιστεύουν ότι για όλο αυτό το Βατερλό φταίνε μονίμως οι εσωτερικοί εχθροί, ο ιμπεριαλισμός, το ΝΑΤΟ, η CIA και πάει λέγοντας; Είναι δυνατόν να υπάρχει κόμμα που εξακολουθεί να θεωρεί τον Στάλιν μεγάλο σοσιαλιστή ηγέτη και τα γκουλάγκ κάποιες τυπικές και ασήμαντες παρεκβάσεις;

ΜΠΟΡΕΙ να μην υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο, υπάρχει όμως το ΚΚΕ που εξακολουθεί να δηλώνει ότι «υπερασπιζόμαστε τον σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, για τη μεγάλη συνεισφορά του»... Μπορεί να μην υπάρχει άλλος πολιτικός ηγέτης που να υπερασπίζεται το Τείχος, υπάρχει όμως η Αλέκα Παπαρήγα που δηλώνει ότι «το Τείχος το επέβαλε ο ιμπεριαλισμός να υψωθεί τις παραμονές που τα ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα απειλούσαν να εισβάλουν στο Βερολίνο»... Εδώ μιλάμε δηλαδή για τείχος από... ιδεολογικές παρωπίδες, για πλήρη διαστρέβλωση της Ιστορίας. Γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να μην ξέρει ότι, πέρα από τις ψυχροπολεμικές συνθήκες που επικρατούσαν πράγματι αυτή την περίοδο, το Τείχος δημιουργήθηκε για να σταματήσει η φυγή προς την επάρατη Δύση... Γιατί ήδη 3,5 εκατομμύρια Ανατολικογερμανοί την είχαν κοπανήσει ώς τότε, αφού είχαν προλάβει να ζήσουν τη μεγάλη συνεισφορά του υπαρκτού σοσιαλισμού...

ΚΑΙ ΔΕΝ ήταν βέβαια μόνον οι Ανατολικογερμανοί που γκρέμισαν το Τείχος μόλις συνειδητοποίησαν ότι σταμάτησαν να «χορεύουν» τα τανκς... Ολόκληρη Σοβιετική Ενωση με 70 και πλέον χρόνια «σοσιαλισμού» κατέρρευσε μέσα σε λίγες βδομάδες. Μόνο που κατά το ΚΚΕ φταίνε οι... προδοσίες και μερικά λαθάκια που δεν πρόλαβε προφανώς να τα διορθώσει ο Στάλιν στέλνοντας μερικά εκατομμύρια ακόμα στα γκουλάγκ. Οπως κάποιοι προδότες και πράκτορες βέβαια ήταν υπεύθυνοι για τις εξεγέρσεις στην Πολωνία, την Ουγγαρία, για την Ανοιξη της Πράγας και πάει λέγοντας...

ΕΙΝΑΙ γεγονός ότι οι σοσιαλιστικές ιδέες και οι αγώνες αυτών που στρατεύθηκαν σ' αυτές, άλλαξαν τον κόσμο. Ομως είναι εξίσου γεγονός ότι σε όλες τις χώρες που τα κομμουνιστικά κόμματα βρέθηκαν στην εξουσία, η δικτατορία του προλεταριάτου κατέληξε σε μια δικτατορία της κομματικής νομενκλατούρας, σε μια απίστευτη καταπίεση, σε εγκλήματα εναντίον όσων τολμούσαν να αντιδράσουν ζητώντας περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη ελευθερία. Αστικά κατάλοιπα γαρ... Το ίδιο έγινε και μέσα στο ΚΚΕ, τηρουμένων των αναλογιών, όπου όσοι κατά καιρούς τόλμησαν να συγκρουστούν με την κομματική ορθοδοξία χαρακτηρίστηκαν και χαρακτηρίζονται ακόμα ως ...λακέδες του ιμπεριαλισμού και των μονοπωλίων. Προς δόξαν του σοσιαλισμού και των κομμουνιστικών ιδεολογικών τειχών.
Από τον ΣΗΦΗ ΠΟΛΥΜΙΛΗ



Διαβάστε περισσότερα...

Εργαζόμενοι σαν νοικιασμένα ποδήλατα...

Μέσα στη μεγάλη ποικιλία των μορφών της εργασιακής επισφάλειας υπάρχουν ορισμένες που πραγματικά προκαλούν στο άκουσμά τους: Δανεισμός ή ενοικίαση εργαζομένων… Πρακτική αρκετά παλιά και καθόλου πρόσφατη. Όμως η ασυδοσία του κεφαλαίου για το μέγιστο κέρδος ολοένα και εφευρίσκει νέες μορφές δανεισμού ή εκσυγχρονίζει τις παλιές. Πετυχαίνει την ψήφιση σχετικών νόμων καταστρατηγώντας, πολλές φορές, και αυτές τις διατάξεις που επικαλούνται την ελάχιστη προστασία του εργαζόμενου. Ποιες είναι οι περιπτώσεις που εκπροσωπούν το φαινόμενο της «κατάτμησης της εργοδοτικής ιδιότητας», όταν, δηλαδή, ο εργαζόμενος, μέσα στην ίδια εργασιακή σχέση, έχει περισσότερους από έναν εργοδότες;

