Κυριακή 23 Αυγούστου 2009

Δύο χρόνια μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Ηλεία: Τελικά, τι άλλαξε;

Αύριο συμπληρώνονται δύο χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές της Ηλείας που κόστισαν τη ζωή σε 45 ανθρώπους και είχαν ως αποτέλεσμα την αποτέφρωση 950.000 στρεμμάτων δασικής και γεωργικής έκτασης. Θυμάται κανείς τουλάχιστουν με θυμό την κυβέρνηση να βαφτίζει "ασύμμετρη απειλή" την ανικανότητά της να ανταποκριθεί, τον Β. Πολύδωρα να τα φορτώνει στον "στρατηγό άνεμο" για να βγάλει λάδι την κυβέρνηση προεκλογικά, την εμφάνιση α λα Μπους του πρωθυπουργού στα καμένα, φορώντας αντιανεμικό τζάκετ, και, φυσικά, τη δέσμευσή του για "άμεση οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση" που μεταφράστηκε σε τριχίλιαρα και δεκαχίλιαρα καθ' οδόν προς τις κάλπες;

Σήμερα ελάχιστα έχουν αλλάξει, με τους κατοίκους του πολύπαθου νομού να είναι αναγκασμένοι να ζουν με τις κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες της ανυπολόγιστης καταστροφής, χωρίς σχέδιο ανασυγκρότησης.

Χ. Καφύρας: "Η κοροϊδία της κυβέρνησης έχει ξεπεράσει κάθε όριο"

"Η κοροϊδία από πλευράς κεντρικής κυβέρνησης έχει ξεπεράσει, πλέον, κάθε όριο", δήλωσε, με ανακοίνωσή του για τη μαύρη επέτειο, ο νομάρχης Ηλείας, Χαράλαμπος Καφύρας, τονίζοντας ότι "η αποκατάσταση της πυρόπληκτης Ηλείας δεν είναι στις προτεραιότητες αυτής της κυβέρνησης".

Η κυβέρνηση δεν έχει καταλάβει τις βασικές πλευρές των επιπτώσεων και "εξαντλείται σε 'πυροσβεστικές' μικροεπεμβάσεις χωρίς κεντρικό σχεδιασμό", υποστηρίζει ο νομάρχης. Ο κ. Καφύρας καταγγέλλει καθυστέρηση της εφαρμογής του Προγράμματος Ανασυγκρότησης της Πυρόπληκτης και Σεισμόπληκτης Ηλείας και υπενθυμίζει ότι έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από την υπόσχεση για εφαρμογή του σχεδίου ανασυγκρότησης, την κατάθεση της πρότασης της Ηλείας, του "Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης του Νομού Ηλείας 2009-2020", και ότι δεν πραγματοποιήθηκε η διαβούλευση που υποσχέθηκε ο υπουργός Εσωτερικών.



Στα χέρια της Μητέρας Φύσης η αναδάσωση

"Η 'Μητέρα Φύση' από μόνη της πήρε την ευθύνη να επουλώσει τις πληγές της Ηλείας", δήλωσε στην "Κ. Α." ο αντινομάρχης περιβάλλοντος, χωροταξίας και υποδομών της Ηλείας, Ευγένιος Μπαλκάμος, ο οποίος τονίζει ότι "δύο χρόνια μετά, δεν έχουν καταφέρει να συντάξουν σχέδιο ανασυγκρότησης". Προσθέτει δε ότι, πέρα από τον Κρόνιο Λόφο και κάποια κορμοδέματα, έχει σταματήσει κάθε επιχείρηση αναδάσωσης από το 2007. Επιπλέον, ο αντινομάρχης αναφέρει χαρακτηριστικά ότι δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στο ΕΣΠΑ 2007-2013 οι επιδιορθώσεις στο επαρχιακό και αγροτικό οδικό δίκτυο του νομού.



Ν. Τσούκαλης: "Ληστρική επιδρομή" στους ποταμούς από ιδιωτικές εταιρείες

Ένα ακόμη μείζον ζήτημα θέτει ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Τσούκαλης, σχετικά με την απόληψη αδρανών υλικών προς... ιδιωτική χρήση: "Παρακολουθούμε μια ληστρική επιδρομή, μια λεηλασία από ιδιωτικές εργοληπτικές εταιρείες με ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ, ως κτηματικών υπηρεσιών της Ηλείας και άλλων συναρμόδιων φορέων", καταγγέλλει και επισημαίνει πως σε καμία περίπτωση δεν έχουν υλοποιηθεί οι δεσμεύσεις του κ. Καραμανλή για ανασυγκρότηση της Ηλείας.



Καθυστερήσεις και στην ανοικοδόμηση κατοικιών

Ο Ν. Τσούκαλης εκτιμά ότι "δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως" και προς αυτή την κατεύθυνση, εξαιρώντας τον τομέα της Σχολικής Στέγης. Όμως και η ανοικοδόμηση των κατοικιών που ζώστηκαν με φλόγες "φαίνεται να προχωράει καλά, αλλά με καθυστερήσεις", προσθέτει.
Λιονάκης Νίκος





Διαβάστε περισσότερα...

Είναι όλοι τους κουρασμένοι...

Το βλέπεις στα μάτια τους, ότι είναι κουρασμένοι. Δεν έχουν το κουράγιο να κάνουν το παραμικρό. Και που είναι ακόμη όρθιοι, χάρη μας κάνουν. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύουν. Η μεγαλύτερη χάρη, όμως, που μπορούν να κάνουν σε αυτή τη χώρα είναι να σηκωθούν και να φύγουν. Όσο παραμένουν κάνουν ζημιά. Δεν είναι μόνο τεμπέληδες. Δυστυχώς, είναι και άχρηστοι...

Μία μεγάλη πυρκαγιά, όπως αυτή της Αττικής, δεν μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί, όσα μέσα κι αν διαθέτει ένα κράτος. Δεν φταίνε οι κυβερνήσεις για τις πυρκαγιές. Έχουν, όμως, την αποκλειστική ευθύνη για την οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών, για τα μέτρα πρόληψης.

Πριν από δύο χρόνια κάηκε η μισή Ελλάδα. Θα πίστευε κανείς ότι εκείνη η τραγωδία θα μας είχε γίνει μάθημα. Αλλά δεν έγινε. Όπως κάηκε η Ηλία, έτσι καιγότανε η Αττική. Τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν δεν αποδείχτηκε ικανός χρόνος. Για την ακρίβεια, στα δύο αυτά τελευταία χρόνια δεν έγινε το παραμικρό. Δεν κούνησαν καν το μικρό τους δακτυλάκι...

Το αντίθετο! Συζητούσαν το ενδεχόμενο να αποδώσουν τις καταπατημένες εκτάσεις του δημοσίου στους... καταπατητές, να αποχαρακτηρίσουν δασικές εκτάσεις. Δεν θέλησαν να στενοχωρήσουν την εκλογική τους πελατεία και δεν έκαναν το παραμικρό για την αυθαίρετη δόμηση. Δεν απομάκρυναν τις χωματερές από τα δάση. Είπαν ότι δεν είχαν κονδύλια για τον καθαρισμό των δασών και τα άφησαν στο έλεος του Θεού...

Παρέλαβαν, είπαν, έναν διαλυμένο δημόσιο τομέα. Και τι έκαναν; Απολύτως τίποτα. Δυστυχώς, ήταν κουρασμένοι από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν την εξουσία. Και η νωθρότητά τους αυτή πέρασε σιγά – σιγά σε όλη την κοινωνία. Θα μείνουν στην ιστορία ως οι άνθρωποι που έκαναν την απραξία επιστήμη. Νιώθουμε πολλοί κουρασμένοι να τους βλέπουμε τόσο κουρασμένους...

Θα φύγουν, είναι απλά και μόνο θέμα χρόνου. Κι αν κάτι ειλικρινά μας θλίβει, είναι το γεγονός ότι δεν είμαστε αισιόδοξοι για το αν αυτοί που θα έρθουν θα είναι λιγότερο κουρασμένοι από αυτούς που θα φύγουν. Τις τελευταίες ημέρες η Αθήνα έχασε τον ήλιο, καθώς τον έκρυψαν οι πυκνοί μαύροι καπνοί της πυρκαγιάς. Το χειρότερο όλων, όμως, είναι ότι αυτή η χώρα έχει χάσει εδώ και καιρό την ελπίδα της...

Θανάσης Μαυρίδης
Capital



Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 22 Αυγούστου 2009

Ο μοναχικός λύκος της Αριστεράς


Τον ψήφισαν 5.677 πολίτες στην Α΄ Αθήνας και δηλώνει πως για την προεκλογική του εκστρατεία έδωσε 150 ευρώ. Ζει στην Αγίου Μελετίου στα Πατήσια, σ΄ ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, τασάκια και μπουκάλια ουίσκι. Έφαγε πολύ ξύλο στην Μπουμπουλίνας.

