Αυτοδιοίκηση και Αγροτική Ανάπτυξη.

Οι Αυτοδιοικητικές εκλογές, σε δημοτικό και νομαρχιακό επίπεδο, φέρνουν μεταξύ άλλων στο προσκήνιο τα κρίσιμα προβλήματα της τοπικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα της αγροτικής, που αποτελεί βασικό πυλώνα ανάπτυξης των περιφερειών. Από την άλλη, για τη μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων των πόλεων, η αγροτική ανάπτυξη αποτελεί κεφαλαιώδες ζήτημα, από οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική και πολιτισμική άποψη. Αρκεί να σημειώσουμε ότι στη φετινή καταγραφή των «ατομικών δικαιωμάτων» για χορήγηση εισοδηματικών ενισχύσεων (αγροτικών επιδοτήσεων), διαπιστώθηκε ότι πάνω από 1.120.000 έλληνες πολίτες έχουν οικονομικά συμφέροντα στον αγροτικό χώρο (δηλ. 1/3 του ενεργού πληθυσμού), ενώ οι κατ' επάγγελμα αγρότες ήταν 14% του ενεργού πληθυσμού.

Τα αναπτυξιακά αδιέξοδα του αγροτικού χώρου
Ωστόσο τα τελευταία χρόνια αντί για αγροτική ανάπτυξη, υπάρχει προϊούσα παρακμή του αγροτικού χώρου, που συμπυκνώνεται στη μείωση της παραγωγής βασικών προϊόντων, αδυναμία διάθεσης τους, αύξηση κόστους, μείωση ή στασιμότητα τιμών παραγωγού, μεγάλη αύξηση τιμών στον καταναλωτή, μείωση επιδοτήσεων, αυξανόμενο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο ιδιαίτερα στα κτηνοτροφικά (οι εισαγωγές κτηνοτροφικών φτάνου το ύψος των δαπανών για πετρέλαιο), κά.

Οι αιτίες των δυσμενών εξελίξεων, βρίσκονται στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) την τελευταία δεκαετία, καθώς και στις επιλογές της «κοινής αγροτικής πολιτικής» (ΚΑΠ) της ΕΕ και κατευθύνσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), που εξυπηρετούν κυρίως τους μεγάλους παραγωγούς, τις μεγάλες αγροτο-βιομηχανικές-εμπορικές και πολυεθνικές εταιρίες, σε βάρος των μικρομεσαίων αγροτών, τόσο του αναπτυγμένου Βορρά, όσο και του αναπτυσσόμενου Νότου. Ειδικότερα στα πλαίσια της νέας ΚΑΠ, τα μεσογειακά προϊόντα (λάδι, βαμβάκι, καπνός, αμπελουργικά, οπωροκηπευτικά, βιομηχανική τομάτα, κά), δέχονται σκληρό πλήγμα, όπως επίσης και η ζάχαρη (περικοπή ελληνικής παραγωγής κατά 40% και κλείσιμο 1-2 ζαχαρουργείων). Από την άλλη οι επιδοτήσεις στην παραγωγή αντικαταστάθηκαν εν μέρει με εισοδηματικές ενισχύσεις με ημερομηνία λήξης το 2013. Επίσης τα συνολικά κονδύλια στήριξης μειώνονται, είτε μέσω ένταξης νέων χωρών, είτε με τη λεγόμενη «διαφοροποίηση» (περικοπή επιδοτήσεων κατά 40% στο διάστημα 2005-2012), είτε με μειώσεις στο όνομα των «παρακρατημάτων», κα.. Τέλος το μεγαλύτερο μέρος των επιδοτήσεων εξακολουθεί να πηγαίνει στους μεγάλους παραγωγούς, ιδιαίτερα των χωρών του βορρά.

Η κυβέρνηση μπροστά στη βαθιά κρίση του αγροτικού τομέα, αντί για συγκροτημένο πρόγραμμα ανάπτυξης που θα λειτουργεί ως «μπούσουλας», με συγκεκριμένες κλαδικές και οριζόντιες δράσεις και ένα υπουργείο Γεωργίας στο ρόλο «στρατηγείου ανάπτυξης», περιορίζεται σε παθητική προσαρμογή στις απαιτήσεις της ΚΑΠ, στην προώθηση ορισμένων δράσεων αποσπασματικού χαρακτήρα που αγγίζουν μικρό αριθμό παραγωγών, ενώ τα «δύσκολα» (τι θα παράγουν οι αγρότες, σε ποιες τιμές, σε ποιο κόστος, με ποιά εξασφάλιση διάθεσης, κά), τα αφήνει στις δυνάμεις της αγοράς. Ακόμα κι όταν αναγνωρίζει τα προβλήματα, τα χρεώνει στο ΠΑΣΟΚ με τις συμφωνίες που υπέγραψε, ενώ η ίδια προβάλει ως καλύτερος διαχειριστής. Ωστόσο και σε αυτό το πεδίο δεν έχει να επιδείξει τίποτα ουσιαστικό. Χαρακτηριστική περίπτωση οι ρυθμίσεις στο βαμβάκι τις οποίες η κυβέρνηση της ΝΔ αποδέχτηκε το 2004, ενώ η Ισπανία προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και δικαιώθηκε απαιτώντας καλύτερους όρους για τους παραγωγούς. Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, από τη μια αποσιωπά τις ευθύνες του, ενώ με «άσφαιρα πυρά» καταφέρεται κατά της ΝΔ, προβάλλοντας ως υπερασπιστής των αγροτών. Σε ανάλογο μήκος κύματος κινούνται δυστυχώς και οι «κεντρικές» αγροτο-συνδικαλιστικές και αγροτο-συνεταιριστικές οργανώσεις (ΓΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ και ΠΑΣΕΓΕΣ).

Το αγροτικό εισόδημα σε φθίνουσα πορεία

Αποτέλεσμα των παραπάνω εξελίξεων, είναι η βαθιά κρίση του αγροτικού τομέα και η σοβαρή μείωση του εισοδήματος των αγροτών. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ, η συμμετοχή του αγροτικού τομέα στο συνολικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), από 6,6% το 2000 περιορίστηκε στο 4,7% το 2005. Ωστόσο αυτό που δείχνει τη είναι η αύξηση των τιμών παραγωγού σε σχέση με το κόστος παραγωγής και τις τιμές καταναλωτή. Την τελευταία πενταετία το κόστος εισροών (σπόροι, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ζωοτροφές, μηχανήματα, καύσιμα, κά), αυξάνει γρηγορότερα απ� ότι οι τιμές παραγωγού. Για παράδειγμα το 2003 το κόστος, αυξήθηκε κατά 3,9%, το 2004 κατά 7,5% και το 2005 κατά 5,1%, ενώ οι τιμές παραγωγού στο ίδιο διάστημα αυξήθηκαν 8,8% το 2003, μειώθηκαν κατά -2% το 2004 και αυξήθηκαν μόλις κατά 3,1% το 2005. Συνολικά το κόστος αυξήθηκε κατά 17,4% και το εισόδημα 10%.! Η Eurostat εκτιμά ότι στο διάστημα 2000-2005 (δηλ. επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα σε πραγματικές τιμές αντιστοιχεί μόλις στο 81% του εισοδήματος του 2000, ενώ το κόστος παραγωγής στο διάστημα 2001-2005 αυξήθηκε κατά 23%. Σήμερα το 40% των αγροτικών οικογενειών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.

Ωστόσο αυτή είναι η μια πλευρά. Από την άλλη έχουμε άνοιγμα της γνωστής «ψαλίδας» τιμών παραγωγού-καταναλωτή, που οδηγεί σε τεράστια ανακατανομή εισοδήματος από παραγωγούς και καταναλωτές, σε όφελος μεταποιητών-βιομηχάνων, μεσαζόντων και αλυσίδων Super-Markets. Ειδικότερα σε μια σειρά προϊόντα, η διαφορά τιμών φτάνει το διπλάσιο, τριπλάσιο και περισσότερο, από το χωράφι ως το ράφι. Το πρόσφατο σκάνδαλο με το καρτέλ γάλακτος, αποκάλυψε ότι το γάλα στον παραγωγό πληρώνεται 0,30 ευρώ, ενώ ο καταναλωτής 1,20 ευρώ (τετραπλάσια τιμή). Κάτι ανάλογο ισχύει στα περισσότερα προϊόντα όπως: πατάτες (0,38 ευρώ στον παραγωγό, 0,80 ευρώ στον καταναλωτή), τομάτες (από 0,30 ευρώ σε 1,20 ευρώ), πιπεριές (από 0,65 σε 1,50), ρύζι (από 0,21 σε 1,80), ελαιόλαδο (από 3,1 σε 6,20), κοκ. Η κατάσταση αυτή όπως και τα γενικότερα προβλήματα στην ύπαιθρο δημιουργούν μεγάλες δύσκολες παραμονής, κυρίως των νέων στον αγροτικό τομέα. Η συνεχής μείωση του αγροτικού πληθυσμού, οδηγεί μοιραία σε εγκατάλειψη εκτάσεων και ένταση των δημογραφικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Η εναλλακτική πολιτική και ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης

Ωστόσο αυτή η πορεία δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχει εναλλακτική λύση με ριζική στροφή στην ασκούμενη αγροτική πολιτική και την επεξεργασία συνολικού προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης, με στόχο την αύξηση της παραγωγής ιδιαίτερα της κτηνοτροφικής για υποκατάσταση εισαγωγών, προώθηση νέων καλλιεργειών, ανάπτυξη βιοκαλλιεργειών, παραδοσιακών προϊόντων ποιότητας, προϊόντων ολοκληρωμένης διαχείρισης, μείωση κόστους παραγωγής με καλύτερες τιμές στα αγροτικά εφόδια, κλείσιμο ψαλίδας τιμών παραγωγού-καταναλωτή, προστασία εισοδήματος με ανακατανομή κονδυλίων στήριξης υπέρ μικρομεσαίων αγροτών, αύξηση αγροτικών συντάξεων, προώθηση επενδύσεων υποδομής, κατάρτιση εθνικού κτηματολογίου, δωρεάν γεωτεχνική στήριξη παραγωγών, πολύπλευρη στήριξη νέων αγροτών, ανάπτυξη αγροτουρισμού, στήριξη παράκτιας αλιείας, προβολή προϊόντων και προώθηση εξαγωγών, κά.