1) Στην παραδοσιακή μορφή του δανεισμού, εκείνη του «γνήσιου» και «αλληλέγγυου» δανεισμού, μια επιχείρηση διευκολύνει, προσωρινά και χωρίς αντάλλαγμα, κάποια άλλη για να καλύψει τις έκτακτες ανάγκες της. Ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται, αμείβεται και υπάγεται στο εργασιακό καθεστώς της δανείζουσας επιχείρησης, ενώ υπάγεται στο διευθυντικό δικαίωμα της δανειζόμενης. Στη σύγχρονη εξέλιξη αυτής της μορφής του δανεισμού επωφελούνται οι όμιλοι επιχειρήσεων με την εκδήλωση «αλληλεγγύης» ανάμεσα στις επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου με αποσπάσεις και παραχωρήσεις προσωπικού μεταξύ τους. Με αυτό το καθεστώς υπολογίζεται ότι απασχολούνται περισσότεροι από 20.000 εργαζόμενοι. Για παράδειγμα, δίπλα στις τράπεζες στήνονται θυγατρικές εταιρείες που στηρίζουν τη λειτουργία τους δανείζοντας συχνά προσωπικό σε αυτές. Οι δανεισμένοι εργαζόμενοι ασκούν καθήκοντα τραπεζοϋπαλλήλου με τον μισθό της θυγατρικής. Συμβαίνει, μάλιστα, αυτός ο δανεισμός να διαρκεί και πάνω από δέκα χρόνια αναιρώντας και αυτόν τον προσωρινό χαρακτήρα της έννοιας του δανεισμού. Είναι ενδεικτικό ότι θυγατρική εταιρεία κορυφαίας τράπεζας στην Ελλάδα έχει αποσπάσει το 80% του προσωπικού της στη μητέρα εταιρεία, συμβάλλοντας, και με αυτό τον τρόπο, στην διόγκωση των υπερκερδών της…

2) Η νεώτερη εκδοχή συναντάται στην περίπτωση του «κατ’ επάγγελμα» ή «κατ’ επιχείρηση» δανεισμού. Σε αυτή την περίπτωση ο δανεισμός αποτελεί επικερδή δραστηριότητα. Προσλαμβάνονται εργαζόμενοι με αποκλειστικό σκοπό να παραχωρηθούν με δανεισμό με σκοπό το κέρδος. Η εμπορευματοποίηση της εργασίας στο έπακρο και εις διπλούν! Οι εταιρείες προσωρινής απασχόλησης (ΕΠΑ) προμηθεύουν προσωπικό στις δανειζόμενες επιχειρήσεις. Το προσωπικό αυτό αμείβεται συνήθως με τους ελάχιστους, και όχι τους πλήρεις, όρους που ισχύουν για το προσωπικό της δανειζόμενης ώστε να υπάρχει περιθώριο επωφελούς προσφυγής στον δανεισμό από τις επιχειρήσεις. Ο ανώτατος χρόνος δανεισμού είναι 8μηνος με δυνατότητα μέχρι και 8μηνης ανανέωσης. Όμως, ο συνήθης χρόνος δανεισμού δεν υπερβαίνει τη διάρκεια του μήνα, ενώ μέσα στο έτος ο εργαζόμενος κατά μέσο όρο δανείζεται σε 6 διαφορετικούς εργοδότες! Στην Ελλάδα σήμερα λειτουργούν επίσημα 9 ΕΠΑ που δηλώνουν ότι κατά το προηγούμενο έτος απασχόλησαν περί τους 10.000 εργαζόμενους. Στον ευρωπαϊκό χώρο υπολογίζεται ότι το 2% των εργαζομένων απασχολείται με τη συγκεκριμένη μορφή δανεισμού.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι πρακτικές δανεισμού δεν πρέπει να συγχέονται με τις εργολαβίες, με τις οποίες υπάρχουν ομοιότητες και διαφορές. Έχουν ως κοινό ότι ανήκουν στις λεγόμενες τριμερείς σχέσεις εργασίας και ότι οι εργολαβίες διατηρούν για το προσωπικό τους το δικό τους εργασιακό καθεστώς, όπως συμβαίνει και με τη δανείζουσα εταιρεία, όμως μόνο για την περίπτωση του «γνήσιου» δανεισμού. Αντιθέτως, στις εργολαβίες δανείζονται υπηρεσίες και όχι πρόσωπα, το δε προσωπικό των εργολάβων υπάγεται στο διευθυντικό δικαίωμα του εργολάβου και όχι της δανειζόμενης εταιρείας.

Ποιο μέλλον διαφαίνεται για τον δανεισμό και τι θα μπορούσε να προταθεί;

Η περίπτωση του γνήσιου δανεισμού, που λειτουργεί με γενικές διατάξεις και ανεξέλεγκτους όρους, δεν φαίνεται να απασχολεί την κυβέρνηση. Η μόνη πρόταση που μπορεί να σταθεί είναι η υπαγωγή του παραχωρούμενου προσωπικού στο εργασιακό καθεστώς της δανειζόμενης επιχείρησης ώστε να αποφεύγεται η χρήση του σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η περίπτωση των ΕΠΑ, που εισήλθε στην Ελλάδα με τον Ν. 2956/01, πρόκειται να αναθεωρηθεί και όχι να καταργηθεί. Άλλωστε από το 2008 υπάρχει και η σχετική Κοινοτική Οδηγία 104, που ενισχύει την παρουσία τους και δημιουργεί νομικά κωλύματα στην κατάργησή τους. Ωστόσο ακόμη και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει τρόπος να καταργηθούν στην πράξη με τη δημιουργία δικαιωμάτων για τους δανεισμένους ώστε να μην αξιοποιείται το συγκριτικό πλεονέκτημα του χαμηλότερου εργασιακού κόστους που τους αναγνωρίζουν οι νόμοι.

Εντούτοις ο θεσμός του δανεισμού εργαζομένων σε μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της δεν έχει θέση. Προσβάλλει το συνταγματικό δικαίωμα της ανθρώπινης προσωπικότητας και αξιοπρέπειας. Δυστυχώς, όμως, με την κρατούσα άποψη στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την κυριαρχία του δόγματος της οικονομικής ελευθερίας του κεφαλαίου και της υποκριτικής άποψης για το δικαίωμα στην εργασία με την αποδοχή του ρόλου των ΕΠΑ στην προώθηση της απασχόλησης, οι έννοιες χάνουν το νόημά τους. Σε ό,τι με αφορά, ηχεί πάντοτε στ’ αυτιά μου η απάντηση συνεντευξιαζόμενου δανεισμένου σε σχετική έρευνα που τον καλούσε να αξιολογήσει το περιεχόμενο της εργασίας του. «Νιώθω σαν νοικιασμένο ποδήλατο…»
Ο Γ. Κουζής διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο



Διαβάστε περισσότερα...