Το βιβλίο- μαρτυρία με τίτλο «Ανθρωποφύλακες» για ό,τι πέρασε επί χούντας έχει παραλληλιστεί με αυτά του Τζακ Λόντον, ήταν το πρώτο βιβλίο που περιέγραφε τα βασανιστήρια των δικτατόρων και χρησιμοποιήθηκε ως μαρτυρία για να καταδικαστεί η χούντα στην Ευρώπη το 1969.

Εδώ και λίγες μέρες- με δική του πρωτοβουλία- μπήκε στο μάτι του κυκλώνα καλώντας ΚΚΕ και ΣΥΝ να απαντήσουν αν χρηματίστηκαν την περίοδο ΄89 - ΄90 από τη Ζίμενς. Ο Περικλής Κοροβέσης αποτελεί μια ξεχωριστή κατηγορία πολιτικού. Μπήκε στην ελληνική Βουλή με τα σανδάλια. Μοναχικός λύκος, πολλές φορές απολαμβάνει τσιγάρο και ποτό στο καφενείο παρατηρώντας τους συναδέλφους του- τόσο διαφορετικούς από αυτόν που δεν φόρεσε ποτέ κοστούμι και γραβάτα. Γλυκομίλητος και βαρύς την ίδια στιγμή, ξάφνιασε πολλούς ένα βράδυ του Δεκεμβρίου 2008 όταν μιλώντας στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό αντάλλαξε αστεία με τον... Θόδωρο Πάγκαλο με τον οποίο τους ενώνουν οι αγώνες για το 1-1-4 και το 15% για την Παιδεία.

«Το ανέχονται». Γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1941 και ο γιος του ζει στη Σουηδία. Οι φίλοι του στο περιοδικό «Γαλέρα» σημειώνουν στο βιογραφικό του πως «όταν είναι μεθυσμένος ενοχλεί τους θαμώνες του μαγαζιού, απαγγέλλοντας δικά του ποιήματα, αλλά το ανέχονται γιατί έχει γράψει το πρώτο αντιχουντικό βιβλίο, τους “Ανθρωποφύλακες” που κυκλοφόρησε παράνομα στην Ελλάδα και νόμιμα στο εξωτερικό, το 1969. Έχει κάνει και σπουδές, Θέατρο με τον Ροντήρη, Σημειολογία με τον Μπαρτ και παρακολούθησε μαθήματα του Βιντάλ Νακέ, που του χρησίμεψαν για να γεμίζουν το βιογραφικό του».

Εκτός από τον «Ανθρωποφύλακα» σε ένα άλλο έργο του με τίτλο «Επιχείρηση Ιουδήθ» αναφέρεται σε άλλη μια δύσκολη περίοδο της ζωής του, στις αρχές του ΄90, που κατηγορήθηκε ως εγκέφαλος της 17 Νοέμβρη. Τότε είχε καταθέσει μήνυση και είχε δώσει συνέντευξη Τύπου για να πείσει πως δεν είναι τρομοκράτης. Η κατάληξή του στα βουλευτικά έδρανα ήταν ένα απροσδόκητο γεγονός και για εκείνον, αλλά η παρουσία του φαντάζει ταιριαστή στο πολύχρωμο μπουκέτο του ΣΥΡΙΖΑ.

Το βιβλίο του «Ανθρωποφύλακες» χρησιμοποιήθηκε ως μαρτυρία για να καταδικαστεί η χούντα στην Ευρώπη το 1969


ΕΙΠΕ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ
Κάποιος είπε ότι θα είμαι ο πρώτος αναρχικός βουλευτής στην Ελλάδα. Γελάω βέβαια, αλλά εν πάση περιπτώσει είναι ένας χώρος υποτιμημένος που δεν έχει βρει μια έκφραση αν και κουβαλάει έναν πλούτο ιδεών. Όλοι οι παραγωγοί του Chaplin, Μarx Βrothers, αναρχικές ιδέες είχαν. Ο Ζορζ Μπρασένς, ο Λέο Φερέ...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ
Όχι, θα ψηφίζω κατά συνείδηση. Εγώ δεν δηλώνω υπακοή σε κανένα κόμμα. Άσχετα αν αυτός ο συνδυασμός κομμάτων που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πιο κοντινός μου χώρος. Εμένα δεν με έβγαλε κανένας μηχανισμός, δεν είχα media, δεν είχα σπόνσορες, δεν είχα λεφτά. Οπότε, θα εκφράζω αυτά που νιώθω.

Αν ακούσω εξωφρενικά πράγματα, χαιρετίσματα.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ
Καπνίζω και πίνω, εξ ου και η ευαισθησία μου για τους πρεζάκηδες. Επειδή εγώ πληρώνω έναν φόρο στο κράτος, μου αφήνουν την πρέζα μου. Στην ουσία είμαι θύμα του νόμιμου εμπορίου των ναρκωτικών. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε κάποια αδυναμία. Πέρα από το δυνατό, το ωραίο, το άτρωτο, είμαστε φθαρτά όντα. Κατά κάποιον τρόπο είναι μια αντιφασιστική εξισορρόπηση. Το θέμα είναι να έχουμε συνείδηση των εξαρτήσεών μας και όταν χρειαστεί να σταματάμε. Εγώ επειδή δεν θέλω να πεθάνω από έναν ηλίθιο λόγο, μια μέρα θα το κόψω το τσιγάρο. Πάντως τα ναρκωτικά, βάζω και τα τσιγάρα και το ποτό, καλύπτουν ένα κενό.


Αλαβάνος: «Δεν μπορεί να τον διαγράψει κανένας»

Να επουλώσει την πληγή που άνοιξε στον ΣΥΝ με τις δηλώσεις του Περικλή Κοροβέση επιχείρησε χθες από τα Χανιά ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος. Ο κ. Αλαβάνος, αφού χαρακτήρισε «σοβαρό πολιτικό λάθος» και «πλήγμα» για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Κοινοβουλευτική του Ομάδα τις δηλώσεις Κοροβέση» και μίλησε για «αστήριχτη κριτική κατά του Λεωνίδα Κύρκου», έπλεξε το εγκώμιο του Περικλή Κοροβέση τονίζοντας ότι «τον άνθρωπο που με τη μαρτυρία του συνέβαλε στη μεγαλύτερη καταδίκη της χούντας από το Συμβούλιο της Ευρώπης δεν μπορεί να τον διαγράψει κανένας». Όμως τόνισε πως περιμένει από τον βουλευτή να αποκαταστήσει όσους έθιξε στη συνεδρίαση της Κ.Ο. την προσεχή Τρίτη.

Τριγμούς όμως συνεχίζει να προκαλεί στην Κουμουνδούρου ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ καθώς όχι μόνο δεν ανασκευάζει τις δηλώσεις του, όπως ανοιχτά του ζητάει το σύνολο των στελεχών του ΣΥΝ εδώ και τρεις μέρες, αλλά περνάει στην επίθεση κατηγορώντας τους συντρόφους του για «σταλινικές μεθόδους». Με άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία» επιτίθεται εκ νέου στον Συνασπισμό με φράσεις όπως «οι ηγεσίες του ΣΥΝ έχουν χάσει το παιχνίδι και οι διάφοροι έμμισθοι γραφειοκράτες θα συνεχίσουν να αυτογελοιοποιούνται», και «ο μόνος που μπορεί να με διαγράψει είναι ο εαυτός μου αλλά μέχρι στιγμής δεν μου έχει υποβληθεί καμία παραίτηση» ενώ αφήνει βαρύτατους υπαινιγμούς και καρφιά για συμπεριφορές και τακτικές με στόχο ΣΥΝ και ΚΚΕ λέγοντας: «Εμείς δεν χρωστάμε τίποτα στην Αριστερά, αυτή μας χρωστάει. Ούτε μας έστειλε να σπουδάσουμε, ούτε επαγγελματικά στελέχη γίναμε ποτέ, ούτε μπήκαμε σε κάποια επετηρίδα και να πάρουμε αξιώματα. Και σκέψου πως εσύ δίνεις το 20% της βουλευτικής σου αποζημίωσης για να συντηρείς και τους γραφειοκράτες του ΣΥΝ. Είναι σαν να χρηματοδοτείς τη δίωξή σου».
TA NEA



Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009

Τρέλα πιάνει τους γάλλους εργάτες στο ενδεχόμενο απόλυσης

Γάλλοι εργάτες που αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να απολυθούν, απείλησαν να ρίξουν μια τοξική ουσία στο Σηκουάνα αν δεν γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους για επιπλέον αποζημιώσεις, δήλωσαν συνδικαλιστές εκπρόσωποι.