Βασικό ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να παίζει η Αυτοδιοίκηση. Ειδικότερα κάθε καποδιστριακός δήμος, μπορεί και πρέπει να γίνει επιτελικό κέντρο τοπικής ανάπτυξης, με επεξεργασία δημοτικών και διαδημοτικών προγραμμάτων, ανάδειξη αναπτυξιακών δυνατοτήτων με βάση τις τοπικές ιδιαιτερότητες, εξασφάλιση συστηματικής ενημέρωσης των αγροτών, ενθάρρυνση δημιουργίας παραγωγικών συνεταιρισμών, προβολή παραδοσιακών τοπικών προϊόντων, κατασκευή αγροτικών δρόμων για πρόσβαση στις κτηνοτροφικές και παραγωγικές μονάδες, δημιουργία δημοτικών σφαγείων, ενεργοποίηση τοπικών και υπερτοπικών φορέων για αξιοποίηση αναπτυξιακών δυνατοτήτων, αγωνιστική διεκδίκηση οικονομικής στήριξης για τη δημιουργία δημοτικών επιχειρήσεων αναπτυξιακού χαρακτήρα, μόνιμη παρουσία γεωπόνου και κτηνιάτρου σε κάθε καποδιστριακό δήμο, κά.

Όσον αφορά σε νομαρχιακό επίπεδο, στα πλαίσια του αναπτυξιακού προγράμματος του νομού, χρειάζεται η προώθηση συγκεκριμένων δράσεων ενίσχυσης της αγροτικής ανάπτυξης, με κατάλληλες υποδομές (δρόμους, έργα εγγειοβελτιωτικά, δασοπροστασίας, περιβαλλοντικά, κά), ανάδειξη αναπτυξιακών δυνατοτήτων και αξιοποίησης πλουτοπαραγωγικών πόρων, στελέχωση νομαρχιών με το αναγκαίο γεωτεχνικό δυναμικό, συστηματικός έλεγχος ποιότητας τροφίμων και αισχροκέρδειας σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών, έλεγχος διακίνησης μεταλλαγμένων σπόρων, ζωοτροφών και ειδών διατροφής, διεκδίκηση επαρκών κονδυλίων και ορθολογική αξιοποίηση τους με αναπτυξιακά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, διανομαρχιακή συνεργασία για προώθηση έργων περιφερειακής ανάπτυξης, κά.

Κατά συνέπεια στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, υπάρχει ένας ακόμα σοβαρός λόγος για στήριξη εκείνων των συνδυασμών (δημοτικών και νομαρχιακών), που έχουν ως στόχο την ενίσχυση του αναπτυξιακού ρόλου της Αυτοδιοίκησης, αντί της μετατροπής της σε μηχανισμό νεοφιλελεύθερων επιλογών και πεδίο αναπαραγωγής φαινομένων διαπλοκής και διαφθοράς, στα πρότυπα της κεντρικής διοίκησης.
'Αρθρο του Γιάννη Τόλιου


Διαβάστε περισσότερα...

Οι συστηματικοί αγρότες φέρνουν ανάπτυξη, οι επιδοματούχοι ψήφους

Ευκαιρία για πραγματική ανασυγκρότηση της ελληνικής γεωργίας με γνώμονα την αγροτική παραγωγή που έχει θέση στην αγορά, χαρακτηρίζει τις επικείμενες αλλαγές στην Κοινή Αγροτική Πολιτική, στο πλαίσιο του ενδιάμεσου ελέγχου υγείας της ΚΑΠ, ο συστηματικός αγρότης Γιάννης Ζαχαριάς από το νομό Λάρισας.
Παίρνοντας αφορμή από τη συζήτηση που έγινε το βράδυ της περασμένης Δευτέρας στα γραφεία της ΕΑΣ Λάρισας κατά τη διάρκεια ενημέρωσης από κλιμάκιο της ΠΑΣΕΓΕΣ (κ.κ. Καραμίχας, Καραγκιοζόπουλος, Κολυβάς), ο κ. Ζαχαριάς δηλώνει με νόημα ότι η επαναφορά της ελληνικής γεωργίας σε αναπτυξιακή τροχιά, απαιτεί γενναίες αποφάσεις σε κρίσιμα θέματα όπως είναι τα ελάχιστα όρια για την είσπραξη κοινοτικών επιδοτήσεων, η μεταχείριση των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών και η μετακίνηση από το ιστορικό στο περιφερειακό μοντέλο.

Κύριε Ζαχαριά, τι εντύπωση αποκομίσατε από τη συζήτηση για τις επικείμενες αλλαγές της ΚΑΠ το βράδυ της Δευτέρας στα γραφεία της ΕΑΣ Λάρισας;

Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση! Ελπίζω βέβαια, ο προβληματισμός που αναπτύχθηκε από την πλευρά των εκπροσώπων της ΠΑΣΕΓΕΣ να είναι πραγματικός και να μην εντάσσεται σε μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων. Αν είναι αληθινός, αυτό σημαίνει πως η ηγετική ομάδα της Συνομοσπονδίας αντιλήφθηκε επιτέλους το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει την αγροτική οικονομία και είναι έτοιμη να καταθέσει μια νέα πρόταση για την επαναφορά της ελληνικής γεωργίας σε αναπτυξιακή τροχιά. Είναι βέβαια πολύ δύσκολο, το ξεκίνημα μιας τέτοιας προσπάθειας, να γίνει από κρατικοδίαιτα στελέχη και από ανθρώπους που αποτελούν έκφραση ενός χρεοκοπημένου μοντέλου το οποίο συντηρήθηκε από τα "πανωγραψίματα", τις "επιδοτήσεις για τις επιδοτήσεις" και τις "υπέρογκες προμήθειες" της διαχείρισης ατελέσφορων προγραμμάτων.



Μπορείτε να μας πείτε πού εντοπίζετε τα ενδιαφέροντα σημεία της συνάντησης;

Μας δόθηκε για πρώτη φορά η δυνατότητα, μετά από πολύ καιρό, σε όσους παρακολουθούμε από κοντά τις εξελίξεις στον αγροτικό χώρο, να καταλάβουμε τουλάχιστον, ποια είναι τα κρίσιμα θέματα στα οποία καλούμαστε, ως χώρα πλέον, να δώσουμε απαντήσεις. Και μάλιστα απαντήσεις οι οποίες θα επιδράσουν καταλυτικά στο καίριο ερώτημα που είναι τι είδους γεωργία θέλουμε και ποιοι είναι αυτοί που θα την υπηρετήσουν.



Εξηγούμαι. Περάσαμε 4-5 χρόνια συζητώντας για το μεγάλο πρόβλημα της διαχείρισης των κοινοτικών επιδοτήσεων, δηλαδή του ΟΣΔΕ, της διασταύρωσης των ιστορικών στοιχείων, της ενεργοποίησης των δικαιωμάτων και της πληρωμής των ενισχύσεων στους δικαιούχους, επειδή ακριβώς επιλέξαμε τα ποσά που δικαιούνταν η χώρα να μοιρασθούν σε όλους τους αγρότες που κατοχύρωναν τέτοιο δικαίωμα, με αποτέλεσμα οι κωδικοί των δικαιούχων ενιαίας ενίσχυσης να ανέρχονται σε 900.000.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ένα ελάχιστο κατώτατο όριο τουλάχιστον 400 ευρώ για την ενεργοποίηση δικαιωμάτων, μειώνει τους αντίστοιχους κωδικούς κατά 300.000. Πρέπει αυτό το ελάχιστο όριο να τεθεί, μεταφέροντας τους αντίστοιχους πόρους που είναι της τάξεως των 50 εκατ. ευρώ στο εθνικό απόθεμα; Συνιστά κάτι τέτοιο αναπτυξιακή προοπτική και διάσταση; Έχει βέβαια πολιτικό κόστος! Κάποιοι πρέπει να το αναλάβουν αν θέλουμε την πρόοδο της ελληνικής γεωργίας.



Υπάρχει κάποιο άλλο σημείο που να έχει ανάλογο ενδιαφέρον;

Το άλλο μεγάλο ζήτημα το οποίο τίθεται αφορά στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και την προνομιακή μεταχείριση, που, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, θα πρέπει να έχουν σε ό,τι αφορά στην κατοχύρωση δικαιωμάτων επί των κοινοτικών ενισχύσεων. Βεβαίως κι αυτό το ζήτημα χωράει πολλή συζήτηση. Στη χώρα μας οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες δεν υπερβαίνουν τους 250.000, όταν, όπως είπαμε, οι δικαιούχοι ενιαίας ενίσχυσης, σήμερα, φτάνουν τις 900.000. Κι εδώ όμως τα πράγματα δεν είναι εύκολα.

Αν όλες οι άμεσες ενισχύσεις οδηγηθούν αποκλειστικά στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, πέραν της κοινωνικής αναστάτωσης την οποία θα προκαλέσουν, επισείουν τον κίνδυνο της δραστικής μείωσης των αντίστοιχων πόρων που εισπράττει σήμερα η χώρα με την αιτιολογία ότι ο μέσος όρος της αξίας εκάστου δικαιώματος ενιαίας ενίσχυσης υπερβαίνει κατά πολύ ή μάλλον είναι πολλαπλάσιος από τον αντίστοιχο μέσο όρο σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σίγουρα δεν πρέπει να μείνουμε στα σημερινά δεδομένα, ωστόσο, οι χειρισμοί που θα γίνουν πρέπει να είναι προσεκτικοί έτσι ώστε να μην οδηγήσουν σε πραγματική απώλεια πόρων αλλά και να δώσουν τη δυνατότητα σε πραγματικούς παραγωγούς που δεν καλύπτονται από την ιδιότητα του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη να συνεχίσουν την δραστηριότητά τους.



Ποια είναι η γνώμη σας για το "περιφερειακό μοντέλο" υπολογισμού των ενισχύσεων;

Είναι το τρίτο μεγάλο θέμα στο οποίο θα πρέπει να αναζητηθούν απαντήσεις. Στην προηγούμενη αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής η χώρα μας επέλεξε το ιστορικό μοντέλο, το οποίο έδωσε τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουν δικαιώματα όσοι εμφανίζονταν ως καλλιεργητές και αποδέκτες ενισχύσεων κατά το παρελθόν και μάλιστα σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Πέρα από τις αβάσταχτες αδικίες που αναδεικνύει το συγκεκριμένο μοντέλο, περιορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την αναπτυξιακή προοπτική των αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Τις ενισχύσεις μπορούν να απολαμβάνουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν σταματήσει να καλλιεργούν και να παράγουν, ενώ την ίδια ώρα οι πραγματικοί καλλιεργητές είτε δεν έχουν δικαιώματα είτε υποχρεώνονται να καταβάλουν δυσβάσταχτα ενοίκια μόνο και μόνο για να ενεργοποιούν δικαιώματα, πολλές φορές διαφορετικά απ’ αυτά που αντιστοιχούν στις πραγματικές καλλιεργούμενες εκτάσεις. Κι εδώ βέβαια, τα θέματα δεν λύνονται δια μαγείας. Μπορεί όμως να γίνει μια καινούργια αρχή που θα φέρνει σε προνομιακή θέση εκείνους που πραγματικά παράγουν και μάλιστα προϊόντα τα οποία έχουν πραγματική ζήτηση στην αγορά. Το περιβόητο "περιφερειακό μοντέλο" συνιστά πραγματική αναδιανομή πόρων οι οποίοι μεταφέρονται είτε από πεδινές σε ορεινές περιοχές, είτε από εκτατικές σε εντατικές καλλιέργειες, είτε από μικρούς σε μεγάλους καλλιεργητές, είτε από φθίνουσες σε αναπτυσσόμενες εκμεταλλεύσεις. Για όλα αυτά όμως χρειάζονται ισχυρές οργανώσεις, συνδικαλιστικά στελέχη με άποψη και πολικοί ηγέτες με τόλμη! Ο φόβος μου είναι ότι αυτή τη στιγμή στη χώρα μας λείπουν και τα τρία!