Η ελευθερία θα μας πάει στα αστέρια, όχι τα κέρδη προ φόρων...

Ξανακυκλοφόρησε ο «Ελεύθερος Τύπος».
Καλοτάξιδος!

*****

Εν τω μεταξύ η συνάδελφος, κυρία Ματίνα Παπαχριστούδη, συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των εργαζομένων κατά την προηγούμενη έκδοση του «Ελεύθερου Τύπου» και μαχητική συνδικαλιστική εκπρόσωπος των απολυμένων της ίδιας εφημερίδας απ' όταν η κυρία Αγγελοπούλου την τίναξε στον αέρα,

παρέμεινε και παραμένει άνεργη. Ούτε η επανεκδοθείσα εφημερίδα την προσέλαβε ούτε καμμιά άλλη. Με την ωραία μας ΕΣΗΕΑ κοιμωμένη, αυτό είναι ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα των αφεντικών προς τους εργαζόμενους δημοσιογράφους όλων των ειδών -απασχολήσιμους, μπλοκάκια, μισθολόγια- για

όλους μας! ακόμα κι αν η εργατική αριστοκρατία του κλάδου μας νομίζει ότι δεν την αφορά, υπάρχει μια σφαίρα με το όνομά μας γραμμένο πάνω της

όπως για κάθε έναν πολίτη που εξαρτάται απ' τη μισθωτή εργασία...

Με το συμπάθιο που δεν μπορώ να γιορτάσω (με τη θέρμη που ο Μπόνο και οι U2 χειροκροτούσαν τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας) την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, αλλά

μου κάθεται κάπως βαρύ στο σβέρκο το Τείχος του Αίσχους στη Γάζα,

όπως και το Χρυσούν Παραπέτασμα που έχουν προστατευτικά υψώσει γύρω τους οι πάμπλουτοι του πλανήτη,

κλείνοντας αναισθήτως έξω όλους τους άλλους, κατατρώγοντας εξίσου αναισθήτως τα πάντα, ανθρώπους, ζώα, φυτά, πόρους -με το συμπάθιο, αλλά

δεν μπορώ να γιορτάσω στη γιορτή των βομβαρδιστών και των εισβολέων, των βασανιστών στο Γκουαντάναμο (τα εκατοντάδες Γκουαντάναμο), των δουλεμπόρων, των γκόλντεν μπόυς και των πολεμοκάπηλων

δεν έχω καμμιά δουλειά στου Σόρος τη Γιορτή, ας πάνε οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που χρηματοδοτεί -εμείς ας χαμηλώσουμε τα φώτα

κι ας μετρήσουμε βόμβες, μετανάστες και τάφους. Οσο για την ελευθερία που γιορτάζει η Μέρκελ, ο θλιβερός Γκορμπατσώφ, ο κωμικός Σαρκοζί, ο Γιώργος, η Χίλλαρυ και οι ως επί το πλείστον μαφιόζοι ηγέτες των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, δεν είναι η ελευθερία των ανθρώπων, αλλά της διακίνησης των κεφαλαίων που τους σκλαβώνουν

είναι η ελευθερία της αγοράς που υποτίμησε την εργασία σε σκλαβιά, που εξαγόρασε την τέχνη και την αφόπλισε -όχι, με το συμπάθιο, δεν έχω τίποτα να γιορτάσω για την πτώση του Τείχους.

Μόνον να πενθήσω.

Για τον σοσιαλισμό που φοβήθηκε τη δημοκρατία κι έτρωγε τα παιδιά του. Για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να αλλάξουν κόλαση.

Για τους «τρελούς» και τους «αντεπαναστάτες» που πλήρωσαν με τη ζωή τους, ή την αξιοπρέπεια, το μυαλό και την ψυχή τους τη μετάλλαξη του σοσιαλισμού σε τυραννίδα, τη μεταμόρφωσή του από όνειρο σε εφιάλτη. Και ταυτοχρόνως να εκφράσω τη λύπη μου, αλλά και την ντροπή μου που για όλα αυτά, πολλοί σαν και

μένα, βρίσκαμε ιστορικές δικαιολογίες, την ιμπεριαλιστική περικύκλωση, τις καταχθόνιες συνωμοσίες των καπιταλιστών και άλλα.

Ομως

όσο δίκιο είχαμε που ήμασταν με τη σοσιαλιστική επανάσταση που έδωσε το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο, με τη μεγάλη επαναστατική τέχνη, τον Μαγιακόφσκι και τον Πικάσο, όσο δίκιο είχαμε για τον σοσιαλισμό που συνέτριψε τον φασισμό στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, για τον σοσιαλισμό του Σπούτνικ και του Γκαγκάριν, για τις ιδέες που απελευθέρωσαν τα έθνη από την αποικιοκρατία, για

τους αγωνιστές που έδιναν τη ζωή τους σε όλον τον πλανήτη για την απελευθέρωση των ανθρώπων, όσο δίκιο είχαμε για το σύστημα που εξασφάλιζε σε όλους δουλειά, ψωμί, σπίτι, μόρφωση, υγεία, ψυχαγωγία, πολιτισμό, ελεύθερο χρόνο, άλλο τόσο

είχαμε άδικο όταν κλείναμε τα μάτια στα γκουλάγκ, τα θύματα της αναγκαστικής κολεκτιβοποίησης, στον σταλινισμό, τις δίκες, την καταρράκωση της προσωπικότητας, την ενίσχυση της γραφειοκρατίας και της νομενκλατούρας, τον εκφυλισμό του σοσιαλισμού σε μια οργουελιανή παρωδία της λογικής και της ηθικής

ώσπου πέθανε κι έζησε πολλά χρόνια νεκρός.