Πρόκειται για την τελευταία σε μια σειρά απειλών και άλλων ενεργειών με στόχο την προσέλκυση της προσοχής στις οποίες έχουν προβεί φέτος γάλλοι εργαζόμενοι σε εταιρείες που πλήττονται από την ύφεση. Σε άλλες περιπτώσεις εργάτες κράτησαν διευθυντές εταιρειών στα γραφεία τους στη διάρκεια της νύκτας ή απείλησαν να ανατινάξουν εργοστάσια.
Οι εργαζόμενοι της εταιρείας μεταφορών με φορτηγά Serta, η οποία έχει την έδρα της στο χωριό Λα Βοπαλιέρ της Νορμανδίας, στη βορειοδυτική Γαλλία, ζητούν 15.000 ευρώ ο καθένας επιπλέον της ελάχιστης αποζημίωσης που προβλέπεται για τους απολυμένους εργάτες.

Απειλούν να ρίξουν 8.000 λίτρα ενός τοξικού υγρού σε υπόνομο που καταλήγει στο Σηκουάνα. Διατύπωσαν την απειλή τους ώστε να συμπέσει με σημερινή συνεδρίαση δικαστηρίου που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την πώληση ή το κλείσιμο της εταιρείας.
Πριν αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα, η Serta απαχολούσε περίπου 240 εργαζομένους. Ήδη έχουν περικοπεί 80 θέσεις εργασίας σ' ένα πρώτο γύρο απολύσεων. Ο συνδικαλιστής εκπρόσωπος Ζαν-Πιέρ Βιλμέν δήλωσε ότι υπάρχουν δύο προσφορές για την εξαγορά της Serta, όμως οι εργαζόμενοι περιμένουν ότι θα γίνουν και άλλες απολύσεις, ακόμη κι αν η εταιρεία πωληθεί.
Ο εκπρόσωπος υπογράμμισε ότι οι εργάτες δεν θέλουν να πραγματοποιήσουν την απειλή τους και ότι την διατύπωσαν κυρίως για να προσελκύσουν την προσοχή των μέσων ενημέρωσης στο πρόβλημά τους.
ΠΑΣΕΓΕΣ



Διαβάστε περισσότερα...

Εξέγερση μεταναστών σε κέντρο υποδοχής της Λέσβου

Εξέγερση μεταναστών στο κέντρο υποδοχής μεταναστών της Παγανής στη Μυτιλήνη σημειώθηκε την Πέμπτη.

Οι 120 μετανάστες εξεγέρθηκαν ζητώντας την απελευθέρωσή τους. Το πρωί της Παρασκευής έγινε γνωστό ότι μεταφέρθηκαν ήδη 60 ανήλικα παιδιά, ενώ μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα μεταφερθούν και οι υπόλοιποι.

Η κατάσταση στο Κέντρο Υποδοχής της Παγανής ήταν εκτός ελέγχου χθες, Πέμπτη. Οι ανήλικοι που παραμένουν κρατούμενοι και πραγματοποιούν εδώ και μέρες απεργία πείνας ξεσηκώθηκαν, δημιουργώντας παράλληλα ένα κύμα αντίδρασης σε όλους τους θαλάμους του κέντρου.

Παιδιά, άνδρες, γυναίκες, κρεμασμένοι από τα κάγκελα του κέντρου κράτησης φώναζαν με όση δύναμη τους έχει απομείνει για την ελευθερία τους.


«Αφήστε με να πεθάνω», φώναζε στους αστυνομικούς και τους τραυματιοφορείς ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ μια νεαρή Σομαλή, η οποία βρισκόταν έξω από τους θαλάμους στο προαύλιο του Κέντρου Κράτησης της Παγανής ξαπλωμένη στο έδαφος. Η νεαρή γυναίκα διανύει τις τελευταίες ημέρες της εγκυμοσύνης της και αρνείται πεισματικά να μεταφερθεί στο νοσοκομείο αντιδρώντας με αυτό τον τρόπο, επειδή, σύμφωνα με πληροφορίες, τα άλλα δύο ανήλικα παιδιά της βρίσκονται κρατούμενα στην Παγανή και δεν θέλει να φύγει μακριά τους. Η γυναίκα είναι εξασθενημένη από τις συνθήκες στην Παγανή και από την αφόρητη ζέστη, με αποτέλεσμα να εκφράζονται φόβοι για την κατάσταση της υγείας της.

Το κλίμα το τελευταίο διάστημα στην Παγανή είναι εκρηκτικό, λόγω της παράτασης παραμονής των μεταναστών στο κέντρο. Επιπλέον, καθημερινές τείνουν να γίνουν οι κινητοποιήσεις που πραγματοποιούν ξένοι και Έλληνες ακτιβιστές της οργάνωσης Νo Βorder έξω από την Παγανή, οι οποίοι συγκεντρώνονται στο νησί εν όψει του διεθνούς κάμπινγκ διαμαρτυρίας που έχουν προγραμματίσει στη Χαραμίδα από 25 μέχρι 30 Αυγούστου.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με Τα Νέα, έτοιμο να τιναχτεί στον αέρα είναι όλο το πρόγραμμα υποδοχής των μεταναστών από τη Νομαρχία Λέσβου, αφού η τελευταία χρηματοδότηση του υπουργείου Εσωτερικών πριν από περίπου δύο μήνες κάλυψε τις οφειλές του Οκτωβρίου του 2008.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ




Διαβάστε περισσότερα...

Επιζήμιοι «ήρωες»

Τούρκοι εκδρομείς επισκέπτονται τα Γιαννιτσά, ιερή γι’ αυτούς πόλη, για να προσκυνήσουν στο τέμενος του Γαζή Εβρενός, μεγάλου στρατηλάτη των Οθωμανών και σε στιγμές πατριωτικής έξαψης κάποιοι εξ αυτών αρχίζουν να ψάλλουν τον εθνικό τους ύμνο. Ο διευθυντής του τζαμιού, που λειτουργεί ως μουσείο, τους ανακαλεί στην τάξη, αυτοί συνεχίζουν απτόητοι παρά τις αποδοκιμασίες μερίδας ομοεθνών τους που τους καλούν να αναλογιστούν που βρίσκονται και τι κινδυνεύουν να χάσουν και οι τηλεοπτικές κάμερες καταγράφουν την σκηνή. Το βράδυ, τα τηλεοπτικά παράθυρα παίρνουν φωτιά. Οι πρόμαχοι του πατριωτισμού καταγγέλλουν την θρασύτατη τουρκική πρόκληση, την οποία φυσικά εντάσσουν στο κλίμα του γενικότερου ενδοτισμού της Αθήνας «απέναντι στον Τούρκο» και αξιώνουν την απαγόρευση εφ’ εξής προσκυνήματος στο τέμενος των Γιαννιτσών.

Το περιστατικό δεν είναι πραγματικό ως προς τον τόπο τέλεσής του και τους πρωταγωνιστές. Εγινε όμως κάτι παρόμοιο ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας με πρωταγωνιστή τον νομάρχη Θεσσαλονίκης και κάποιους άλλους υψηλού πατριωτικού φρονήματος συμπατριώτες μας που έψαλαν τον εθνικό ύμνο ως απάντηση στα εμπόδια που όρθωσαν οι αρχές στην τέλεση δέησης. Τα τουρκικά ΜΜΕ έδωσαν μεγάλη έκταση στο θέμα, εμφανίζοντας ως πρόκληση την ενέργεια των ορθοδόξων, οι ακροδεξιοί ξεσήκωσαν τον κόσμο.

Το ερώτημα είναι εάν μετά τα όσα έγιναν οι Τούρκοι θα επιτρέψουν προσκύνημα του χρόνου στην Παναγία Σουμελά. Αμφιβάλλω, και πάντως εάν αφήσουν να γίνει θα είναι κάτι πολύ περιορισμένο. Ας είμαστε ειλικρινείς. Το ότι πέρυσι και φέτος μερικές χιλιάδες ορθόδοξοι σκαρφάλωσαν στην Παναγία Σουμελά, ανέβασαν και περιέφεραν στους χώρους της μονής αντίγραφο της ιστορικής εικόνας, άναψαν κεριά και προσευχήθηκαν δεν σημαίνει ότι δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για να επαναλειτουργήσει ως τόπος χριστιανικής λατρείας το μοναστήρι μύθος για τους ορθοδόξους της Μαύρης Θάλασσας. Πολύ περισσότερο να υψωθούν η ελληνική σημαία και το λάβαρο του «κράτους του Πόντου», όπως ονειρεύονται μερικοί –ελάχιστοι– γραφικοί και επικίνδυνοι δικοί μας.