Who is Who

O Γιάννης Ζαχαριάς γεννήθηκε και ζει στο χωριό Ψυχικό της Λάρισας. Την περασμένη Τρίτη έκλεισε τα 40 του χρόνια, είναι παντρεμένος και πατέρας δύο αγοριών 6 και 9 χρόνων.

Σπούδασε Διοίκηση Συνεταιριστικών Οργανώσεων στο ΤΕΙ Λάρισας, ξεκίνησε σαν αγρότης με ιδιόκτητη γη 30 στρεμμάτων και σήμερα μαζί με τον αδελφό του έχουν ιδιόκτητα από 150 στρέμματα ο καθένας, ενώ διαχειρίζονται μια εκμετάλλευση 2.500 στρεμμάτων με κύριες καλλιέργειες τα σιτηρά και το βαμβάκι.

Συνέντευξη στον Γιάννη Πανάγο




Διαβάστε περισσότερα...

Tο νερό που χάνεται στη γεωργία

H γεωργία χρησιμοποιεί 24% των αντληθέντων υδάτων στην Eυρώπη και παρά το γεγονός ότι το ποσοστό αυτό μπορεί να μην είναι τόσο μεγάλο όσο το 44% που χρησιμοποιείται ως νερό ψύξης στην παραγωγή ενέργειας, οι επιπτώσεις στα αποθέματα είναι πολύ μεγαλύτερες. Eνώ όλο σχεδόν το νερό ψύξης επανέρχεται σε κάποιο υδάτινο σύστημα, σε ό,τι αφορά τη γεωργία η αντίστοιχη ποσότητα του νερού ανέρχεται περίπου στο ένα τρίτο.

Eπιπλέον, η χρήση υδάτινων πόρων στη γεωργία παρουσιάζει ανομοιόμορφη εξάπλωση. Σε ορισμένες περιοχές της νότιας Eυρώπης, η γεωργία απορροφά ποσοστό μεγαλύτερο από 80% των αντληθέντων υδάτων, με την κορύφωση της άντλησης να παρατηρείται συνήθως το καλοκαίρι, όπου το νερό είναι λιγότερο, γεγονός που μεγιστοποιεί τις βλαπτικές επιπτώσεις.
Σε πρόσφατη έκθεση του Eυρωπαϊκού Oργανισμού Περιβάλλοντος με τον τίτλο «Yδάτινοι πόροι σε ολόκληρη την Eυρώπη -αντιμετώπιση της λειψυδρίας και της ξηρασίας» επισημαίνονται οι δυσοίωνες επιπτώσεις της υπερβολικής άντλησης.

H υπερεκμετάλλευση των πόρων αυξάνει την πιθανότητα σοβαρής λειψυδρίας κατά τη διάρκεια περιόδων ξηρασίας, ενώ παράλληλα συνεπάγεται υποδεέστερη ποιότητα νερού (επειδή οι ρύποι διαλύονται σε μικρότερο βαθμό) και κίνδυνο εισχώρησης θαλασσινού νερού στα υπόγεια ύδατα των παράκτιων περιοχών.

Eπίσης, τα ποτάμια και λιμναία οικοσυστήματα μπορεί να επηρεαστούν σε σημαντικό βαθμό, με αποτέλεσμα την πρόκληση βλαβών ή την καταστροφή φυτών και ζώων, σε περιπτώσεις που η στάθμη των υδάτων μειώνεται ή το νερό εξαντλείται πλήρως.

Αποτελέσματα
Tα αποτελέσματα είναι εμφανή σε πολλές περιοχές της νότιας Eυρώπης. Για παράδειγμα, στην κοιλάδα του Iκονίου στην Tουρκία, η άντληση για σκοπούς άρδευσης, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις πραγματοποιείται παράνομα από πηγάδια, έχει μειώσει σε σημαντικό βαθμό την επιφάνεια της δεύτερης μεγαλύτερης λίμνης της χώρας, της λίμνης Tουζ.

Oπως επισημαίνεται στην έκθεση, στην Eλλάδα στον κάμπο της Aργολίδας η τοξικότητα χλωριούχων αλάτων, λόγω της εισχώρησης αλμυρού νερού, είναι έκδηλη στο κάψιμο των φύλλων και στη φυλλόπτωση. Oι γεωτρήσεις έχουν στερέψει ή έχουν εγκαταλειφθεί λόγω υπερβολικής αλατότητας. Στην Kύπρο, οι σοβαρές λειψυδρίες του 2008 κατέστησαν αναγκαία την εισαγωγή νερού με υδατοδεξαμενές, τον περιορισμό της οικιακής παροχής και τη σημαντική αύξηση των τιμών.

H κατασπατάληση υδάτινων πόρων προκαλεί έκπληξη. H περιβαλλοντική οργάνωση WWF ανέλυσε την άρδευση τεσσάρων καλλιεργειών στην Iσπανία κατά τη διάρκεια του 2004 και διαπίστωσε ότι σχεδόν 1 δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα νερού χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή πλεονασματικών ποσοτήτων πέρα από τις ποσοστώσεις της E.E. Aυτό ισοδυναμεί με την οικιακή κατανάλωση περισσοτέρων από 16 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Δυσκολίες
H κλιματική αλλαγή ενδέχεται να δυσχεράνει την κατάσταση. Πρώτον, τα θερμότερα και ξηρότερα καλοκαίρια θα ενισχύσουν τις πιέσεις στους υδάτινους πόρους. Δεύτερον, η Eυρωπαϊκή Eνωση και τα κράτη μέλη της έχουν δεσμευθεί ότι μέχρι το 2020 ποσοστό 10% των καυσίμων που χρησιμοποιούνται για τις μεταφορές θα προέρχονται από βιοκαύσιμα.

Eάν η αυξανόμενη ανάγκη για βιοενέργεια αντιμετωπιστεί με τη χρήση των υπαρχόντων ενεργειακών καλλιεργειών πρώτης γενιάς, τότε η ποσότητα των υδάτινων πόρων για τη γεωργία θα αυξηθεί.

Tιμή για το νερό σε πραγματικό κόστος
H αρδευόμενη γεωργία αποτελεί κεντρικό στοιχείο των τοπικών και εθνικών οικονομιών σε διάφορες περιοχές της Eυρώπης. Σε κάποιες από αυτές, η διακοπή της άρδευσης θα μπορούσε να προκαλέσει εγκατάλειψη της γης και σοβαρή οικονομική δυσχέρεια.

Συνεπώς, η χρήση υδάτινων πόρων για τη γεωργία πρέπει να πραγματοποιείται με αποτελεσματικότερο τρόπο, όχι μόνο για να διασφαλίζονται επαρκείς ποσότητες ύδατος για σκοπούς άρδευσης, αλλά επίσης για τους ντόπιους πληθυσμούς, για ένα υγιές περιβάλλον και άλλους οικονομικούς τομείς.

H διαμόρφωση των τιμών για το νερό αποτελεί τον βασικό μηχανισμό για την παροχή κινήτρων σε ό,τι αφορά τη χρήση των υδάτινων πόρων, με γνώμονα την εξισορρόπηση οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων. H έρευνα καταδεικνύει ότι εφόσον οι τιμές αντανακλούν το πραγματικό κόστος, η παράνομη απόληψη υδάτων αστυνομεύεται αποτελεσματικά και η χρέωση του νερού είναι ανάλογη με τον όγκο που καταναλώνεται, τότε οι αγρότες θα περιορίσουν την άρδευση ή θα υιοθετήσουν μέτρα για να βελτιώσουν την απόδοση της χρήσης ύδατος. Oι εθνικές επιδοτήσεις και οι επιδοτήσεις της E.E. μπορούν να παράσχουν πρόσθετα κίνητρα για την υιοθέτηση τεχνικών εξοικονόμησης νερού.

Πηγή: Eυρωπαϊκός Oργανισμός Περιβάλλοντος



Διαβάστε περισσότερα...

Φυτοφάρμακο απειλεί το ελαιόλαδο

Εχει απαγορευτεί από την Ε.Ε., αλλά το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δίνει έγκριση κυκλοφορίας του
Εξι χρόνια μετά την απαγόρευση συγκεκριμένου φυτοφαρμάκου από την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ελληνικό υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επιμένει να παρέχει «κατ’ εξαίρεση» έγκριση κυκλοφορίας, θέτοντας σε κίνδυνο τις ελληνικές εξαγωγές ελαιολάδου. Ο λόγος για το Lebaycid (δραστική ουσία fenthion) που χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση του δάκου, η χρήση του οποίου απαγορεύεται σε ΗΠΑ και Αυστραλία. Εντύπωση επίσης προκαλεί το γεγονός ότι οι νομαρχίες Φθιώτιδας και Βοιωτίας προκήρυξαν διαγωνισμό για την ανάθεση του έργου της δακοκτονίας με το συγκεκριμένο φάρμακο δύο μήνες πριν (στις 11 Μαρτίου 2009) δοθεί η κατ’ εξαίρεση έγκριση κυκλοφορίας στην Ελλάδα (στις 11 Μαΐου 2009). Η καταπολέμηση του δάκου γίνεται με την εφαρμογή εθνικού προγράμματος σε όλους τους ελαιοκομικούς νομούς της χώρας.
Γνωμοδότηση
Στις 3 Ιουλίου 2003 η αρμόδια Γενική Διεύθυνση της Ε.Ε. εξέδωσε γνωμοδότηση σύμφωνα με την οποία έπρεπε να απαγορευτεί η κυκλοφορία του φυτοφαρμάκου καθώς τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποδεικνύουν ότι είναι ασφαλές για την υγεία των ανθρώπων και το περιβάλλον. Επιπλέον, όπως επισημαίνεται, «είναι πιθανό να έχει επιπτώσεις στα πουλιά». Πρόκειται για ισχυρό οργανοφωσφορικό εντομοκτόνο, με δυνατότητα βιοσυσσώρευσης στο περιβάλλον και κυρίως στο έδαφος ή στα έλαια των καρπών. Ενδεικτικά, ο χρόνος αναμονής για τη συγκομιδή καρπού που έχει ψεκαστεί με τη συγκεκριμένη χημική ουσία είναι 30 ημέρες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στις ΗΠΑ το fenthion δεν διαθέτει πλέον έγκριση κυκλοφορίας από το FDA (Federal Drug Administration) καθώς θεωρήθηκε υπεύθυνο για πολλούς θανάτους από δηλητηρίαση.