....................................

Πλην όμως, πιστεύω, ότι αυτή ήταν μόνον η πρώτη πτήση. Κράτησε λίγο και τέλειωσε άτσαλα. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο κομμουνισμός παραμένει πρόταγμα κι ότι η Αριστερά που θα παλέψει για μια τέτοια κοινωνία,

έναν σοσιαλισμό που θα παράγει μερσεντές για τις μάζες, όπου η λαϊκή και άμεση δημοκρατία θα 'ναι αυτονόητες, είναι μια καθ' οδόν Αριστερά- θα την ξαναγεννήσει, ήδη τη γεννάει, ο καπιταλισμός. Δεν ξέρω αν θα λέγονται κομμουνιστές ή όπως αλλοιώς οι επόμενοι επαναστάτες και μεταρρυθμιστές, είμαι όμως βέβαιος ότι η πτήση θα διαρκέσει περισσότερο και θα 'ναι καλύτερη.

Είμαι βέβαιος ότι το (εγγύς) μέλλον, αν δεν παγιδευθεί οριστικώς στον τεχνολογικό «μεσαίωνα» που πάει να εγκαθιδρυθεί, θα απελευθερώσει τις επιστήμες και την εργασία από τους κερδοσκοπικούς φραγμούς των ιδιωτικών εταιρειών και της πολιτικής ελίτ που τις υπηρετεί, ως μια ομογενοποιημένη κάστα πλέον...

Παρ' ότι «για όλα αμφιβάλλω» (καθώς προέταξε και ο Μαρξ στο Κεφάλαιό του το εν λόγω λατινικό ρητό) ταυτοχρόνως νομίζω ότι «ελευθερία είναι η εξυπηρέτηση της ανάγκης» (πάλι Μαρξ, αλλά δικό του, αυτήν τη φορά).

Η ελευθερία θα μας πάει στα αστέρια, όχι τα κέρδη προ φόρων...
ΣΤΑΘΗΣ Σ



Διαβάστε περισσότερα...

λοχίες και λάφυρα...

Ο πόλεμος ουρλιάζει κι εμείς χαζεύουμε στις οθόνες και τα πάνελ όλους αυτούς τους καθώς πρέπει εγκληματίες πολέμου όλα αυτά τα «σκυλιά του πολέμου»

να γαυγίζουν ωραίες κουβέντες που τις συνηθίσαμε, συνεπικουρούμενοι από μελίρρυτους επίστρατους, εθελοντές ή μισθοφόρους (συνεργάτες και δωσίλογους)...
πόλεμος σήμερα.

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου

ουρλιάζει από παντού.

Δεν τον ακούμε. Παράδοξον. Δεν είναι μακριά.

Χιλιάδες Αμερικανοί στρατιωτικοί σκοτώνουν και σκοτώνονται στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Μαζί τους, χιλιάδες δυτικοί στρατιωτικοί, από τους πρόθυμους Αυστραλούς και Πολωνούς έως τους πανταχού παρόντες (όπου ξερνάει η Γη τα συκώτια της) Βρετανούς.

Οι στρατιώτες σκοτώνονται στα μέτωπα (Αφγανιστάν) στα μετόπισθεν (παντού) στις ζώνες κατοχής (στο Ιράκ)

από εχθρούς και φίλους (φίλια πυρά)

εξοντώνοντας πληθυσμούς ολόκληρους, εξανδραποδίζοντας πρόσφυγες παντού -πάνω από 3.000.000 έχουν εγκαταλείψει το Ιράκ, άγνωστος ο αριθμός των Αφγανών, των Πακιστανών κι όσων άλλων παρασέρνει το ωστικό κύμα του πολέμου
εξακοντίζοντάς τους ικέτες, επαίτες και δούλους στις τέσσερις άκρες του ορίζοντα και στους

πέντε δρόμους του κόσμου.

Παράπλευρες απώλειες (γάμοι που χτυπήθηκαν κι έγιναν κηδείες), ασύμμετρα χτυπήματα από απελπισμένους ή φανατικούς γιους (και κόρες) κατώτερων θεών

με τους Ισραηλινούς να αφανίζουν σταθερά και μεθοδικά τους Παλαιστίνιους όπως οι Ναζί αφάνιζαν τους Εβραίους

ο πόλεμος ουρλιάζει από παντού κι εμείς δεν τον ακούμε.

Δεν τον βλέπουμε στις τηλεοράσεις, σπανίζουν τα βίντεο απ' τις εμπόλεμες ζώνες (το έχετε προσέξει;) και πάντως δεν δημοσιεύονται πουθενά φωτογραφίες με ξεκοιλιασμένους στρατιώτες,

αντιθέτως, οι λίγες που δημοσιεύονται δείχνουν περιπόλους, στρατεύματα κατοχής -που εδραιώνουν στο (υπο)συνείδητό μας ότι οι χώρες αυτές κατέχονται-κάτι σαν ένα αυτονόητο δικαίωμα των ισχυρών;

ενώ στις εφημερίδες τα νέα απ' τον πόλεμο, τους πολέμους, είναι μια ακόμα ρουτίνα, ως επί το πλείστον ρεπορτάζ εξαρτημένων απ' τα στρατεύματα ανταποκριτών, ή αξιοδάκρυτες

στρατιωτικοπολιτικές αναλύσεις των δυτικών που προσπαθούν να μας εξηγήσουν γιατί τα σκάτωσαν.

Οχι γιατί ενεπλάκησαν, όχι ποιοι ωφελούνται, όχι γιατί συνεχίζουν, όχι τι επιδιώκουν,

αλλά μονίμως υποκρισίες και ψευτιές, μπαλώματα σε αμφίθυμες στρατηγικές συν ολίγες αποκαλύψεις όπως αυτή για τη λαθραία αποστολή και νέων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν απ' τον Ομπάμια -ίσου αριθμού όμως, για να είμαστε δίκαιοι, με τα στρατεύματα που είχε υποσχεθεί πως θα... αποσύρει.

Ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι σκοτώνονται σωρηδόν στις διακεκαυμένες αλλά και τις επιτηρούμενες ζώνες (Βοσνία, Κοσσυφοπέδιο, Καύκασος, Γάζα κι αλλού) ενώ

μισθοφόροι (της Μπλακγουώτερ) πολεμούν δίπλα στους τακτικούς, κάνοντας ακόμα πιο βρώμικη δουλειά, όπως πολέμησαν δίπλα στους Ναζί μεραρχίες εθελοντών και μισθοφόρων στα Ες Ες από το Βέλγιο και τη Γαλλία έως την Κροατία και την Ουκρανία.

...................................

Ο πόλεμος ουρλιάζει, χιλιάδες Αμερικανοί και Βρετανοί επιστρέφουν στα σπίτια τους σακατεμένοι, άλλοι ανάπηροι, άλλοι τρελοί. Σκοτώνουν τους φίλους τους, τα παιδιά τους, τις γυναίκες τους, αυτοκτονούν -ένα απέραντο Κωσταλέξι των βετεράνων· ο στρατός και οι κοινωνίες τους τους παραχώνουν όπου μπορούν να μην τους νοιώθουν, σε νοσοκομεία, φυλακές, ξεφτιλισμένα μπαρ, ξεχασμένα κατώγια της κόλασης.

Κι ο Πρόεδρος (πίθηκας κι αυτός;) Ομπάμα φωτογραφίζεται -να τον δει ο πλανήτης- χαιρετώντας στρατιωτικά φέρετρα που επιστρέφουν, σκεπασμένα με την αστερόεσσα για να τιμήσει

τα παιδάκια που μετάλλαξε σε δολοφόνους.

Τους πολεμιστές των πιο άτιμων και ιταμών πολέμων από κτίσεως κόσμου - με την εξαίρεση της ναζιστικής Γερμανίας.

Ο πόλεμος ουρλιάζει από παντού και το (κάποτε) φιλειρηνικό κίνημα καθεύδει, αδύναμο, παραζαλισμένο, ανίκανο να καταλάβει ποιοι του την έστησαν

όταν δικαιολογούσαν τους βομβαρδισμούς της Σερβίας, ποιοι το συνήθισαν στην ιδέα ότι η δημοκρατία (μάλιστα η ταξική δημοκρατία των τραπεζών) εξάγεται ή ότι ο αυτοπροσδιορισμός ο δικός μου είναι ικανός λόγος για να σφαχτούμε μιαν ωραία μέρα με τους Τούρκους.

Είναι το ίδιο ένοχοι με όσους έχουν βουτήξει τα χέρια τους στο πολύ αίμα όλων αυτών των πολέμων στρατηγούς, προέδρους και τραπεζίτες, δεξιούς, σοσιαλιστές και ψευτοαριστερούς, όλοι εκείνοι οι δημοσιογράφοι που τους δικαιολόγησαν, όλοι αυτοί οι ζοφεροί μηχανισμοί που τους προπαγάνδισαν και τους προπαγανδίζουν, όλες αυτές οι άθλιες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που συνηγόρησαν και συνηγορούν προσφέροντας ιδεολογικά άλλοθι στους σκοτώστρες

και παίρνοντας απ' τα χέρια τους ματωμένο χρήμα.

Θα κρατήσει πολλά χρόνια ακόμα αυτή η τραγική φάρσα που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, χωρίς να τη βλέπουμε;...
ΣΤΑΘΗΣ Σ.



Διαβάστε περισσότερα...

"Μια συζήτηση για τον Ελεφάντη" στο Βανκούβερ

Ο Άγγελος δεν πέρασε ποτέ τον Ατλαντικό. Πίστευε ότι η αριστερά είναι ταυτισμένη με την Ευρώπη. Σχήμα θεμιτό, αν και οξύμωρο. Υπήρχαν ισχυρά επιχειρήματα ότι όλα γίνονται πλέον “Αμερική”, ότι τα πάντα ενσωματώνονται στο πλαίσιο μιας αυτοκρατορίας που τα περιλαμβάνει όλα, χωρίς φυγή από αυτήν. Η “Αμερική” έμεινε έτσι μια ανολοκλήρωτη συζήτηση, μια πρόκληση που δεν έγινε ποτέ μετάβαση, ταξίδι, αναζήτηση.

Να όμως που μια πρωτοβουλία της Λιάνας Θεοδωράτου έφερε τον “Ελεφάντη” στο Βανκούβερ, στο συνέδριο του Modern Greek Studies Association, στα μέσα Οκτωβρίου. Ο Αριστείδης Μπαλτάς, ο Στάθης Γουργουρής, πρόεδρος του MGSA, ο γράφων, και, εισαγωγικά, η Λιάνα Θεοδωράτου ομίλησαν στη μισητή γλώσσα του Άγγελου, την αγγλική, για το έργο του και το περιοδικό Ο Πολίτης.


Η Λιάνα Θεοδωράτου παρουσίασε εισαγωγικά το έργο του Ελεφάντη και τον ρόλο του περιοδικού, ως ενός από τα πιο σημαντικά, αν όχι το πιο σημαντικό, περιοδικό της αριστεράς στην μεταδικτατορική Ελλάδα.