Η τουρκική πλευρά ανέχεται την χριστιανική κινητικότητα για τους δικούς της λόγους: πίσω από αυτήν βρίσκεται η ισχυρή Ρωσία με την οποία συσφίγγει τις σχέσεις της, επιθυμεί να προβάλει πλουραλιστικό θρησκευτικό προφίλ στην διαδρομή προς την Ε.Ε., έχει οικονομικά οφέλη αφού 300.000 τουρίστες, συρρέουν ετησίως στην Παναγία Σουμελά, που λειτουργεί ως μουσείο, ενισχύοντας το εισόδημα της περιοχής. Με το να προκαλέσουν τους γείτονες ψάλλοντας τον εθνικό μας ύμνο στην καρδιά του τουρκικού εθνικισμού, ο νομάρχης και οι συν αυτώ μπορεί να εμφάνισαν εαυτούς «εθνικούς ήρωες», αλλά η ζημιά που έκαναν στον ποντιακό Ελληνισμό και τον ορθόδοξο κόσμο ίσως αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη από τα δικά τους ψηφοθηρικά κέρδη.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



Διαβάστε περισσότερα...

H αφόρητη σοβαροφάνεια της Αριστεράς

Τον καημένο τον Περικλή Κοροβέση... Και μόνο το επιχείρημα, από τη δήλωση με την οποία προσπάθησε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, ότι δηλαδή επανέφερε στην επικαιρότητα τα θρυλούμενα περί εμπλοκής της Αριστεράς με τη Siemens, ως μία οιονεί «έκκληση προς την Αριστερά να διαψεύσει δημόσια και κατηγορηματικά αυτούς τους υπαινιγμούς», δείχνει τη δυσκολία της θέσης του. Η αφέλεια του επιχειρήματος θα έφθανε για να δώσει στο ιλαροτραγικό περιστατικό τον χαρακτήρα ανεκδότου. «Ε... Συγγνώμη, κυρ αστυφύλαξ», είπε ο διαρρήκτης μόλις τον τσάκωσαν στα πράσα οι αστυνομικοί. «Δεν ήταν σκοπός μου να κλέψω - ήθελα μόνο να δω αν η Αστυνομία επαγρυπνεί...».

Το συμβάν θα χανόταν στη σφαίρα της νεοελληνικής γραφικότητας (την αχανή, ούτως ή άλλως!...), αν δεν προκαλούσε τη δυσανάλογα λυσσαλέα αντίδραση των συντρόφων του Π. Κοροβέση. Από τη μια τον περιγράφουν ως άνθρωπο «σε μόνιμη κατάσταση ευφροσύνης, μακαριότητας και ανευθυνότητας» (δήλωση του όντως σοβαρού κοινοβουλευτικού Θανάση Λεβέντη), από την άλλη ζητούν τον δημόσιο ανασκολοπισμό του. Σε τι οφείλεται η απώλεια του μέτρου; (Υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το είχε...) Αν πράγματι ο Π. Κοροβέσης είναι ο άνθρωπος που περιγράφουν, τότε γιατί σκούζουν εναντίον του; Ας τα βάλουν με τον Αλέκο Αλαβάνο που του άνοιξε τον δρόμο για το ψηφοδέλτιο ή με τους ψηφοφόρους που τον επέλεξαν!

Αν δεν έχουμε να κάνουμε με τον πουριτανικό καθωσπρεπισμό της Αριστεράς, την αυτάρεσκο χρηστοήθειά της (που ταιριάζει και σε εκκλησιαστικές οργανώσεις...), τότε φοβάμαι ότι πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε για την παροιμιώδη «μύγα»

Kαι του πουλιού το γάλα

Ε, λοιπόν, ναι! Αυτά που διαβάζουμε στις εφημερίδες, συγκεκριμένα ότι ο Γιώργος ετοιμάζει το πρόγραμμα των πρώτων εκατό ημερών, είναι αλήθεια. Επειδή όμως η παρασκευή του προγράμματος προϋποθέτει αυτοσυγκέντρωση, χωρίς περισπασμούς, το πρώτο βήμα του, μετά την επιστροφή από τις παύσεις του Δεκαπενταύγουστου, ήταν να γεμίσει το ψυγείο του...

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εθεάθη το απόγευμα της περασμένη Τρίτης στο γνωστό γιγάντιο σουπερμάρκετ της Ερυθραίας, μετά της συζύγου του κυρίας Αντας. Ελάχιστοι ήσαν εκείνοι που είχαν την τύχη (κατά την προσφιλή διατύπωση του Τσώρτσιλ: τους είχε αγγίξει το δάκτυλο του Θεού!..) να τον παρακολουθήσουν σε μια τόσο «ανθρώπινη» στιγμή του. Ο πράκτωρ της στήλης μου περιέγραψε τον πρόεδρο να κοιτάζει περιδεής τον ναό της «affluent society» (να θυμηθούμε και τον μακαρίτη Γκαλμπρέιθ...), με τρόπο που του επέτρεπε να διαβάσει στο προεδρικό βλέμμα την έκπληξη για όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα που χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος. «Ωχ!», είπε μέσα του ο φίλος μου. «Τώρα θα βγάλει το φραγγέλιο...» Τίποτε τέτοιο δεν συνέβη όμως. (Οπως σας είπα τον συνόδευε η κυρία Αντα). Εκαναν τα ψώνια τους σαν απλοί άνθρωποι. Πίσω τους, ένας υπάλληλος, που είχε σπεύσει αυτοβούλως, έσπρωχνε το καρότσι.

Συμπέρασμα: Η Ελλάδα θα είναι πάντα όπως την ξέρουμε, όσο υπάρχουν εθελοντές να σπρώχνουν τα καρότσια των σπουδαίων...

Διακίνηση ιδεών

Σχετικά με το σύνθημα των οπαδών του ΠΑΟΚ, για το οποίο έγραφα χθες («Πέρασες τη μισή ζωή σου μαύρος, την άλλη μισή λευκός. Τζάκσον ζεις, για μπάντα Μπαοκτζής»), ετέθη υπ’ όψιν μου ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη, δημοσιευθείσα σε αθηναϊκή εφημερίδα της 4ης Ιουλίου, όπου αναφέρεται ότι το σύνθημα είναι επινόηση των οργανωμένων οπαδών της Μπεσίκτας, τα χρώματα της οποίας είναι -όπως και του ΠΑΟΚ- το άσπρο και το μαύρο. Επομένως, πρόκειται για ελληνικό δάνειο από τον τουρκικό πολιτισμό! Το γεγονός δεν με εκπλήσσει. Ζούμε την εποχή της παγκοσμιοποίησης και η τεχνολογική πρόοδος διευκολύνει τη διακίνηση των ιδεών...

Φιλέλλην...

Ο Αμερικανός ναύαρχος James Stavridis κατέχει σήμερα τη θέση του ανωτάτου διοικητή των νατοϊκών δυνάμεων της Ευρώπης (SACEUR) και αρκεί μια ματιά στο βιογραφικό του για να αντιληφθεί κανείς ότι δεν είναι τυχαία περίπτωση. Μόλις 54 ετών, τελείωσε με άριστα τη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ στην Αννάπολη, αρίστευσε επίσης στην Εθνική Σχολή Πολέμου των ΗΠΑ και είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου σπουδών στις Διεθνείς Σχέσεις (και αυτό με διάκριση...) από τη Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts. Οπως φανερώνει το επώνυμό του, είναι Αμερικανός ελληνικής καταγωγής (και όχι «ελληνοαμερικανός», όπως μας αρέσει να τους ονομάζουμε αυτάρεσκα...), καθώς ο παππούς του ήταν Ελληνας μετανάστης στις ΗΠΑ, γεννημένος στη Μικρά Ασία

Είναι βέβαιο ότι διαθέτει και διπλωματικές ικανότητες (μπορεί, δηλαδή, να σε στείλει στον αγύριστο με τρόπο που θα σου αφήσει την εντύπωση ότι το ταξίδι θα είναι απολαυστικό...), ειδάλλως δεν θα έφθανε ποτέ στη σημερινή θέση του. Πληροφορούμαι, δε, ότι συνηθίζει να λέει στους Ελληνες γνωρίμους του ότι «αγαπά και θαυμάζει την Ελλάδα». Εγώ, ως καλόπιστος άνθρωπος, δέχομαι ότι το εννοεί απολύτως και, για τον λόγο αυτό, εισηγούμαι ότι πρέπει πάση θυσία να τον αποτρέψουμε να επισκεφθεί την Ελλάδα...

Λαϊκή σοφία

«Ο τρελός είδε τον μεθυσμένο κι έφυγε». Λαϊκή παροιμία. (Κάποιοι άλλοι τον άκουσαν κι έφριξαν - δική μου προσθήκη...).

Quiz

Πανεύκολο το σημερινό. Ποιος διαπρεπής (τρόπος του λέγειν...) Ελλην πολιτικός διέθεσε τουλάχιστον μισή ώρα από τον χρόνο του (τον πολύτιμο χρόνο του, παρακαλώ!), προκειμένου να πείσει τον πρόεδρο της Σερβίας, ώστε ο τελευταίος να ασκήσει την επιρροή του στον Μπάγεβιτς για να αναλάβει προπονητής στον Παναθηναϊκό;
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



Διαβάστε περισσότερα...