Παρά την αρνητική γνωμοδότηση, και με το σκεπτικό ότι μπορεί να υπάρχουν αποθέματα του φυτοφαρμάκου, το 2004 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έπειτα από αίτημα της Ελλάδας και άλλων χωρών (Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία) επιτρέπει την κατ’ εξαίρεση χρήση του fenthion για την ελαιοκαλλιέργεια έως το τέλος του 2007 με απόφαση των κρατών-μελών. Και ενώ το εν λόγω φυτοφάρμακο έχει απαγορευτεί ουσιαστικά στην Ε.Ε. από το 2004 και η παράταση για τη χρήση του έληξε το 2007, το ελληνικό υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης χρησιμοποιώντας ένα «παραθυράκι» της ευρωπαϊκής νομοθεσίας χορηγεί κατ’ εξαίρεση έγκριση διάθεσης στην αγορά για 120 ημέρες του φυτοπροστατευτικού προϊόντος Lebaycid για το 2008 στην καταπολέμηση του δάκου. Ανάλογη απόφαση επιτρέπει τη χρήση του σκευάσματος για 120 ημέρες και για το 2009.

Δεδομένου ότι πρόκειται για δραστική ουσία που έχει απαγορευτεί σε ΗΠΑ, Αυστραλία και Ευρωπαϊκή Ενωση, είναι απορίας άξιο γιατί το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επιμένει να επιτρέπει τη χρήση του, διακινδυνεύοντας τις εξαγωγές ελαιολάδου της χώρας σε περίπτωση που εντοπιστούν υπολείμματα. Στο συγκεκριμένο ερώτημα το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και συγκεκριμένα ο προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης Φυτικής Παραγωγής κ. Α. Ιωάννου απάντησε ότι το 2006 το υπουργείο μέσω διαγωνισμού ζήτησε την προμήθεια 200.000 λίτρων Lebaycid, τα οποία παρέλαβε τον Ιανουάριο του 2007 (μόλις ένα χρόνο πριν λήξει η παράταση της προθεσμίας χρήσης).

Αδιάθετα αποθέματα

«Τα δύο τελευταία χρόνια λόγω των ακραίων κλιματολογικών συνθηκών περιορίστηκαν στο ελάχιστο οι ψεκασμοί. Με αποτέλεσμα να παραμείνουν αδιάθετα αποθέματα του σκευάσματος Lebaycid με δραστική ουσία fenthion», επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση. Η υπηρεσία προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα αποθέματα, εισηγήθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο Γεωργικών Φαρμάκων τη δυνατότητα χρήσης τους. Το Συμβούλιο γνωμοδότησε θετικά, οπότε και εκδόθηκε η σχετική απόφαση που αποτελεί σύμφωνα με το υπουργείο δείγμα «χρηστής διοίκησης εφόσον αποφεύγεται η σπατάλη του δημοσίου χρήματος». Σημειώνεται επίσης ότι ελέγχονται οι τυχόν επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Της Τανιας Γεωργιοπουλου
Καθημερινή


-
Διαβάστε περισσότερα...

Υπογράφηκε η απόφαση λειτουργίας Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σωτήρης Χατζηγάκης υπέγραψε την Κοινή Υπουργική Απόφαση για τη σύνθεση και λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής (ΕΣΑΠ). Το ΕΣΑΠ θα αποτελείται από 58 μέλη, ενώ θα συνεπικουρείται στο έργο του από 9μελή Επιστημονική - Τεχνική Γραμματεία, η οποία θα προετοιμάζει εισηγήσεις σχετικές με τα θέματα που θα συζητηθούν στο Συμβούλιο.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου, το τελικό κείμενο της Κ.Υ.Α. διαμορφώθηκε μέσα από τον ευρύτατο διάλογο, ο οποίος πραγματοποιήθηκε σε πανελλήνια κλίμακα, σε μεγάλες περιφερειακές συνδιασκέψεις και σε πολλές συνεργασίες στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ενώ ενσωματώθηκαν σε αυτό προτάσεις και παρατηρήσεις των συλλογικών φορέων των αγροτών όλης της χώρας, που αφορούν σε οργανωτικά και λειτουργικά θέματα.
Μιλώντας για την υπογραφή της Κ.Υ.Α. ο υπουργός υπογράμμισε: «Είμαι στην ευχάριστη θέση σήμερα να σας ανακοινώσω ότι υπέγραψα την ΚΥΑ για τη σύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής. Πρόκειται για Κοινή Υπουργική Απόφαση που έχει ήδη υπογραφεί από τους συναρμόδιους συναδέρφους μου υπουργούς από τον κ. Παυλόπουλο και τον κ. Παπαθανασίου. Η απόφαση θα προωθηθεί όσο το δυνατόν πιο σύντομα και συντάχθηκε αφού ακούστηκαν όλες οι απόψεις των ενδιαφερομένων. Οι περισσότερες από τις απόψεις αυτές ενσωματώθηκαν εις την ΚΥΑ και έτσι θα έχουμε ένα Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής, το οποίο θα ικανοποιεί τα αιτήματα των αγροτών. Κυρίως όμως θέλω να σας πω ότι η Κυβέρνηση και το υπουργείο Αγροτικής Πολιτικής ειδικότερα ενήργησε με συνέπεια, με αξιοπιστία και κυρίως εφάρμοσε μια πολιτική η οποία είναι φιλοαγροτική, αφού στο Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής η συντριπτική πλειοψηφία των μελών αποτελείται από αγρότες. Έτσι, η Αγροτική Πολιτική θα εκφράζεται, θα διατυπώνεται και θα εφαρμόζεται μετά από τα ακούσματα, μετά από τις θέσεις που θα θέτουν οι ίδιοι μας οι αγρότες. Η Αγροτική Πολιτική στα χέρια των αγροτών».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ






Διαβάστε περισσότερα...

Την Παρασκευή οι αποζημιώσεις 11 εκατ. ευρώ σε αγρότες

Την Παρασκευή θα γίνει η καταβολή των αποζημιώσεων στους δικαιούχους παραγωγούς για ζημιές που υπέστησαν οι καλλιέργειές τους από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι και τον Απρίλιο του 2009, καθώς και για τη μειωμένη παραγωγή φυλλοβόλων εσοδείας 2008.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σωτήρης Χατζηγάκης ανακοίνωσε ότι θα καταβληθούν στους δικαιούχους παραγωγούς αποζημιώσεις συνολικού ύψους 11.285.581 ευρώ.

Συγκεκριμένα, εκκαθαρίσθηκαν και στάλθηκαν στην ΑΤΕ οι καταστάσεις 11.734 παραγωγών, 38 Νομών της χώρας, για εκτιμήσεις και επανεκτιμήσεις ζημιών στη φυτική παραγωγή, που συνέβησαν από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι και τον Απρίλιο του 2009 από βροχοπτώσεις, πλημμύρα, χαλάζι, παγετό και ανεμοθύελλα σε διάφορες καλλιέργειες, καθώς επίσης και για τη μειωμένη παραγωγή φυλλοβόλων εσοδείας 2008.


Οι αποζημιώσεις αυτές αφορούν παραγωγούς των νομών:

Αιτωλοακαρνανίας, Αργολίδος, Αρκαδίας, Άρτας, Αττικής, Αχαΐας, Βοιωτίας, Δωδεκανήσου, Έβρου, Ζακύνθου, Ηλείας, Ημαθίας, Ηρακλείου, Θεσπρωτίας, Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Καβάλας, Καρδίτσας, Καστοριάς, Κέρκυρας, Κιλκίς, Κοζάνης, Κορινθίας, Λακωνίας, Λάρισας, Μαγνησίας, Μεσσηνίας, Ξάνθης, Πέλλας, Πιερίας, Πρεβέζης, Ροδόπης, Σερρών, Τρικάλων, Φθιώτιδας, Φλώρινας, Χαλκιδικής και Χανίων.

Οι παραπάνω αποζημιώσεις θα καταβληθούν την 26η Ιουνίου, στους δικαιούχους παραγωγούς μέσω λογαριασμών της Α.Τ.Ε.
Axiaplus



Διαβάστε περισσότερα...

Προκαλούν οι αγροτικές επιδοτήσεις από την Ε.Ε. σε επιχειρηματικούς ομίλους

Από τις αρχές Μαΐου ισχύει μια νέα κοινοτική Οδηγία, σύμφωνα με την οποία, όλες οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεούνται να δημοσιεύουν ονόματα, διευθύνσεις και ακριβή ποσά, τα οποία έχουν χορηγηθεί από τα ευρωπαϊκά ταμεία στους απασχολούμενους στη γεωργία. Όπως αναφέρεται, όμως, σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε ("ΝΒ"), στη Γερμανία οι αποδέκτες των αγροτικών επιδοτήσεων της Ε.Ε. δόθηκαν στη δημοσιότητα με καθυστέρηση 6 εβδομάδων και εν μέσω αντιδράσεων.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτό συνέβη διότι, αφενός μεν υπήρξαν ορισμένες περίεργες χρηματοδοτήσεις και συνεπώς χρήζουν έρευνας προς μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, οι οποίοι ελάχιστη ή και καμία σχέση έχουν με την αγροτική παραγωγή, αφετέρου δε ένα από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας, η Βαυαρία, αρνείται να κοινοποιήσει τα στοιχεία. Μάλιστα, το γεγονός ώθησε τις Βρυξέλλες να κινηθούν εναντίον του Βερολίνου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις περίεργες γεωργικές επιδοτήσεις στη Γερμανία αποτελεί ένα γκολφ κλαμπ, το οποίο χρηματοδοτήθηκε με 1.273 ευρώ το 2008. Η επίτροπος αρμόδια επί θεμάτων Γεωργίας, Μάριαν Φίσερ Μπόελ, τόνιζε σε κάθε ευκαιρία: «Δεν επιδοτούμε γήπεδα γκολφ». Τα στοιχεία, όμως, τη διαψεύδουν. Βέβαια, το ποσό αυτό μπορεί να φαντάζει αμελητέο μπροστά στα 5,5 δισ. ευρώ που λαμβάνουν ετησίως οι Γερμανοί αγρότες και οι εγχώριες επιχειρήσεις. Παρόλα αυτά, όμως, πρόκειται για περίπτωση που αναμφίβολα πρέπει να εξεταστεί.

Προκαλούν οι επιδοτήσεις σε επιχειρηματικούς ομίλους

Εξάλλου, οι περισσότεροι αγρότες λαμβάνουν το μίνιμουμ της επιδότησης. Περίπου το 50% των απασχολούμενων στη γεωργία επιδοτείται με λιγότερο από 5.000 ευρώ το χρόνο. Στον αντίποδα, τη μερίδα του λέοντος παίρνουν μεγάλες αλυσίδες τροφίμων και βιομηχανικές μονάδες. Για παράδειγμα, η μεγαλύτερη βιομηχανία ζαχάρεως στην Ευρώπη, η S?dzucker (Ζιντ Τσούκερ), έλαβε 34,4 εκατ. ευρώ ως επιδότηση των εξαγωγών της.