Ο Μπαλτάς επικεντρώθηκε στην ιδιαίτερη κουλτούρα του περιοδικού, αυτήν που αποτέλεσε μοναδική εμπειρία για τους συμμετέχοντες και κυρίως επέτρεψε τη συνεχή έκδοσή του για σχεδόν 35 χρόνια. Επρόκειτο για τον ιδιαίτερο τρόπο λειτουργίας μιας άτυπης ή τυπικής συντακτικής ομάδας, σε ένα περιοδικό που προφανώς έφερε την προσωπική σφραγίδα του Άγγελου, όμως κατοχύρωνε την ισότητα και τη δημοκρατική λειτουργία της ομάδας. Αυτό επέτρεπε σε ανθρώπους με πολύ διαφορετικές απόψεις να συνυπάρχουν εντός του περιοδικού και ταυτόχρονα να το μετατρέπουν σ' ένα εργαστήρι θεωρητικής και πολιτικής σκέψης, μοναδικής εμβέλειας.

Ο Γουργουρής επικεντρώθηκε στον κριτικό λόγο του Ελεφάντη, ως μέρος μιας συστηματικής κριτικής τής ιδεολογίας. Επρόκειτο για την αποκαθήλωση ή αποδόμηση των κυρίαρχων ιδεολογικών κατασκευών του ελληνικού εθνικισμού, δοκιμασμένων στο πεδίο τόσο της θεωρητικής τους επάρκειας όσο και ως ιστορικών δεδομένων. Μα, παράλληλα, επρόκειτο για ένα εγχείρημα κριτικού λόγου που έθετε υπό δοκιμασία τις ίδιες τις ιδεολογικές κατασκευές της αριστεράς και ακύρωνε κάθε απλοϊκή ανακατασκευή ενός γραμμικού μαρξισμού.

Ο υποφαινόμενος επανέλαβε το αναλυτικό σχήμα που είχε δημοσιεύσει ως εισαγωγικό σημείωμα στο αφιέρωμα της “Αυγής” (Ιούλιος 2008) με κείμενα του Ελεφάντη για την αριστερά: το μοντερνιστικό αναλυτικό σχήμα που εδράζεται στο έθνος, το εθνικό κράτος, την καθολικότητα των νομικών και διοικητικών θεσμών και την ανάπτυξη της αριστεράς.

Η δουλειά του Άγγελου χρήζει της αναγκαίας διεθνούς προβολής. Αυτό δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα πιο συστηματικών ερευνών. Ποιες ήταν οι θεμελιακές τομές στη σκέψη του, πώς προσέλαβε τις μεγάλες ιστορικές τομές και ρήξεις στο κομμουνιστικό κίνημα, ποιες θεώρησε κάθε φορά ως πρωταρχικές μέριμνες στις οποίες πρέπει να επικεντρωθεί η αριστερά.

Πρέπει να αναστοχαστούμε πάνω στον έθνος και στο εθνικό κράτος, τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό, πάνω στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την ανανεωτική πορεία της αριστεράς σε στρατηγικό επίπεδο συζητώντας και μελετώντας το έργο του Ελεφάντη. Πρέπει να αναδομήσουμε τη σχέση μας με την πολιτική, προκειμένου να απεμπλακεί από αυτό που ο Ελεφάντης θεωρούσε ως “μεταφυσικό” πολιτικό πρόγραμμα. Πρέπει, τέλος, να στραφούμε με την απαιτούμενη προσοχή στη μελέτη των διαφόρων φάσεων του περιοδικού Ο Πολίτης, των ανθρώπων και του τρόπου λειτουργίας του. Η συζήτηση που μόλις άνοιξε είναι κρίσιμο να βρει τον βηματισμό της, αυτόν που της αρμόζει.

* Ο Γ. Σταθάκης διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης



Διαβάστε περισσότερα...

Η εργασιακή σκλαβιά δεν αντιμετωπίζεται εξοντόνωντας τους σκλάβους

Σφυροκόπημα μέσα κι έξω από τη Βουλή δέχθηκε χθες η κυβερνητική πολιτική για τα stages και την ελαστική εργασία. Χιλιάδες stagiaires από όλη την Ελλάδα, στη μεγάλη πλειοψηφία τους νέοι, διαδήλωσαν χθες στο Σύνταγμα με σύνθημα "Τα stages είναι σύγχρονη δουλεία" και προανήγγειλαν νέες κινητοποιήσεις.

Την ίδια ώρα, στη Βουλή, ο Αλ. Τσίπρας, κατά τη διάρκεια συζήτησης επίκαιρης ερώτησης που είχε καταθέσει, κάλεσε την κυβέρνηση να καταργήσει τους νόμους της ελαστικής εργασίας. Αναφερόμενος στην επιλεκτική κατάργηση των stages μόνο στο Δημόσιο, ο Αλ. Τσίπρας διερωτήθη γιατί κάτι που είναι ανήθικο για το Δημόσιο είναι ηθικό για τον ιδιωτικό τομέα.

"Δεν έχετε το ηθικό δικαίωμα να πετάξετε τους εργαζόμενους στον δρόμο", τόνισε απευθυνόμενος στον υπ. Εργασίας Ανδρ. Λοβέρδο, ο οποίος αναγκάστηκε να αφήσει "παράθυρο" συμμετοχής των stagiaires σε διαγωνισμό στο ΑΣΕΠ.
avgi.gr



Διαβάστε περισσότερα...

Οι Ελληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο ευρωπαίο πολίτη

Οι Ελληνες εργάζονται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ευρωπαίο πολίτη (κατά μέσο όρο 42 ώρες εβδομαδιαίως), σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα Πέμπτη, στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες και τα οποία αφορούν το δεύτερο τρίμηνο του 2009. Στους «27 » ο μέσος όρος εργασίας εβδομαδιαίως είναι 40,3 ώρες και στην ευρωζώνη 40 ώρες.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, στη σχετική κατάταξη τους Ελληνες ακολουθούν οι Τσέχοι (41,6 ώρες εβδομαδιαίως), οι Αυστριακοί (41,5 ώρες) και οι Πολωνοί (41,4 ώρες ) ενώ σε εβδομαδιαία βάση τις λιγότερες ώρες στην ΕΕ εργάζονται οι Φινλανδοί (37,8 ώρες), οι Δανοί (38 ώρες) και οι Σουηδοί (38,1 ώρες).