«Ιερές» κινήσεις για αξιοποίηση ακινήτων

Με αιτιολογία την ίδρυση φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, επιχειρείται η αποδέσμευση οικοπέδων-φιλέτων από διάφορα «βάρη»
Στις αρχές του 1999 ο νεοεκλεγείς Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος συναντήθηκε με τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Κώστα Λαλιώτη και μεταξύ άλλων του ζήτησε τη βοήθεια της Πολιτείας για την καταγραφή της εκκλησιαστικής ακίνητης περιουσίας, στο πλαίσιο του Εθνικού Κτηματολογίου, με στόχο την κατοχύρωση των τίτλων της και βέβαια στη συνέχεια την αξιοποίησή της. Λίγο αργότερα με επιστολή του ζητούσε αποχαρακτηρισμό «των ως δασικών αυθαιρέτως χαρακτηρισθέντων εκκλησιαστικών εκτάσεων» εφόσον όταν μια έκταση χαρακτηριστεί δασική σε όποιον και αν ανήκει απαγορεύεται οποιαδήποτε παρέμβαση. Προχθές, Τετάρτη, δέκα χρόνια μετά, ο διάδοχός του, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος επισκέφθηκε τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργο Σουφλιά και του έθεσε ένα παρεμφερές ζήτημα. Στον πυρήνα των αιτημάτων του βρίσκονταν και πάλι οράματα και σχέδια αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Μόνο που για να ευοδωθούν τα σχέδια της Εκκλησίας πρέπει τα ακίνητα που διαθέτει και άλλα που διεκδικεί να απαλλαγούν από συγκεκριμένα «βάρη». Από την πρώτη στιγμή της εκλογής του, τον Φεβρουάριο του 2008, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος επαναλαμβάνει ότι στόχος του είναι τα χρήματα της Εκκλησίας να επιστρέφουν στον πάσχοντα άνθρωπο. Ο κ. Ιερώνυμος πρότεινε, και η ΔΙΣ αποδέχθηκε, τη δημιουργία πολλών ιδρυμάτων που με τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους θα εξυπηρετούν ποικίλες κοινωνικές ανάγκες. Στέγες φροντίδας ηλικιωμένων κατακοίτων, καρκινοπαθών, κοινωνικής επανένταξης νέων απεξαρτημένων, αυτιστικών παιδιών είναι μερικά μόνο από τα έργα που έχει εξαγγείλει ο Αρχιεπίσκοπος και καθυστερούν, σύμφωνα με εκκλησιαστικούς κύκλους, εξαιτίας της γραφειοκρατίας αλλά και της μη έκδοσης των απαραίτητων διοικητικών αποφάσεων από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Οι αποφάσεις αυτές είναι απαραίτητες για τη χρήση των εκκλησιαστικών ακινήτων που είχαν δεσμευτεί π.χ. από ΟΤΑ, και με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις η Εκκλησιαστική διοίκηση δικαιώθηκε και τα περιουσιακά της στοιχεία «αποδεσμεύτηκαν».

Ο κ. Σουφλιάς διέκρινε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του, τη φλόγα προσφοράς του Αρχιεπισκόπου και έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι η Πολιτεία θα σταθεί αρωγός στο έργο που προτίθεται να κάνει. «Η συνάντηση πήγε καλά. Ποτέ δεν έχουμε φύγει δυσαρεστημένοι από συνάντηση με υπουργό. Ομως, τελικά δεν γίνεται τίποτα», σχολίασε συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου.

Τα βασικά αιτήματα που συζητήθηκαν συνδέονται με την αξιοποίηση εκκλησιαστικών ακινήτων στο Κολωνάκι, τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στη Βουλιαγμένη και την Κοινότητα Βαρνάβα Αττικής.
ΓΡΑΦΗΜΑ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



Διαβάστε περισσότερα...

Η ανάγκη της αυτοδιοίκησης

Kάθε οργανισμός ανθρώπων δημιουργεί τη γραφειοκρατία του. Κάθε γραφειοκρατία μαστίζεται από διαφθορά και ανικανότητα. Ασχέτως από την ηθική υπόσταση και τις προθέσεις των ατόμων που απαρτίζουν τη γραφειοκρατική τάξη, όσο μεγαλώνει ένας οργανισμός, τόσο μεγαλώνει η γραφειοκρατία, η διαφθορά και η ανικανότητά του. Και τούτο επειδή από ένα σημείο και μετά κάθε γραφειοκρατία αναπτύσσει μηχανισμούς αυτοεξυπηρέτησής της, οι οποίοι πνίγουν τον πρωταρχικό σκοπό που είναι η εξυπηρέτηση των φορολογούμενων πολιτών. Αυτό το είδαμε πολλές φορές στην ιστορία, σε μύρια όσα κοινωνικά πειράματα με αποκορύφωμα το 70ετές έγκλημα του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Μια θεραπεία μόνο υπάρχει σ’ αυτό το τρίπτυχο «γραφειοκρατία-διαφθορά-ανικανότητα». Η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων -άρα κι εξουσίας- σε μικρότερα, πιο ευέλικτα και ευκολότερα ελέγξιμα δημοκρατικώ τρόπω σχήματα. Μέχρι στιγμής έχουμε βρει μόνο δύο τρόπους: την αγορά και την τοπική αυτοδιοίκηση. Η αγορά έχει τις δικές της αρετές αλλά και κάποιες αδυναμίες, ειδικά σε οριακές κοινωνικές περιπτώσεις, όπως είναι ο αποκλεισμός κάποιων από την οικονομική διαδικασία κ.λπ. Εκεί το κοινωνικό σύνολο αποφασίζει να παρέμβει, προληπτικά ή πυροσβεστικά για τη θεραπεία αυτών των ασθενειών.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια η κρατική γραφειοκρατία φάνταζε ικανή να λύσει όλα τα προβλήματα. Μόνο που όσα περισσότερα προβλήματα έλυνε, τόσο διογκωνόταν, τόσο περισσότερο έφτιαχνε μηχανισμούς αυτοεξυπηρέτησης και τελικά τόσο περισσότερα προβλήματα δημιουργούσε. (Ο Lord Samuel υπουργός εσωτερικών της Βρετανίας το είχε υπογραμμίσει έξυπνα: «Δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος ο άνθρωπος που έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση»). Η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων κι εξουσιών δεν είναι πλέον μια θεωρητική δημοκρατική επιταγή. Είναι ανάγκη για την οικονομική ευημερία και την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Τα τελευταία χρόνια (ή καλύτερα: τα προτελευταία, δηλαδή επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ) έγιναν κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Λειψά και καθόλου θαρραλέα. Απομένουν πολλά ακόμη για να ισχυριστούμε ότι έχουμε πραγματική, ελεύθερη αυτοδιοίκηση στον τόπο. Οι πολιτικοί του ιστορικού κέντρου των Αθηνών δύσκολα αποχωρίζονται αρμοδιότητες, ακόμη κι όταν ξεκάθαρα φαίνεται ότι δεν τις προκάνουν. Είναι ο πανικός απώλειας της εξουσίας που τους διακατέχει.

Μόνιμη επωδός των εξουσιομανών υπουργών μας είναι οι πρώτες αποτυχίες της Τ.Α. σε μια σειρά πραγμάτων που αποκεντρώθηκαν. Για να είμαστε δίκαιοι, η δικαιολογία είναι υπαρκτή. Πράγματι μαζί με τις αρμοδιότητες αποκεντρώθηκε και μέρος της διαφθοράς που ταλανίζει την πολιτική ζωή του τόπου (ρίξτε απλώς μια ματιά στα χρήματα που ξοδεύονται για τις τοπικές εκλογές). Πράγματι πολλοί εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες νιώθουν και φέρονται ως Σατραπίσκοι. Πράγματι οι παιδικές ασθένειες της Τ.Α. είναι πολλές. Αλλά αυτά είναι τα συμπτώματα κάθε νεοπαγούς εξουσίας. Οι θεσμοί ελέγχου των αιρετών δημάρχων και νομαρχών δεν έχουν ωριμάσει ακόμη στις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες ακόμη μαθαίνουν το αλφάβητο του δημοκρατικού ελέγχου. Ωριμάζουν όμως, αργά, και σταθερά. Ετσι λοιπόν το μήνυμα πρέπει να είναι ένα: τα προβλήματα που έχει σήμερα η Αυτοδιοίκηση λύνονται μόνο με περισσότερη Αυτοδιοίκηση...
Tου Πασχου Μανδραβελη



Διαβάστε περισσότερα...

«Ανθρωποφύλακες»

ΔΕΝ ΞΕΡΩ εάν η καταγγελία του Κοροβέση ευσταθεί. Σημασία έχει ότι ένας ιδιότυπος βουλευτής που δεν υπήρξε σάρκα εκ της σαρκός του πολιτικού συστήματος και που επιπλέον επέτρεψε στο πολιτικό σύστημα να εκμεταλλευτεί την ιδιοτυπία του, προσπάθησε να αρθρώσει αυτήν την έλλειψη δυνατότητας της πολιτικής να ονομάζει το πράγμα καθαυτό χωρίς τις υπεκφυγές ή τις αγκυλώσεις της ξύλινης γλώσσας της.