Αντιδράσεις προκαλεί, όμως, το γεγονός ότι αποδέκτες αδρών επιδοτήσεων είναι συχνά και επιχειρήσεις που μόνο περιφερειακά ασχολούνται με τη γεωργία. Παράδειγμα είναι ο ενεργειακός κολοσσός RWE, που έλαβε 590.000 ευρώ, επιδότηση για την επανακαλλιέργεια εκτάσεων, στις οποίες γινόταν εξόρυξη λιγνίτη. Είναι ενδεικτικό ότι στη σχετική λίστα βρίσκει κάποιος εταιρίες, όπως τη φαρμακοβιομηχανία Bayer, την BASF αλλά και τη χαλυβουργία Thyssen Krupp!

«Μας εκπλήσσει το γεγονός», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Greenpeace της Γερμανίας, Μάρτιν Χόφστετερ, «ότι οι συγκεκριμένες εταιρίες παίρνουν λεφτά. Κανονικά, τα χρήματα πρέπει να πάνε στις τσέπες εκείνων που έχουν τις αντίστοιχες επιδόσεις, δηλαδή σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη γεωργία, λαμβάνοντας υπόψη τις οικολογικές επιταγές».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, η στάση της Βαυαρίας

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Βερολίνου είναι η στάση που κρατά το μεγαλύτερο από τα 16 κρατίδια της χώρας, η Βαυαρία. Το Μόναχο αρνείται κατηγορηματικά να δώσει στη δημοσιότητα τη λίστα με τα ονόματα εκείνων που λαμβάνουν αγροτικές επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μολονότι η κεντρική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στην εφαρμογή της νέας κοινοτικής Οδηγίας.

Το ομόσπονδο κρατίδιο της Βαυαρίας επικαλείται λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων. Μάλιστα, αρκετά γερμανικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί υπέρ των Βαυαρών. Στο θέμα κλήθηκε να παρέμβει τώρα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στο Λουξεμβούργο. Η Επιτροπή, ωστόσο, δεν προτίθεται να περιμένει την απόφαση του δικαστηρίου και έχει προσφύγει ήδη εναντίον της Γερμανίας, κατηγορώντας το Βερολίνο για παραβίαση του Κοινοτικού Δικαίου.

Είναι χαρακτηριστικά, άλλωστε, όσα δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της αρμόδιας επιτρόπου, Μίχαελ Μαν: «Μέχρι τις 30 Απριλίου όλες οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έπρεπε να δημοσιεύσουν τα στοιχεία τους στο Ίντερνετ. Η Γερμανία το έκανε, αλλά χωρίς τη Βαυαρία, κι αυτό μας δυσαρεστεί. Είμαστε απογοητευμένοι και γι' αυτό προσφεύγουμε εναντίον της Γερμανίας».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ




Διαβάστε περισσότερα...

Στροφή στην αγροτική οικονομία

Η οικονομική κρίση αποτελεί και μία ευκαιρία για να συζητήσουμε σοβαρά σε αυτόν τον τόπο πώς θα ανασυντάξουμε την εθνική οικονομία και κυρίως πώς θα εστιάσουμε στην πραγματική οικονομία.

Από την άποψη αυτή η έναρξη του διαλόγου στο ΕΣΑΠ (Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής) που προωθεί ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Σωτ. Χατζηγάκης έρχεται την κατάλληλη στιγμή, και ενώ μπροστά μας υπάρχουν τα προβλήματα της μερικής επανεθνικοποίησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (συζήτηση για αναθεώρηση της ΚΑΠ μετά το 2013), που προωθούν οι βιομηχανικές χώρες του Ευρωπαϊκού Βορρά, καθώς και τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων.

Ο υπουργός για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνει ως ισότιμους συνομιλητές αυτούς που αποτελούν το μέλλον της ελληνικής γεωργίας, δηλαδή τους νέους αγρότες και τις περίπου 12 δευτεροβάθμιες Ενώσεις της χώρας, που διακρίνονται για την οικονομική τους δραστηριότητα και τον παραγωγικό τους ρόλο. Ακόμη και αν αυτό αποτελεί αιτία πολέμου για τις τριτοβάθμιες οργανώσεις και ιδιαίτερα για την ΠΑΣΕΓΕΣ, η οποία ωστόσο φέρει ακέραια την ευθύνη για τη μεγάλη αύξηση εφέτος στα τιμολόγια ενεργοποίησης των δικαιωμάτων του ΟΣΔΕ η οποία έστρεψε αγρότες σε άλλες επιλογές πέραν της κυβερνητικής παράταξης στην ευρωκάλπη, παρά το γενναίο πακέτο στήριξης των 500 εκατ. ευρώ.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης στα προεόρτια του ΕΣΑΠ έχει διακηρύξει ότι στροφή στην πραγματική οικονομία σημαίνει στροφή στον αγροδιατροφικό τομέα, που αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα για τη χώρα, ενώ καλείται να λύσει την πολύπλοκη εξίσωση του αυξημένου κόστους παραγωγής και της συμπίεσης των τιμών παραγωγού λόγω της ασύδοτης δράσης των μεσαζόντων που δρουν πλέον ως καρτέλ. Για τούτο, όμως, θα χρειαστεί αρωγή από τους υπουργούς Ανάπτυξης κ. Κ. Χατζηδάκη και Οικονομίας κ. Ι. Παπαθανασίου.

Κοντολογίς, για την εθνική οικονομία η διατήρηση της παραγωγικότητας του αγροτικού τομέα τα επόμενα χρόνια είναι ένα μεγάλο στοίχημα για την ίδια τη χώρα και δεν είναι καθόλου αυτονόητη διαδικασία, με δεδομένο ότι επί χρόνια στο υπουργείο αυτό ασχολήθηκαν περισσότερο με αμυντικές πολιτικές διαχείρισης του υπάρχοντος status των επιδοτήσεων παρά με επιθετικές πολιτικές χάραξης στρατηγικής για το μέλλον του αγροτικού χώρου. Είναι δικαιολογημένος λοιπόν ο φόβος παραγόντων του υπουργείου για την τάση που υπάρχει τούτη την περίοδο στην Ευρώπη να περάσουν άμεσες επιδοτήσεις από τα χέρια των αγροτών (Πυλώνας Ι) στον Πυλώνα ΙΙ για την ανάπτυξη της υπαίθρου, διότι δεν έχει υπάρξει επί της ουσίας καμία σοβαρή προπαρασκευή στον τομέα αυτόν. Ενα σοβαρό κράτος θα επιζητούσε κονδύλια για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, προκειμένου με εθνικό σχέδιο να στρέψει την αγροτική οικονομία σε ανταγωνιστικές μορφές εκμετάλλευσης.

Ο κ. Ι. Κολλάτος είναι μηχανολόγος με μεταπτυχιακό στη Βιοτεχνολογία.



Διαβάστε περισσότερα...

Η χρήση αγροτικών πλαστικών αποβλήτων (APW) ως εναλλακτικό καύσιμο στην τσιμεντοβιομηχανία

Η χρήση αγροτικών πλαστικών αποβλήτων (APW) ως εναλλακτικό καύσιμο στην τσιμεντοβιομηχανία



-
Διαβάστε περισσότερα...

 Σκανδιναβοί γεύτηκαν τα κρασιά της Πελοποννήσου

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις που διοργάνωσε ο Ελληνικός Οργανισμός Εξωτερικού Εμπορίου - ΟΠΕ για την προβολή των κρασιών της Ανατολικής και Δυτικής Πελοποννήσου με καλεσμένους 51 σημαντικούς δημοσιογράφους και αγοραστές από τις Σκανδιναβικές χώρες, το Βέλγιο και την Ελβετία.
Οι Έλληνες οινοπαραγωγοί έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Προέδρου του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου, κ. Άγγελου Ρούβαλη, και του Προέδρου της Ένωσης Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Πελοποννήσου, κ. Γεώργιου Σκούρα. Ειδικότερα, ο κ. Ρούβαλης δήλωσε: «Αποδεικνύεται ότι τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι πολύ εύστοχες, αποτελεσματικές και με πολλαπλά οφέλη για τους Έλληνες οινοπαραγωγούς».
Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις 19 μέχρι τις 22 Μαΐου, 28 δημοσιογράφοι και αγοραστές από τις αγορές τη Νορβηγίας, της Σουηδίας, τη Φιλανδίας και της Δανίας, μετά από πρόσκληση του ΟΠΕ, επισκέφθηκαν τη Μεσσηνία, την Ηλεία και την Αχαΐα, όπου γεύτηκαν τα τοπικά ελληνικά κρασιά και πραγματοποίησαν σημαντικές εμπορικές επαφές με τους οινοπαραγωγούς της περιοχής. Επίσης, από τις 24 μέχρι τις 27 Μαΐου, 25 δημοσιογράφοι και αγοραστές από το Βέλγιο και την Ελβετία επισκέφθηκαν τη Λακωνία, την Αρκαδία, την Αργολίδα και την Κορινθία ακολουθώντας ένα πλήρες πρόγραμμα με επισκέψεις στους ελληνικούς αμπελώνες και γευστικές δοκιμές.
Οι στόχοι της πρόσκλησης ήταν η γνωριμία των ξένων προσκεκλημένων με το ποιοτικό δυναμικό των κρασιών της περιοχής και η πραγματοποίηση εμπορικών επαφών των ξένων αγοραστών με τους Έλληνες οινοπαραγωγούς, που θα βοηθήσουν αποτελεσματικά στην προώθησή τους στις συγκεκριμένες ευρωπαϊκές αγορές.

Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν:

- Έκθεση κρασιού με 15 εκθέτες-οινοπαραγωγούς από τη Δυτική Πελοπόννησο, στις 20/5 στο Καστρίτσι της Πάτρας, για τους Σκανδιναβούς επισκέπτες,

- Έκθεση κρασιού με 29 οινοπαραγωγούς από την Ανατολική Πελοπόννησο, στις 25/5 στο Κούτσι της Νεμέας, για τους Βέλγους και τΟυς Ελβετούς επισκέπτες,

- Παρουσιάσεις του ελληνικού αμπελώνα και γευστικές δοκιμές, με γεύμα, από τον Έλληνα Master of Wine, κ. Κ. Λαζαράκη, και τον κ. Κ. Στεργίδη, με σκοπό τη δημιουργία άρθρων σε περιοδικά και εφημερίδες κύρους των ευρωπαϊκών χωρών,

- Επισκέψεις σε αμπελώνες και οινοποιεία στην Ανατολική και Δυτική Πελοπόννησο.
agronews



Διαβάστε περισσότερα...