Εξάλλου, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η Ελλάδα εμφανίζει από τα χαμηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης στην ΕΕ: Το μερίδιο της μερικής απασχόλησης σε σχέση με τη συνολική απασχόληση φτάνει το 6% στην Ελλάδα με 18,8% στην ΕΕ και 20% στην ευρωζώνη. Στους «27» η μερική απασχόληση είναι περισσότερο διαδεδομένη στην Ολλανδία (48,2%) και τη Σουηδία (27%) και λιγότερο στη Βουλγαρία (2,6%) και τη Σλοβακία (4%).
ΤΟ ΒΗΜΑ



Διαβάστε περισσότερα...

Γιώργο, να σου πω πού θα βρεις λεφτά;

Αύριο θα δοθεί το προσχέδιο προϋπολογισμού του 2010. Η κατάσταση των δημοσίων οικονομικών απαιτεί μείωση δαπανών και αύξηση εσόδων. Στην Ελλάδα, οι δύο αυτές υποχρεώσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθούν. Ειδικά στο σκέλος των δαπανών, έχουμε την ευρωπαϊκή πρωτοτυπία να μην γνωρίζει το κράτος, πόσοι εργάζονται για λογαριασμό του και πόσο στοιχίζουν! Υποθέτοντας πως οι τομείς της παιδείας (2,5%) και της υγείας (2,5%) υποχρηματοδοτούνται και υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες θεωρούνται -περιέργως- ανελαστικές, τι μένει;

ΜΕΝΟΥΝ οι σπατάλες της δημόσιας διοίκησης και οι τερατώδεις μίζες σε κάθε συναλλαγή με το κράτος και αυτούς που το εκπροσωπούν, επιβαρύνουν υπέρογκα τη δημόσια δαπάνη και αφαιρούν ποσότητα και ποιότητα από το παραγόμενο έργο ή παραδιδόμενο υλικό. Αν καθίσει κανείς να υπολογίσει πόσο χρήματα θα μπορούσε να εξοικονομήσει το κράτος, εάν πλήρωνε μετρητοίς τις υποχρεώσεις του, θα έμενε έκπληκτος από το αποτέλεσμα. Σήμερα, όλοι οι πάροχοι έργου ή υλικού στο ελληνικό δημόσιο, φουσκώνουν πάνω από 30% τα τιμολόγια, υπολογίζοντας τη μίζα και τη μεγάλη καθυστέρηση αποπληρωμής τους. Το κράτος γνωρίζει φυσικά αυτή την πρακτική και την έχει αποδεχτεί. Μάλιστα σε κάποιους τομείς, κυρίως στον νοσοκομειακό εξοπλισμό και το φάρμακο, η φάμπρικα αυτή λειτουργεί υπέρ των μεγάλων προμηθευτών, καθώς οι μικρές επιχειρήσεις που δεν έχουν επαρκή ρευστότητα και δεν μπορούν να περιμένουν από 3 έως 5 χρόνια για να πληρωθούν, δεν τολμούν να πάρουν μέρος σε διαγωνισμούς έργων ή προμηθειών.

ΤΟ ΘΕΜΑ λοιπόν είναι, ποιες είναι αυτές οι σπατάλες και το κυριότερο, ποιος θα τις βρει. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλέψεις τι θα κοστίσουν οι έκτακτες ανάγκες στο ασφαλιστικό σύστημα ή σε απρόβλεπτες ζημιές από φυσικές καταστροφές. Οι οικονομίες από τις απολύσεις των συμβασιούχων και των ειδικών προγραμμάτων, είναι ελάχιστες και σε καμιά περίπτωση το κόστος τους δεν αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.

ΚΑΙ ΠΑΜΕ τώρα στα έσοδα. Πονεμένες ιστορίες. Οι φοροελεγκτικοί και φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί είναι σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένοι και ανίκανοι να συμβάλουν στη θεαματική βελτίωση των δημοσίων οικονομικών. Ενθυλακώνουν για λογαριασμό τους δημόσια έσοδα από φόρους ή πρόστιμα, από παράνομες αδειοδοτήσεις και εξυπηρετήσεις. Η συμπεριφορά αυτή δεν στερεί από το κράτος μόνον το ποσό που πηγαίνει στις δικές τους τσέπες. Ο επαγγελματίας πληρώνει ένα ποσό στους διεφθαρμένους υπαλλήλους του δημοσίου, θα το αποσβέσει από φοροδιαφυγή για να πατσίσει τον λογαριασμό. Έτσι τα έσοδα που χάνει το δημόσιο, αυτομάτως διπλασιάζονται.

ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ένα συγκλονιστικό περιστατικό για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος και το βάθος του προβλήματος. Στις αρχές του 2000 ο φορολογικός έλεγχος σε μία τράπεζα διαπιστώνει παραβάσεις που συνεπάγονται πρόστιμο 300 εκατομμυρίων δραχμών. Το ποσό δεν ήταν μεγάλο για την τράπεζα, πλην όμως η δημοσιοποίησή θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα στην εικόνα της. Οι ελεγκτές ζήτησαν το ένα τρίτο του ποσού για να κλείσουν την υπόθεση. Στέλεχος της τράπεζας, όπως ο ίδιος μου το αφηγήθηκε, κατέφυγε στον τότε υπουργό Οικονομίας για οδηγίες. Του περιέγραψε την κατάσταση και ρώτησε, τι να κάνω; Η απάντηση τον άφησε ξερό. “Δώστα να ξεμπερδεύετε και να μην σαν ενοχλούν κάθε τόσο”! Μάζεψαν τα λεφτά, έδωσαν και το ραντεβού και κατά τη διαδικασία της παράδοσης, ο πληρώνων ρώτησε τι γίνεται που τώρα αφού τα “μαύρα” λεφτά που τους δίνει, δεν θα μπορούν να δικαιολογηθούν στις νόμιμες δαπάνες. Η απάντηση ήταν -πάλι- συγκλονιστική. Κανένα πρόβλημα αφού εμείς σας ελέγχουμε!