Κατά τα άλλα, η άκαιρη «παραβατική» του συμπεριφορά - η εικοτολογία ή η ειλικρίνειά του- εάν έχει νόημα είναι διότι εισάγει ό,τι λείπει από τα κόμματα: το ιδίωμα, το οποίο άλλωστε εάν επιμένει ο προσομοιωμένος βουλευτής να το υπερασπίζεται, οφείλει να σταθμίσει την παραμονή του ή μη στον φλύαρο κομματικό μονογλωσσισμό.

Τώρα, εάν ο βασιλιάς είναι ή δεν είναι γυμνός, καλό θα ήταν ο Κοροβέσης, πριν του το πει, να αναρωτηθεί εάν υπάρχει.
Του Γιώργου Βέλτσου
ΤΑ ΝΕΑ



Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009

Η καταιγίδα της ελληνικής οικονομίας

«Η μαυρίλα της οικονομίας δείχνει να επιμένει». Αυτή είναι η διάγνωση των Financial Times για την Ελλάδα, όπως αποτυπώνεται στο ευρωπαϊκό «δελτίο καιρού» που για έκτο μήνα δημοσιεύει η εφημερίδα.

Οι Financial Times εντοπίζουν την απότομη αλλαγή κλίματος στην ελληνική οικονομία στον Ιανουάριο του 2009. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που συγκέντρωσαν, η ελληνική οικονομία θα συρρικνωθεί φέτος κατά 1,3% και θα ανακάμψει ελαφρώς το 2010, με ρυθμούς ανάπτυξης μόλις 0,3%.

Η χώρα έχει αποφύγει έως τώρα την ύφεση (αν και μόνο με την τεχνική έννοια του όρου- δηλαδή τα δύο συνεχόμενα τρίμηνα πτωτικού ΑΕΠ). Όμως, η ελληνική οικονομία θεωρείται ευάλωτη, εξαιτίας του υψηλού χρέους και του μεγάλου ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών.

«Τα ελληνικά στοιχεία για το τρίτο τρίμηνο θα αποκαλύψουν εάν ο κρίσιμος κλάδος του τουρισμού έχει δεχθεί πλήγμα, ή εάν οι στριμωγμένοι από την ύφεση ταξιδιώτες αναζήτησαν μία θέση στον ήλιο», καταλήγει ο συντάκτης των FT, Ralph Atkins.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι για το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας, το «δελτίο καιρού» των Financial Times εμφανίζεται βελτιωμένο σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Οι τελευταίες ενδείξεις ότι η γερμανική και η γαλλική οικονομία εξήλθαν από την ύφεση επιβεβαιώνουν την εκτίμηση ότι τα χειρότερα έχουν περάσει.

Βέβαια, οι επιδόσεις εμφανίζουν σημαντική απόκλιση ανάμεσα στις διαφορετικές οικονομίες. Η Πολωνία έχει υπάρξει η οικονομία με τις καλύτερες επιδόσεις, καθώς η ισχυρή εγχώρια ζήτηση προστάτεψε τη χώρα από την πτώση των εξαγωγών. Άλλες χώρες της Αν. Ευρώπης αναμένεται να ευνοηθούν από την ανάκαμψη της βιομηχανίας παγκοσμίως.

Πολύ καλό παράδειγμα ανάκαμψης θεωρείται και η περίπτωση της Γερμανίας, αφού η ταχύτατη βελτίωση της οικονομικής δραστηριότητας πιστεύεται ότι θα αποτρέψει την αύξηση της ανεργίας για την οποία ανησυχούσαν οι οικονομολόγοι.
Ισοτιμία



Διαβάστε περισσότερα...

EΚΟΝ Ρήγας Φεραίος – Β’ Πανελλαδική 1978-1981: μια ιστορική προσέγγιση

ο να επιχειρήσει κανείς να «γράψει» για την Β’ Πανελλαδική συνιστά εγχείρημα αρκετά αντιφατικό. Από τη μια πρόκειται για μια βραχύβια χρονικά οργάνωση, από την άλλη για μια οργάνωση που η ιδεολογικο-πολιτική της επίδραση υπήρξε αρκετά σημαντική, ακόμα και μετά την αυτοδιάλυσή της. Το κείμενο που ακολουθεί δεν έχει σκοπό προφανώς να αποτελέσει την ολοκληρωμένη ιστορία της οργάνωσης. Αποτελεί ωστόσο το πρώτο, εξ’όσων γνωρίζω, κείμενο που αναφέρεται στην ιστορία της, και ως προς αυτό έχει το προνόμιο να «προκαλεί» για μια συστηματικότερη και εξαντλητικότερη ανάλυση της εποχής.
Η προϊστορία της γέννησης
Η Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία «Ρήγας Φεραίος» αποτελεί συνέχεια της αντιδικτατορικής οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος». Η τελευταία, οργάνωση της ανεξάρτητης αριστεράς, συμβάδισε ιδεολογικο-πολιτικά με το αίτημα της βαθειάς τομής στη λειτουργία και φυσιογνωμία του ΚΚΕ, όπως εκφράστηκε με τη διάσπαση του 1968 και τη δημιουργία του ΚΚΕ εσωτερικού.
Η μεταπολίτευση βρήκε την οργάνωση του Ρήγα και τους «Ρηγάδες - Ρηγίτισες» (σύμφωνα με το πολιτικό λεξιλόγιο της εποχής) να απολαμβάνουν τεράστιου κύρους στο χώρο της νεολαίας. Ετσι, παρά το γεγονός ότι στο ΚΚΕ εσωτερικού είχε ήδη διαμορφωθεί μια «δεξιά – ρεφορμιστική» πλειοψηφία, ο Ρήγας μαζικοποιήθηκε και δέχτηκε στις γραμμές του μεγάλο μέρος της νεολαίας της εποχής. Η οργάνωση μετονομάστηκε το 1974 σε Πανελλήνια Οργάνωση Νέων Ρήγας Φεραίος (ΠΟΝ Ρήγας Φεραίος).
Η λανθάνουσα αντίθεση κόμματος και Ρήγα θα αποτελεί σχεδόν παγιωμένη κατάσταση στο χώρο. Ηδη από το 1974 θα διατυπώνονται από το Ρήγα οι περισσότερο αντιπολιτευτικές προς την ηγεσία του κόμματος φωνές. Ας μη ξεχνάμε προφανώς και τις συνθήκες της εποχής: βρισκόμαστε μόλις 6 χρόνια από το Μάη του ’68 και ένα-δύο χρόνια από το Πολυτεχνείο του ‘73.

Το 1976 στην Α’Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η αντίθεση των δύο γραμμών θα εκφραστεί με το περίφημο δίλημμα «ΠΟΝ ή ΚΟΝ», δηλαδή Πανελλήνια Οργάνωση Νεολαίας ή Κομμουνιστική Οργάνωση Νεολαίας. Η ριζοσπαστική τάση του Ρήγα θεωρούσε αναγκαία τη μετονομασία της οργάνωσης σε «κομμουνιστική», αναφερόμενη στη λενινιστική θεωρία της «οργάνωσης – πρωτοπορία». Η γραμμή της ηγεσίας του κόμματος και των προσκείμενων σε αυτήν νεολαίων θεωρούσε, αντίθετα, ότι η «αποϊδεολογικοποιημένη» ονομασία μπορούσε να συσπειρώσει πλατύτερα στρώματα νεολαίων. Στην ουσία, το ζήτημα του ονόματος αντανακλούσε τη σύγκρουση μιας ρεφορμιστικής γραμμής που ήθελε το κόμμα να απευθύνεται στο «εθνικό ακροατήριο» και μιας γραμμής που ήθελε να παρέμβει στα κινήματα της νεολαίας με σαφείς ιδεολογικο-πολιτικές αναφορές. Η Α’Πανελλαδική Συνδιάσκεψη θα ψηφίσει με μεγάλη πλειοψηφία τη μετονομασία της οργάνωσης σε «Κομμουνιστική» και έτσι δημιουργείται η μεταπολιτευτική ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος.
Η αντίθεση νεολαίας – κόμματος θα κορυφωθεί μετά το εκλογικό αποτέλεσμα του 1977, όταν η «Συμμαχία» (εκλογικό σχήμα που είχε συγκροτήσει το ΚΚΕ εσωτερικού) θα υποστεί μια απρόσμενη για τις τότε εκτιμήσεις εκλογική συντριβή, καταγράφοντας ποσοστό 2.7%. Η αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος που ξεκινά την επομένη των εκλογών σε όλες τις οργανώσεις του κόμματος και του Ρήγα καταγράφει τις διαφωνίες, τόσο στα ζητήματα πολιτικής γραμμής και στρατηγικής όσο και στα ζητήματα φυσιογνωμίας του κόμματος. Η κριτική που αναπτύσσεται ιδιαίτερα στην Επιτροπή Πόλης Αθήνας του Ρήγα είναι σκληρή και η κομματική καθοδήγηση απαντά με καθαίρεση έξι στελεχών της, διοικητική αποκοπή τους από το Ρήγα και μεταφορά τους σε διάφορες οργανώσεις του κόμματος. Η Επιτροπή Πόλης αρνείται να δεχτεί την καθαίρεση των έξι στελεχών και δεν υλοποιεί την απόφαση του κόμματος. Στη σύγκρουση τοποθετείται το σύνολο των οργανώσεων του Ρήγα σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η συγκρότηση της Β’ Πανελλαδικής