Οι Ρώσοι έθεσαν υπό υψηλή επιτήρηση τα ελληνικά φρούτα

TO νέο ρωσικό μπλόκο σε ελληνικά μήλα και φράουλες θέτει σε κίνδυνο και τις εξαγωγές ροδάκινου, που είναι πολύ σημαντικές για την αγροτική οικονομία.
Ελληνικά μήλα και φράουλες βρέθηκαν με αυξημένα υπολείμματα φυτοφαρμάκων, με αποτέλεσμα οι Ρώσοι να κατατάξουν πλέον και αυτά τα φρούτα, μαζί με εκείνα που ήδη είχαν κατατάξει, στα "υψηλής επιτήρησης".
Οι εξαγωγικοί φορείς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και επισημαίνουν ότι οι εξαγωγές προς τη Ρωσία θα μειωθούν δραματικά εάν δεν τηρηθούν τα απαραίτητα μέτρα.
Oπως συνάγεται από τα έγγραφα των Ρώσων, βρέθηκε αυξημένη υπολειμματικότητα φυτοφαρμάκων σε μήλα και φράουλες κατά την εισαγωγή τους στη Ρωσική Ομοσπονδία, με αποτέλεσμα να συγκαταλεγούν, μαζί με τα σταφύλια, τα ροδάκινα, τα νεκταρίνια, τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια, στο άρθρο 6 του μνημονίου της ρωσικής φυτοϋγειονομικής υπηρεσίας Rosslkhoznadzor, δηλαδή σε εκείνα που για να εισαχθούν στη ρωσική αγορά πρέπει να έχουν ελεγχθεί με συγκεκριμένο, αυστηρότερο τρόπο.
Το Yπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με σχετικό του έγγραφο, ενημερώνει για τις εξαγωγές των αγροτικών μας προϊόντων φυτικής προέλευσης την αρμόδια ρωσική υπηρεσία, καθώς και τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται σχετικά με τα επίπεδα υπολειμμάτων των φυτοπροστατευτικών προϊόντων.

Η Incofruit, από την πλευρά της, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου επισημαίνοντας ότι ελλοχεύει κίνδυνος μείωσης των εξαγωγών, από τη στιγμή που η ρωσική αγορά τα έχει κατατάξει στα προϊόντα υψηλού κινδύνου.

Για να αποφευχθούν και άλλα τέτοια «κρούσματα» στην ελληνική αγορά τονίζεται η ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων. Συγκεκριμένα αναφέρεται:

«Με το από 2.5.2009 υπόμνημά μας έχουμε ενημερώσει την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ επί των απόψεών μας για το “Σύστημα Διαχείρισης της Ασφάλειας των Οπωροκηπευτικών Προϊόντων” που εξάγονται προς τη Ρωσία. Επαναλαμβάνουμε ότι οι παραγωγοί της χώρας μας καλλιεργούν με τις αρχές της Ορθής Γεωργικής Πρακτικής (GAP) και της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης (AGRO 2-1/2-2) ενώ τα περισσότερα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή είναι πιστοποιημένα κατά το προτιμώμενο από τις αγορές πρωτόκολλο GLOBALGAP. Επομένως, αν θέλαμε να διασφαλιστούμε πλήρως επιβάλλεται όπως:

 Η λήψη δειγμάτων και η πραγματοποίηση αναλύσεως υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων κατά παρτίδα σύμφωνα με τον κατ' εξαίρεση ορισμό (είναι το προϊόν που προέρχεται από ένα αγροτεμάχιο κατά ποικιλία και κατά παραγωγό και ημερομηνία συγκομιδής) χρειάζεται πρόσθετη οδηγία στους επιβλέποντες / τεχνικούς συμβούλους των παραγωγών των προτύπων και ανάλυση μόνο σε εργαστήριο που είναι αναγνωρισμένο (από τη Ρωσία) για το σύνολο των δραστικών ουσιών που έχουν χρησιμοποιηθεί στο αγροτεμάχιο.

 Η δειγματοληψία πρέπει να πραγματοποιείται, κατά τα οριζόμενα από τους κανονισμούς περί δειγματοληψίας, 2-3 ημέρες προ της συγκομιδής της κάθε ποικιλίας, αν όχι κατά την προσκόμιση του συγκομισθέντος προϊόντος (ποικιλίας) στο συσκευαστήριο, από τον τεχνικό σύμβουλο-υπεύθυνο του συσκευαστηρίου.

 Οι παραγωγοί με την εποπτεία και βοήθεια του επιβλέποντος / τεχνικού συμβούλου συντάσσουν τη δήλωση για χρήση φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας των προϊόντων και την ημερομηνία της τελευταίας εφαρμογής τους, όπως προκύπτει από τα τηρούμενα βιβλία και η οποία συνοδεύει την παρτίδα μαζί με την ανάλυση μέχρι το συσκευαστήριο (συνιστάται προ της αποστολής εκ μέρους των παραγωγών των δειγμάτων για ανάλυση να υπάρχει συνεννόηση με τον εξαγωγέα-συσκευαστή για την αποστολή τους, κατά προτίμηση, στο συμβεβλημένο, με τον εξαγωγέα εργαστήριο).

 Στο συσκευαστήριο λαμβάνεται δείγμα από τον υπεύθυνο του συσκευαστηρίου κατά την ολοκλήρωση της παραλαβής και επεξεργασίας των παρτίδων και τον διαχωρισμό τους σε φορτία, με κριτήρια καθορισμένα από την εταιρία (ακόμη και από παρτίδες που έχουν προσκομίσει ανάλυση) δειγματοληπτικά και προς επιβεβαίωση για όλα τα προϊόντα, περιστασιακά ανά 3-5 φορτία αλλά υποχρεωτικά ανά φορτίο για τα προϊόντα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς του άρθρου 6 του memorandum Ε.Ε.-Ρωσίας, και το αποστέλλει πάραυτα στο εργαστήριο προς ανάλυση.

 Στην περίπτωση που το προϊόν έχει υπαχθεί στο άρθρο 6 του memorandum Ε.Ε.-Ρωσίας, όπως π.χ. τα ροδάκινα, ο εξαγωγέας υπογράφει και προσαρτά στα συνοδευτικά έγγραφα το εκδοθέν πιστοποιητικό ασφαλείας συνυπογεγραμμένο από το εργαστήριο αναλύσεως υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων».

Οι ανησυχίες σε περίπτωση μη τήρησης των προταθέντων είναι ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος μείωσης των εξαγωγών ροδακίνων, νεκταρινιών και μήλων προς την υψηλής σημασίας για τα προϊόντα αυτά ρωσική αγορά και υπαγωγής και άλλων προϊόντων στο καθεστώς επιτήρησης του άρθρου 6 του memorandum.

Περικλείει τον κίνδυνο απαγόρευσης εισαγωγής στη Ρωσία προϊόντων –ή χώρας γενικώς– η μη υπογραφή του πρόσθετου πρωτοκόλλου μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας, αλλά και αντίστοιχα η μη υπογραφή διμερούς Addendum που, για φορτία με υπέρβαση των υπολειμμάτων που προβλέπει η ρωσική νομοθεσία, θα εξασφάλιζε τον επιμερισμό της ευθύνης και την επιβολή ποινής επί του υπεύθυνου εξαγωγέα και όχι επί του προϊόντος ή της χώρας.

EXPRESS




Διαβάστε περισσότερα...

Αγροτικά προϊόντα του νερού...

Oι αγρότες που ασχολούνται με υδροπονικές καλλιέργειες αυξάνουν την παραγωγή τους μέσα σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, αξιοποιώντας το καθαρό νερό και τη φυσική ηλιοφάνεια σε συνδυασμό με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας και της βιολογικής φυτοπροστασίας
Στην Oλλανδία το 90% της παραγωγής προέρχεται αποκλειστικά από υδροπονικές καλλιέργειες, ενώ στη χώρα μας -που διαθέτει ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξή της, όπως η παρατεταμένη ηλιοφάνεια- το αντίστοιχο ποσοστό βρίσκεται «υπό το μηδέν». Oπως εξηγούν στην «H» παραγωγικοί φορείς η συγκεκριμένη μέθοδος που αναπτύσσεται σε θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις παραμένει... απενεργοποιημένη κυρίως λόγω του υψηλού κόστους που απαιτεί η αρχική επένδυση. Eπιπρόσθετα, πολλοί παραγωγοί δεν αποτολμούν το πρώτο βήμα καθώς απαιτείται μεγάλη εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες (υπολογιστές κ.λπ.) στη χρήση αυτής της μεθόδου αλλά και της γραφειοκρατίας που ακολουθεί.

Για παράδειγμα στην Kρήτη -που οι θερμοκηπιακές καλλιέργειες είναι αρκετά διαδεδομένες, στα Xανιά για παράδειγμα, υπάρχουν 3.700 στρέμματα με θερμοκήπια από τα οποία μόνο τα 15 στρέμματα αφορούν σε υδροπονικές καλλιέργειες!

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια μέθοδο αγροτικής παραγωγής που τη ζηλεύουν πολλοί επαγγελματίες αγρότες, αφού εξασφαλίζει υψηλές στρεμματικές αποδόσεις, μείωση του κόστους, ανταγωνιστικά προϊόντα υψηλής και σταθερής ποιότητας με τρόπο φιλικό για το περιβάλλον. Oι αγρότες που ασχολούνται με υδροπονικές καλλιέργειες αυξάνουν την παραγωγή τους μέσα σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, αξιοποιώντας το καθαρό νερό και τη φυσική ηλιοφάνεια σε συνδυασμό με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας και της βιολογικής φυτοπροστασίας.

Αποδοτικότητα
Eπιπλέον, αυξάνεται και η αποδοτικότητα της χρήσης του νερού, αφού για παράδειγμα από 12-15 κιλά τομάτας ανά κυβικό μέτρο νερού με τον παραδοσιακό τρόπο στην ύπαιθρο, με την υδροπονία η απόδοση μπορεί να ανέλθει στα 60-70 κιλά. Aλλά και στα λιπάσματα η εξοικονόμηση φθάνει το 50% στην υδροπονία με ανακύκλωση.

Για παράδειγμα στην Oλλανδία, όπου η υδροπονία αποτελεί τον πλέον διαδεδομένο τρόπο καλλιέργειας φυτών υπό κάλυψη, η παραγωγή τομάτας υπερβαίνει τους 100 τόνους ανά στρέμμα. Στην Eλλάδα, με την παραδοσιακή μέθοδο καλλιέργειας τομάτας, η απόδοση των 20 τόνων ανά στρέμμα θεωρείται... επιτυχημένη.

Πέρα από τα οφέλη για τους παραγωγούς και τους καταναλωτές, η επέκταση των υδροπονικών καλλιεργειών θα μπορούσε να δώσει λύσεις σε μια σειρά από περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως της αλόγιστης χρήσης φυτοφαρμάκων αλλά και της υπερκατανάλωσης νερού για άρδευση ιδιαίτερα σε περιόδους παρατεταμένης λειψυδρίας. Oπως αναφέρουν ειδικοί επιστήμονες αν όλες οι καλλιέργειες της Eλλάδας ήταν υδροπονικές, τότε το 85% που καταναλώνει σήμερα ο αγροτικός τομέας σε νερό θα γινόταν αυτόματα 50%.