ΤΟ ΝΕΟ οικονομικό επιτελείο έχει μπροστά του προς επίλυση ένα μείζονος σημασίας πρόβλημα. Τη διαφθορά των υπηρεσιών του. Το κόστος είναι ανυπολόγιστο και τόσο οι υπερβάσεις των δαπανών όσο και οι υστερήσεις στο σκέλος των εσόδων, οφείλονται ακριβώς σε υπαλλήλους που υπολειτουργούν και όταν βγαίνουν για δουλειά το κάνουν κατά κανόνα για δικό τους λογαριασμό. Αν θέλει η κυβέρνηση να το αντιμετωπίσει, οφείλει να συγκροτήσει μια πραγματική υπηρεσία αδιάφθορων επιθεωρητών, που να είναι παντελώς άγνωστη στους διεφθαρμένους. Να έχει όπως στο σινεμά, γραφεία καμουφλάζ με ταμπέλα στην πόρτα “εισαγωγές - εξαγωγές” και κανένας από αυτούς που θα την στελεχώσουν, να μην είναι πρώην συνάδελφος των ελεγκτών. Διαφορετικά ο πόλεμος στην αγορά κλέφτες και αστυνόμοι, δεν πρόκειται να προσθέσει σεντς στα ταμεία του κράτους και θα ταΐζει διαρκώς την ύφεση και την οικονομική κρίση.
Χρήστου Δημήτρης


Διαβάστε περισσότερα...

Αναδιανομή, αλλά μόνιμη

ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ κοινωνικής αλληλεγγύης, που θα δοθεί σε 2,5 εκατ. πολίτες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες, όπως χαρακτηρίζονται σήμερα οι φτωχοί, δεν συνιστά αναδιανομή του εισοδήματος.
Είναι γνωστό, ότι ο παραγόμενος πλούτος στη χώρα δεν διαχέεται στην κοινωνία, αλλά τον καρπούται μια μικρή μειοψηφία, οι «έχοντες και κατέχοντες».

ΕΙΠΕ, ΩΣΤΟΣΟ, χθες ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο, ότι με το «νομοσχέδιο αναδιανομής και αλληλεγγύης περίπου 1 δισ. ευρώ πηγαίνει σε 2,5 εκατ. δικαιούχους, γίνεται αντίστροφη αναδιανομή απ' ό,τι συνέβαινε επί Ν.Δ., στηρίζεται η οικονομία και αναθερμαίνεται η αγορά».

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι το 1 δισ. ευρώ του επιδόματος θα προέλθει από έκτακτη εισφορά, που επιβάλλεται σε 300 επιχειρήσεις, οι οποίες είχαν προ φόρων κέρδη άνω των 5 εκατ. ευρώ το 2008 και από επιπλέον φορολογία σε 60.000 ιδιοκτήτες ακινήτων αξίας πάνω από 600.000 ευρώ, δεν σημαίνει αναδιανομή σε μόνιμη βάση.

ΕΑΝ, ΠΡΑΓΜΑΤΙ, είναι στις προθέσεις της σημερινής κυβέρνησης να προχωρήσει στην αναδιανομή, στη δίκαιη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, αυτό θα φανεί όταν θα κατατεθεί το φορολογικό νομοσχέδιο. Οταν, δηλαδή, μοιραστούν δίκαια τα φορολογικά βάρη και θα χτυπηθεί στη ρίζα της η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή και η φοροκλοπή. Τότε μόνο θα πληρώνουν, όχι εκτάκτως, αλλά σε μόνιμη βάση οι έχοντες και κατέχοντες. Τότε θα ανακουφιστούν ουσιαστικά οι συνήθεις φορολογούμενοι μισθωτοί και συνταξιούχοι, αλλά και θα περισσέψουν χρήματα για την κοινωνική αλληλεγγύη, όχι βέβαια με έκτακτα επιδόματα, αλλά με αύξηση του εισοδήματος των ασθένεστερων.

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ για την Ελλάδα του 210υ αιώνα, για την Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το 20% του πληθυσμού της να έχει εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας. Είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχοι των 400 και 600 ευρώ, είναι η γενιά των 700 ευρώ, είναι οι μακροχρόνια άνεργοι, είναι οι περιστασιακά απασχολούμενοι.

ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ κοινωνικής αλλελεγγύης θα δοθεί σ' αυτό το 20% του πληθυσμού, δηλαδή στις ευπαθείς ομάδες, ως μία ανάσα για τα Χριστούγεννα, χωρίς βέβαια να λύνει το πρόβλημα ούτε και με τη δεύτερη δόση, που θα δοθεί το 2010. Πόσο μπορεί να ανακουφίσει τη φτώχεια ένα έκτακτο επίδομα, που θα κυμαίνεται από 700 έως 1.300 ευρώ. Πολλοί θα σπεύσουν να πληρώσουν χρέη και δανεικά.

ΜΕ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ και τις «ευπαθείς ομάδες» επιστρέφει ο τόπος στην εποχή της ανέχειας, των πιστοποιητικών απορίας και των βιβλιαρίων προικοδότησης των απόρων κορασίδων, που μοίραζε η αλήστου μνήμης βασίλισσα Φρειδερίκη.

ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ η κυβέρνηση, με τις προεκλογικές της διακηρύξεις, φορολογική δικαιοσύνη και ουσιαστική αναδιανομή του εισοδήματος, δηλαδή του παραγόμενου πλούτου, από τον οποίο αυτοί που τον παράγουν παίρνουν τα ψίχουλα. Οι υποσχέσεις πρέπει να γίνουν πράξη, με τολμηρές πολιτικές αποφάσεις. Και με συνέπεια...
Ελευθεροτυπία




Διαβάστε περισσότερα...