Η ληξιαρχική πράξη γέννησης της νέας οργάνωσης υπογράφεται τον Απρίλιο του 1978, όταν και συγκαλείται σε μεγάλο κινηματοθέατρο του Νέου Κόσμου η Β’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Με τη Συνδιάσκεψη αυτή επικυρώνεται η πορεία αποκοπής της πλειοψηφίας της οργάνωσης από το κόμμα, αφού η επίσημη κομματική καθοδήγηση δεν αναγνώρισε τη σύγκληση της Συνδιάσκεψης και διέγραψε αυτομάτως τα μέλη που συμμετείχαν στις διαδικασίες της.
Η διάσπαση δεν αποτελεί μια στιγμιαία κατάσταση. Είναι μια διαδικασία που ξεκινά τον Νοέμβριο του 1977 – αμέσως μετά τις Εκλογές της 20ης Νοεμβρίου – και φτάνει μέχρι τον Απρίλιο του 1978 όταν και συγκαλείται η τετραήμερη Συνδιάσκεψη. Στους πέντε μήνες που μεσολάβησαν υπήρξαν συνεχείς Ολομέλειες των οργανώσεων και των οργάνων του Ρήγα, πολλές φορές μάλιστα και κοινές συνεδριάσεις με τις κομματικές οργανώσεις και τα αντίστοιχα όργανα του κόμματος. Η σύγκληση της Β’ Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης υπήρξε δηλαδή η κορύφωση μιας πολύμηνης εσωκομματικής διαδικασίας, που περιελάμβανε κείμενα διαλόγου, συγκρούσεις, προσπάθειες εξομάλυνσης της κρίσης, κ.οκ.

Στη Β’ Πανελλαδική θα προσχωρήσει περίπου το 70% της ενιαίας οργάνωσης του Ρήγα. Ακριβής αριθμός για τα μέλη δεν υπάρχει. Γνωρίζουμε ωστόσο ότι τα μέλη του ενιαίου Ρήγα ανέρχονταν το Μάιο του 1977 σε περίπου 3.500 – 4.000 και υπολογίζεται ότι έφτασαν το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου σε 4.500 – 5.000 μετά και την καμπάνια για την «Ψήφο στα 18». Η Β’ Πανελλαδική θα κυριαρχήσει συντριπτικά στις μαζικότερες οργανώσεις του μεταπολιτευτικού Ρήγα, δηλαδή στη Σπουδάζουσα Αθήνας και στη Μαθητική Οργάνωση Αθήνας. Θα κερδίσει την πλειοψηφία των επίσης μαζικών οργανώσεων των συνοικιών της Αθήνας και της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης και θα αποσπάσει το σύνολο των μικρότερων αριθμητικά οργανώσεων της Σπουδάζουσας Πάτρας, Ιωαννίνων και Ξάνθης, καθώς και των οργανώσεων των Εργαζομένων και των Καλλιτεχνών. Με τη Β’Πανελλαδική θα συνταχθεί επίσης η πλειοψηφία των οργανώσεων του Ρήγα στο Παρίσι, στη Γένοβα, στο Τορίνο, στη Χαϊδελβέργη και στη Ρουμανία. Αντίθετα, δεν θα υπάρξει μεγάλη προσχώρηση από τις (μικρές αριθμητικά) οργανώσεις της Επαρχίας και των ΚΑΤΕΕ. Τη Β’ Πανελλαδική ακολούθησαν και περίπου 300 κομματικά μέλη του ΚΚΕ εσ. σε όλη την Ελλάδα, που ωστόσο παρά τις αρχικές προσπάθειες δεν έγινε δυνατόν να συγκροτηθούν οργανωτικά.
Με τη διάσπαση του Ρήγα το 1978 κλείνει ένας μεγάλος κύκλος για το ΚΚΕ εσ. Η γενιά του Πολυτεχνείου, αλλά κυρίως η γενιά του μεταπολιτευτικού Ρήγα διαλέγει το δρόμο της πολιτικής αυτονόμησης. Η νεολαία του ΚΚΕεσ από κει και πέρα θα ανασυγκροτηθεί σχεδόν εκ του μηδενός.

Μια «νεολαία – κόμμα» ή ένα «κόμμα νεολαίας»

Από το Μάιο του 1978 η Β’ Πανελλαδική αρχίζει να λειτουργεί ως αυτόνομος πολιτικός οργανισμός. Η (ιστορική και αναγκαστική) πρωτοτυπία της έγκειται στο γεγονός ότι αποτελεί μια νεολαιίστικη οργάνωση χωρίς κομματικό φορέα, ή αντίστροφα, ένα «κόμμα» που έχει μόνο νεολαία και εξ’αυτού του λόγου παρουσία αποκλειστικά σχεδόν στον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Η Β’ Πανελλαδική αποτελείται κατά 95% από φοιτητές και μαθητές. Ακόμα και οι οργανώσεις των συνοικιών αποτελούνται κυρίως από φοιτητές και λιγότερο από εργαζόμενους.

Η πρώτη περίοδος της Β’ Πανελλαδικής εκτείνεται από το Μάιο 1978 έως τον Ιούλιος 1979. Πρόκειται για περίοδο συντήρησης της οργάνωσης, ανίχνευσης προϋποθέσεων για ευρύτερες ιδεολογικο-πολιτικές συγκλίσεις (αρχίζει ένας κύκλος επαφών με την ΕΔΑ του Μ. Γλέζου, τη Σοσιαλιστική Πορεία και την ομάδα του περιοδικού «Πολίτης») και παρέμβασης στο φοιτητικό κίνημα ενάντια στην πολιτική του ν.815 που είχε ήδη από το καλοκαίρι του 1978 εισάγει η κυβέρνηση Καραμανλή. Η κυκλοφορία του επίσημου περιοδικού της οργάνωσης «Αγώνας για την Κομμουνιστική Ανανέωση» αναδεικνύεται σε ισχυρό πόλο θεωρητικής παραγωγής και πολιτικής παρέμβασης. Στο κοινωνικό πεδίο η περίοδος εκείνη χαρακτηρίζεται από τις μαζικές φοιτητικές συνελεύσεις που στην ουσία προετοιμάζουν το κλίμα για το «θερμό χειμώνα» του 1979. Η Β’ Πανελλαδική με τη μαζική της παρουσία στις φοιτητικές συνελεύσεις έχει λειτουργήσει ως καταλύτης στην ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ του «καθεστωτικού μπλοκ» ΠΣΚ – ΠΑΣΠ και των ριζοσπαστικών δυνάμεων, υπέρ των δεύτερων.

Η δεύτερη περίοδος εκτείνεται από τον Σεπτέμβριο 1979 έως τον Νοέμβριο 1980. Στην ουσία αρχίζει με το κίνημα των καταλήψεων και φτάνει μέχρι την οριακή στιγμή της πορείας του Πολυτεχνείου 1980. Οι καταλήψεις του 1979 αποτελούν ίσως τη σημαντικότερη «πολιτική στιγμή» της Β’ Πανελλαδικής. Η ύπαρξη ενός νέου μαζικού πόλου μέσα στο φ.κ. αλλά και οι ιδεολογικές – θεωρητικές παρεμβάσεις του, πυροδοτούν μια έκρηξη κινημάτων, ρευμάτων και τάσεων. Η σχέση της Β’ Πανελλαδικής με τα ρεύματα αυτά είναι μια σχέση παράλληλης συμπόρευσης και αμφίδρομης αναφοράς. Τη στιγμή που οι οργανώσεις της παραδοσιακής «άκρας αριστεράς» (ΑΑΣΠΕ και ΠΠΣΠ) συρρικνώνονται ή διαλύονται και τα μέλη τους απορροφώνται μέσα στις κινηματικές διεργασίες, η Β’ Πανελλαδική μαζικοποιείται, αλλά κυρίως αποκτά ένα πολύ πιο διευρυμένο κοινωνικό ακροατήριο. Είναι η στιγμή που αποφασίζεται η συγκρότηση των πλατειών κινηματικών συσπειρώσεων ανά Σχολή (πρόδρομα σχήματα των μετέπειτα Αριστερών Συσπειρώσεων), που στις φοιτητικές εκλογές του 1980, καταγράφουν τεράστια άνοδο και απειλούν την ηγεμονία της ΠΣΚ και της ΠΑΣΠ. Η Β’ Πανελλαδική προχωρά με τον ίδιο τρόπο στη συγκρότηση μαζικών κινηματικών σχημάτων και στις γειτονιές της Αθήνας και εκδίδει την εφημερίδα ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ. Η δυναμική της εποχής όμως έχει τα όριά της. Ο χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς που έχει δημιουργηθεί δεν θα καταφέρει να υπερβεί τη νεολαιίστικη φυσιογνωμία του και η σύγκρουση στην πορεία του Πολυτεχνείου το 1980 με την κυβέρνηση Ράλλη και τα ΜΑΤ θα τον βρεί χωρίς ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες.