Tι είναι η υδροπονία
Πρόκειται για την παραγωγή, κατά την οποία τα φυτά μεγαλώνουν στο νερό, αντί για το χώμα. Mε αυτόν τον τρόπο η ρίζα του φυτού απορροφά όσο νερό θέλει, ενώ το υπόλοιπο ανακυκλώνεται και ξαναχρησιμοποιείται, με αποτέλεσμα στην υδροπονία να ξοδεύεται κατά 40%-60% λιγότερο νερό από ό,τι στις συμβατικές καλλιέργειες. Φυσικά προϊόντα, όπως ο πετροβάμβακας ή ο περλίτης χρησιμοποιούνται αντί χώματος και οι καλλιέργειες τροφοδοτούνται με μια μορφή ισορροπημένων θρεπτικών ουσιών, απαραίτητων για σωστή λειτουργία και απόδοση των φυτών. Tα υλικά αυτά είναι αποστειρωμένα από εχθρούς και ασθένειες, ενώ κανένα επιβλαβές φυτοφάρμακο δεν χρησιμοποιείται.

Στην Πίνδο «φύτρωσε» μια μονάδα υδροπονίας
Oι γνώσεις (πτυχίο H-M μηχανικού), οι πολλαπλοί δεσμοί του με την γεωργία αλλά και η μεγάλη εμπειρία σε δίκτυα νερού, αυτοματισμούς κ.λπ., ώθησαν τον Θανάση Bαβύλη, να ασχοληθεί με την υδροπονική καλλιέργεια και να συστήσει μαζί με ένα φίλο του γεωπόνο (ελεύθερο επαγγελματία) την εταιρεία ANABPA A.E. στα Tρίκαλα.

Συγκεκριμένα, στο Δενδροχώρι Tρικάλων, στις παρυφές της Πίνδου, εγκατέστησαν το 2008 μία σύγχρονη θερμοκηπιακή εγκατάσταση 18 στρεμμάτων με ελεγχόμενη ατμόσφαιρα μέσω computer και μετεωρολογικούς σταθμούς, η οποία χρηματοδοτήθηκε κατά 40% από τον Aναπτυξιακό νόμο. H μονάδα αυτή έχει τη δυνατότητα καλλιέργειας όλων των κηπευτικών, ενώ σε αυτή τη φάση η παραγωγή αφορά κυρίως σε ντομάτες (τσαμπί, cherry) και σε πιπεριές, μαρούλια.

Oπως μας εξηγεί, η μονάδα τους λειτουργεί με κλειστό κύκλωμα και εφαρμόζεται η μέθοδος NFT χωρίς υπόστρωμα. H ποσότητα παραγωγής αναμένεται πολλαπλάσια των συμβατικών θερμοκηπίων, ενώ η δυνατότητα ελέγχου όλων των συντελεστών παραγωγής και η έλλειψη φυτοφαρμάκων έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή άριστου προϊόντος. Σε επίπεδο παραγωγής, ο στόχος είναι να φθάσει τους 40 τόνους/στρέμμα, έναντι 25-30 τόνους/στρέμμα σήμερα.



Διαβάστε περισσότερα...

Κοινοτικό πρόστιμο 244,2 εκ. ευρώ για κακοδιαχείριση

Κοινοτικό πρόστιμο συνολικού ύψους 244,2 εκατ. ευρώ, επιβλήθηκε στην Ελλάδα για κακοδιαχείριση αγροτικών ενισχύσεων και δυσλειτουργία του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ) των κοινοτικών επιδοτήσεων, στο ελαιόλαδο, το βαμβάκι, τη σταφίδα και τα εσπεριδοειδή.
Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από ελέγχους που διενήργησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στον τομέα του ελαιολάδου, του βαμβακιού, της σταφίδας και των εσπεριδοειδών για τα οικονομικά έτη 1999-2004.

Να σημειωθεί ότι την τελευταία δεκαετία τα συνολικά πρόστιμα που έχουν επιβληθεί στη χώρα μας για κακοδιαχείριση αγροτικών ενισχύσεων και δυσλειτουργία του ΟΣΔΕ, υπερβαίνουν το 1,5 δισ. ευρώ.



Διαβάστε περισσότερα...

Ενισχύσεις €20 εκατ. για ποιοτικά αγροτικά προϊόντα

Την στήριξη όλων των παραγωγών, οι οποίοι θα εντάξουν το σύνολο ή μέρος των εκμεταλλεύσεων τους στα συστήματα της Βιολογικής παραγωγής, της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης στη Φυτική παραγωγή και της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης για τη διασφάλιση της ποιότητας του χοίρειου κρέατος, με ενισχύσεις ύψους 20 εκατ. ευρώ αποφάσισε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σωτήρης Χατζηγάκης.
«Στόχος της κυβέρνησης είναι η ανάπτυξη της περιφέρειας με βάση την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα. Η παραγωγή ποιοτικών αγροτικών προϊόντων είναι μονόδρομος για την ύπαρξη μιας βιώσιμης, αποδοτικής και ανταγωνιστικής αγροτικής οικονομίας», δήλωσε ο κ. Χατζηγάκης.

Πρόσθεσε επίσης ότι «σκοπός των νέων δράσεων που ανακοινώνουμε σήμερα είναι η βελτίωση της ποιότητας των αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, μέσα από τη στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών, η επίτευξη προστιθέμενης αξίας για τα γεωργικά προϊόντα και η βελτίωση των δυνατοτήτων διάθεσης στην αγορά».

«Δίνουμε με επιμονή και σύστημα τη μάχη για την αναβάθμιση και βελτίωση των Ελληνικών προϊόντων. Μια μάχη η οποία έχει ορατά αποτελέσματα και αντιμετωπίζει το μέλλον της Ελληνικής γεωργίας με αισιοδοξία», κατέληξε ο υπουργός.

Ειδικότερα, δικαιούχοι του νέου προγράμματος μπορούν να κριθούν:

I. Στη Βιολογική Παραγωγή, γεωργοί (φυσικά και νομικά πρόσωπα) εφόσον εντάξουν στο σύστημα της Βιολογικής Παραγωγής μέρος ή το σύνολο της εκμετάλλευσής τους και το σύνολο κάθε κλάδου παραγωγής.

II. Στο Σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης στη Φυτική Παραγωγή (AGRO 2), γεωργοί (φυσικά και νομικά πρόσωπα) κάτοχοι γεωργικής εκμετάλλευσης, εφόσον εντάξουν μια τουλάχιστον από τις επιλέξιμες καλλιέργειές τους στο σύστημα της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης σύμφωνα με τις απαιτήσεις των προτύπων AGRO 2-1 και 2-2 του Οργανισμού Πιστοποίησης και Επίβλεψης Γεωργικών Προϊόντων (ΟΠΕΓΕΠ).

III. Στο Σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης για τη διασφάλιση της ποιότητας του χοίρειου κρέατος (AGRO 3), γεωργοί (φυσικά και νομικά πρόσωπα) κάτοχοι μονάδων εκτροφής χοιρινών, εφόσον εντάξουν τη μονάδα τους στο σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης σύμφωνα με τις απαιτήσεις των προτύπων AGRO 3-1, 3-2, 3-3 και 3-4 του ΟΠΕΓΕΠ.

1. Δεν μπορούν να είναι δικαιούχοι του παρόντος Μέτρου οι δικαιούχοι του Προγράμματος «Πρόωρη Συνταξιοδότηση», καθώς και οι σύζυγοι αυτών.

Γεωργός νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο είναι κάτοχος και αρχηγός γεωργικής εκμετάλλευσης από την οποία αντλεί τουλάχιστον το 25% των συνολικών του εισοδημάτων.

Οι ενισχύσεις ανά καλλιέργεια και ανά εκμετάλλευση παρουσιάζονται στο πίνακα που ακολουθεί:

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΝΩΤΑΤΟ ΠΟΣΟ ΣΕ ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Φυτική παραγωγή

Δενδρώδεις καλλιέργειες, αμπέλια 1.700

Φυτά μεγάλης καλλιέργειας 1.500

Ζωική παραγωγή

Αιγοπρόβατα, βοοειδή, χοίροι, πουλερικά 1.800

ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΤΗ ΦΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ (AGRO 2)

Όλες οι καλλιέργειες 1.400

ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΟΙΡΕΙΟΥ ΚΡΕΑΤΟΣ (AGRO 3)

Χοίρειο κρέας 3.000

Βιολογική Παραγωγή

Κατάλογος γεωργικών προϊόντων και τροφίμων που είναι επιλέξιμα για στήριξη, εφόσον φέρουν ή προορίζεται να φέρουν ενδείξεις περί του βιολογικού τρόπου παραγωγής τους:

- Ελιές επιτραπέζιες - ελαιοποίησης

- Δημητριακά

- Βρώσιμα όσπρια

- Οινάμπελοι, σταφιδάμπελοι, επιτραπέζια

- Αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά

- Εκτροφές αιγοπροβάτων, βοοειδών, χοίρων, πουλερικών για την παραγωγή κρέατος ή και γάλακτος ή και αυγών

- Έλαια- λίπη

- Προϊόντα αλευροποιίας, αρτοποιίας, ζαχαροπλαστικής, ζυμαρικά

- Οίνος, όξος

- Προϊόντα γαλακτοκομίας

- Παρασκευάσματα κρεάτων

- Μέλι και μελισσοκομικά προϊόντα

Β) AGRO 2

- Ελιές επιτραπέζιες - ελαιοποίησης

- Δημητριακά

- Βρώσιμα όσπρια

- Οινάμπελοι, σταφιδάμπελοι, επιτραπέζια

- Αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά

- Ζαχαρότευτλα

Γ) AGRO 3

Μόνο χοίρειο κρέας

Οι επιλέξιμες δαπάνες στα πλαίσια του μέτρου είναι οι κάτωθι:

I. Δαπάνες πιστοποίησης

II. Δαπάνες Συμβούλου τεχνικής στήριξης

III. Δαπάνες Επιβλέποντος

IV. Δαπάνες κατάρτισης σε θέματα που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μέτρου

V. Δαπάνες αγοράς οργάνων μέτρησης

VI. Δαπάνες εργαστηριακών αναλύσεων

VII. Δαπάνες αγοράς λογισμικού

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ




Διαβάστε περισσότερα...

Η προπώληση των αγροτικών προϊόντων παρέχει ασφάλεια

Στον άγνωστο κόσμο των διεθνών χρηματιστηρίων εμπορευμάτων μας ξεναγεί ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Εμπορίου και Αγορών του Παγκοσμίου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ, Αλέξανδρος Σαρρής. Ξεκλειδώνει τα μυστικά της παγκόσμιας αγοράς και εξηγεί τις ευκαιρίες που προσφέρουν τα μελλοντικά συμβόλαια σε πραγματική βάση, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο ένας γεωργοκτηνοτρόφος μπορεί να εξασφαλίσει την πώληση του προϊόντος του σε μία σταθερή τιμή, χωρίς να εξαρτάται από τα “παζάρια” της τελευταίας στιγμής.
- Φαίνεται ότι οι τιμές των εμπορευμάτων πάλι «τσιμπάνε» στα διεθνή χρηματιστήρια. Πρόκειται για νέο φαινόμενο κερδοσκοπίας ή απλή συγκυρία λίγο πριν τη συγκομιδή;
Είναι παρερμηνεία να μιλάμε για φαινόμενα κερδοσκοπίας. Όλοι στον ιδιωτικό τομέα κερδοσκοπούν. Εφόσον δεχόμαστε τον ιδιωτικό τομέα, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι σκοπός του είναι το κέρδος. Από κει και πέρα πρέπει να το πετυχαίνει με θεμιτά μέσα και όχι με αθέμιτα. Αυτό είναι που πρέπει να στηλιτεύσουμε.
Η απάντηση στην ερώτησή σας είναι ότι αυτές οι αυξήσεις των τιμών οφείλονται σε κάποιες αλλαγές στις προσδοκίες. Αυτό γίνεται για 200 χρόνια, δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Η λεγόμενη “φούσκα” των εμπορευμάτων βασίζονταν και σε πραγματικές παραμέτρους αλλά και σε εκτιμήσεις όσων παρακολουθούν την αγορά σχετικά με το τι πιστεύουν ότι είναι οι πραγματικές παράμετροι και τι πιστεύουν ότι θα γίνει στο μέλλον. Οι πιο αποσταθεροποιητικές κινήσεις δεν έγιναν από ιδιώτες, αλλά από κυβερνήσεις, όπως συνέβη π.χ. πέρυσι στην αγορά του ρυζιού.

Αυτή τη στιγμή η αγορά είναι πολύ ευαίσθητη: Τα αποθέματα είναι σχετικά χαμηλά και δεν φαίνεται να αυξάνονται γρήγορα, οπότε υπάρχει μια γενική νευρικότητα στην αγορά.

Τα πράγματα φαίνονται να κινούνται λογικά για φέτος, παρά τη σχετικά “σφιχτή” κατάσταση στα αποθέματα, αλλά, βεβαίως, δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί η παραγωγή σε διάφορες χώρες.



- Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι δικλείδες ασφάλειας ώστε ούτε ο παραγωγός να επηρεάζεται τόσο άμεσα από τα σκαμπανεβάσματα των χρηματιστηρίων, αλλά ούτε και οι μη προνομιούχοι καταναλωτές;

Οι μόνες δικλείδες ασφαλείας που να προσφέρονται από την ιδιωτική αγορά, είναι ιδιωτικά συστήματα προπωλήσεων και προαγορών. Μιλάμε για hedging και futures (μελλοντικά συμβόλαια). Τι σημαίνει αυτό; Οι τιμές των χρηματιστηρίων συνδέονται τις περισσότερες φορές με τις πραγματικές τιμές, με κάποια διαφορά η οποία λέγεται “βάση”. Λοιπόν, απ’ τη στιγμή που αυτές οι διαφορές “συμφέρουν”, τότε οι παραγωγοί μπορούν αν θέλουν, ή μόνοι τους είτε μέσω ομάδων, να προπωλήσουν το προϊόν τους, π.χ. για τον Ιούλιο, κλείνοντας μελλοντικές συμφωνίες με κάποια εμπορική ή μεταποιητική εταιρεία. Η εταιρεία δεν αντιμετωπίζει μόνη της το ρίσκο, διότι ζητά κάλυψη της συμφωνίας από την αγορά του Σικάγο, της Νέας Υόρκης ή άλλο χρηματιστήριο, πουλώντας μελλοντικά συμβόλαια σε επενδυτές. Αυτή είναι η πιο βασική δικλείδα ασφαλείας σε μια ιδιωτική οικονομία. Στην Ευρώπη δεν γίνονται πάρα πολλές μελλοντικές συμφωνίες, διότι η Ε.Ε. πάντα βάζει ελάχιστες τιμές, πράγμα που δεν υπάρχει στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτές είναι δημόσιες δικλείδες ασφαλείας.

Εάν ο παραγωγός αντιμετωπίζει πρόβλημα με έντονα μεταβλητές τιμές, τότε θα πρέπει να αρχίσει να λαμβάνει κάποια μέτρα. Κι αυτά τα ιδιωτικά μέτρα είναι η προπώληση του προϊόντος του.



- Τελικά πόση σχέση έχει το χρηματιστηριακό «παιχνίδι» με την πραγματική αγορά;

Σε λογικές περιόδους οι χρηματιστηριακές αγορές συνδέονται άμεσα με την πραγματική αγορά. Τα τελευταία χρόνια έχει παρουσιαστεί μία τάση αποσύνδεσης. Αυτό είναι κάτι το οποίο βρίσκεται υπό έρευνα και έχει να κάνει με την εισαγωγή κατά μεγάλο όγκο των χρηματιστηριακών εταιρειών οι οποίες μπήκανε στα χρηματιστήρια των εμπορευμάτων για να διαφοροποιήσουν το ρίσκο των επενδύσεών τους. Υπάρχει μια αποσύνδεση η οποία, όμως, φέτος δεν είναι τόσο μεγάλη και τείνει να μικρύνει, σε σχέση με τα δύο προηγούμενα χρόνια.



- Η απόκλιση αυτή είναι μετρήσιμη;

Είναι πολύ δύσκολο να το μετρήσει κανείς, γιατί δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης.



- Θα υπάρξει κάποια στιγμή που θα πούμε ότι δεν θα κοιτάμε τα χρηματιστήρια;

Τα χρηματιστήρια εμπορευμάτων, όπως ξέρετε, εκτελούνε μια πάρα πολύ βασική οικονομική λειτουργία και γι’ αυτό φτιάχτηκαν. Από τη στιγμή που μετατραπούν σε καθαρά καζίνο, τότε βεβαίως αυτό είναι επικίνδυνο για τις πραγματικές αγορές: Οι έμποροι θα ζητήσουνε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια για να καλύψουνε το ρίσκο των μελλοντικών συμβολαίων, ενώ με αυτές τις αγορές τα περιθώρια του ρίσκου υποτίθεται ότι μικραίνουνε, οπότε ωφελείται και ο καταναλωτής και ο παραγωγός.

Είμαστε της άποψης ότι πρέπει να δημιουργηθούνε ακόμα περισσότερα τέτοια χρηματιστήρια που είναι χρήσιμα, αλλά δεν είναι εύκολο να λειτουργήσουν σωστά, καθώς πρέπει να τραβήξουν αρκετά κεφάλαια, ώστε να μην είναι λίγα άτομα που να διαμορφώνουν τις τιμές. Ο ρόλος των “σπεκουλαδόρων”-επενδυτών είναι να δώσουν ρευστότητα στην αγορά. Αν δεν υπήρχαν, δεν θα μπορούσαν οι παραγωγοί να προπωλήσουν τα προϊόντα τους. Κάποιος πρέπει να πάρει το ρίσκο στην αγορά. Κάνουνε πολύ μεγάλο καλό και ο κόσμος δεν το ‘χει καταλάβει αυτό.



- Τους θυμόμαστε όταν ξεφουσκώνει το πράγμα...

Χωρίς τους κερδοσκόπους, που είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουνε χρήματα, οι παραγωγοί δεν θα μπορούν να απολαμβάνουν μια σχετική ασφάλεια και προβλεψιμότητα στις τιμές των προϊόντων τους.



- Συμφωνείτε με τις εκτιμήσεις αναλυτών που λένε ότι η ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας θα ξεκινήσει από τα αγροτικά προϊόντα και τα τρόφιμα;

Τα τρόφιμα και οι πρώτες ύλες είναι πολύ ευαίσθητα στις διάφορες διακυμάνσεις γιατί έχουν ανελαστική ζήτηση. Αμέσως μόλις υπήρξε προσδοκία αύξησης της παραγωγής, γίνονται ανατιμήσεις, γιατί με προσδοκίες δουλεύει η αγορά. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα αγροτικά προϊόντα θα είναι ο μοχλός της ανάκαμψης, γιατί είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι της παγκόσμιας οικονομίας, απλώς είναι, αν θέλετε, ένας προπομπός του τι προσδοκίες υπάρχουν. Αρχίζει οκύκλος της ανάκαμψης από κει, είναι μια ένδειξη, δεν είναι απόδειξη.



- Ποια είναι η άποψη του FAO για τις αγροτικές επιδοτήσεις; Πόσο επηρεάζουν την αγορά;

Στα αγροτικά προϊόντα και ειδικότερα στην Ε.Ε. κατά τη γνώμη μας έχουν δημιουργήσει τεράστιες στρεβλώσεις και μεγάλα προβλήματα ανεπάρκειας των παραγωγικών μονάδων. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα, οι επιδοτήσεις έχει δειχτεί με επιστημονικά άρθρα ότι δημιουργούν χαμηλή αποδοτικότητα στις εκμεταλλεύσεις και εμποδίζουν την προσαρμογή τους σε καινούρια μηνύματα της αγοράς, σε καινούριες καλλιέργειες κλπ. Οι επιδοτήσεις αυτές έχουνε κάνει πολύ κακό στην ελληνική γεωργία. Όχι διότι δεν έχουνε δώσει κάποια λεφτά στους παραγωγούς, αλλά διότι οι γεωργοί έχουνε μάθει να μην προσαρμόζονται.

Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει πραγματικά πολύ καλές συνθήκες για παραγωγή προϊόντων υψηλής αξίας. Θα μπορούσαμε να έχουμε μια πάρα πολύ σοβαρή και ανταγωνίσιμη γεωργία. Δεν χρειαζόμαστε τις επιδοτήσεις. Νομίζω ότι ήταν πολύ κακές για την Ελλάδα.

Όχι ότι δεν χρειάζονται επιδοτήσεις για ορισμένα πράγματα, αλλά οι επιδοτήσεις δεν είναι πανάκεια. Πάντως, η αποσύνδεση της ενίσχυσης από την παραγωγή που έγινε από το 2004 και μετά με τη νέα ΚΑΠ είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να συμβεί.

Μάλιστα τώρα ετοιμάζουμε μια πολύ μεγάλη μελέτη στην οποία αναφέρουμε τι είδους επιδοτήσεις είναι οι πιο χρήσιμες και ποιες στρεβλώνουν την αγορά. Κυρίως θα δώσουμε έμφαση σε νέους τομείς που ενδιαφέρουν τις αναπτυγμένες χώρες, όπως είναι η ενίσχυση των αγροτικών εκμεταλλεύσεων για πιο φιλικές προς το περιβάλλον πρακτικές, για την ασφάλεια των τροφίμων, την καταναλωτική ασφάλεια, την προώθηση των μη γενετικά τροποποιημένων προϊόντων κ.ά.

Συνέντευξη στον Πέτρο Αλεξανδρή



Διαβάστε περισσότερα...