Η τρίτη περίοδος της Β’ Πανελλαδικής αρχίζει τον Δεκέμβριο 1980 και φτάνει έως τον Οκτώβριο 1981. Πρόκειται για την περίοδο της κρίσης. Η δυναμική του φ.κ. έχει ανακοπεί, η προσπάθεια κοινωνικής διεύρυνσης και πολιτικών συμμαχιών έχει αποτύχει, τη ίδια στιγμή που το ΠΑΣΟΚ και η κοινωνική συμμαχία της Αλλαγής προελαύνουν στην εξουσία. Οι ιστορικές εκλογές του 1981 θα αποτελέσουν ταυτόχρονα το τέλος του κύκλου της Β’ Πανελλαδικής και, ταυτόχρονα, το κλείσιμο μιας πρώτης εμπειρίας της μεταπολιτευτικής ριζοσπαστικής αριστεράς.

Οι επιδράσεις και η κληρονομιά της Β’ Πανελλαδικής

Αποτελεί ένα ιστορικό ερώτημα το πώς μια οργάνωση βραχύβια (τρισήμιση ετών) άσκησε μεγάλη ιδεολογικο-πολιτική επιρροή κατά τα χρόνια της δράσης της και δημιούργησε αναμφίβολα ένα ιστορικό μύθο. Αν μπορούσε να διατυπωθεί μια συνοπτική απάντηση, θα ήταν ότι η Β’ Πανελλαδική επέδρασε στη ριζοσπαστικοποίηση (μέρους) της επίσημης αριστεράς και στην κοινωνικοποίηση της άκρας αριστεράς. Η παρουσία της εμβολίασε την αρχαϊκή και «υπερ-πολιτική» μέχρι τότε ελληνική αριστερά (σε όλες τις εκδοχές της) με τα νέα κοινωνικά κινήματα και τη λογική της αυθεντικής αυτονομίας τους, αλλά και με νέα (για την τότε ελληνική εποχή) ιδεολογικά και θεωρητικά ρεύματα. Η παρουσία της επενέργησε ως καταλύτης για την απελευθέρωση κοινωνικών δυνάμεων, τόσο από την παραδοσιακή αριστερά (ΚΚΕ) όσο και από την άκρα αριστερά, αλλά και για την εμφάνιση των λεγόμενων τότε «νέων κοινωνικών κινημάτων».
Από την άλλη μεριά δεν πρέπει κανείς να ξεχνά δύο σημαντικούς αντικειμενικούς παράγοντες που λειτούργησαν ανασταλτικά. Ο πρώτος είναι ανθρωπογεωγραφικός: η Β’ Πανελλαδική υπήρξε μια οργάνωση ανθρώπων ηλικίας κατά βάση από 16-25 ετών. Μια οργάνωση πολιτικοποιημένων και μορφωμένων νέων, χωρίς όμως οργανικές σχέσεις με τις λαϊκές μάζες και τους εργαζόμενους. Ο δεύτερος είναι ιστορικο-πολιτικός: η δράση της Β’ Πανελλαδικής συμπίπτει χρονικά με την περίοδο που επιλύεται η κρίση εκπροσώπησης των λαϊκών στρωμάτων υπέρ του ΠΑΣΟΚ και του προγράμματός του. Το ρεύμα της Αλλαγής είναι ιλιγγιώδες και σαρώνει στην πορεία του όλες τις αριστερές διαφορετικότητες.
Η Β’ Πανελλαδική αυτοδιαλύεται μετά τον Οκτώβριο του 1981, όταν και θα έχει – εν πολλοίς ασυναίσθητα - την ωριμότητα να κατανοήσει ότι όταν μια οργάνωση έχει εξαντλήσει τον όποιο ιστορικό ρόλο της αναλογεί, αν εξακολουθήσει να υπάρχει θα αναπαράγει μόνον τη γραφειοκρατία της.
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΒΕΝΑΡΔΑΚΗΣ





Διαβάστε περισσότερα...

Cyanna - Shine (live in Athens - Mtv Gr / Music Week - 28/09/2008)


And so it’s begun
A fairytale of one
A bleeding rose – a mind in pause
And so it’s begun
A journey meant for one
A heart that froze – the life I chose

I got one chance to make life shine
Make you mine
I need one chance only one chance to make life shine
Make you mine

And so it’s begun
A fairytale of one
A bleeding rose – a mind in pause
And so it’s begun
We’ll never sleep as one
You had to go it felt so low

I got one chance to make life shine
Make you mine
I need one chance only one chance to make life shine
Make you mine oh

This love will drive me mad
This love will make me sad
Will make me lose control
This love will take my soul
This love will make me see
This love will bring me to my knees
Every time I believe – every time I see
Every time I think you’re the other half of me

I got one chance to make life shine
Make you mine
I need one chance only one chance to make life shine
Make you mine

Life shine Life shine - I shine on



Διαβάστε περισσότερα...

Μαύρη μαυρίλα

«Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα...». Ετσι (ή μόλις) και ξερόβηξαν εκκλησιαστικοί, ευθύς, αυθωρεί και παραχρήμα, ο υπ. Πολιτισμού και ο διευθυντής του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητής της Αρχαιολογίας(!) τσακίστηκαν να λογοκρίνουν το ντοκιμαντέρ του Γαβρά!

Κατ’ αυτούς, είναι ψεύδη, π.χ., ότι ο Κωνσταντίνος δολοφόνησε τη γυναίκα του Φαύστα και τον γιο του Κρίσπο και τον φιλόσοφο Σώπατρο, συνέχισε ο γιος του Κωνσταντίνος Β΄ τις δολοφονίες όσων επιμένουν στην αρχαία θρησκεία, βανδαλισμούς κατά ναών, ιερών, θεάτρων, γυμνασίων... Το 363 δολοφονείται ο αυτοκράτορας Ιουλιανός, ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος (379-395) εξαπολύει γενικό διωγμό κατά του αρχαίου πνεύματος, απαγορεύει τις θετικές επιστήμες, το 394 τους Ολυμπιακούς Αγώνες, καταστρέφει τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας με τα 700.000 συγγράμματα. Ο Αλάριχος, επί αυτοκράτορα Αρκαδίου με μοναχούς αφανίζουν τα πάντα, όπως καίνε και το ιερό της Ελευσίνας, ο Ιωάννης Χρυσόστομος, ως Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ισοπεδώνει τον περίφημο ναό της Αρτέμιδος στην Εφεσο, το 415, σκοτώνουν τη φιλόσοφο Υπατία, ο Ιουστινιανός το 529 κλείνει την Πλατωνική Ακαδημία...

κ.λπ. που δεν έχουν τελειωμό... Καταστροφές ναών, αγαλμάτων, συγγραμμάτων, φόνοι... είναι η πολιτική του Χριστιανισμού – ο μεγαλύτερος εχθρός και καταστροφέας του αρχαιοελληνικού πνεύματος και πολιτισμού... Ο υπουργός Πολιτισμού, εντάξει, είναι «παντός καιρού»· θα έπρεπε όμως να προσθέσει στον τίτλο: Υπουργείο Πολιτισμού Χριστιανοσύνης. Η απορία είναι, προπαντός, στον πρόεδρο του Μουσείου: αφού υπαγάγει την ιστορική αλήθεια στη χριστιανοσύνη του και την αλλοιώνει ή προσαρμόζει σύμφωνα με αυτήν, γιατί σπούδασε Αρχαιολογία, ενώ «του πάνε» σπουδές για τον χριστιανισμό;

Δημητρης Κυριαζης
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



Διαβάστε περισσότερα...

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

Η συνωμοσία των ΗΠΑ Tο Νέο 2ο Μεγάλο ΚΡΑΧ
Σίγουρα θα αναρωτιέστε πως γίνεται ενώ όλοι οι επαΐοντες μιλάνε πως τελείωσε η κρίση και ξεκινάει η ανάκαμψη, αναφερόμενοι μάλιστα σε κέρδη και πως έχουμε μπει σε νέα πορεία ανάπτυξης; Γιατί εμείς μέσα από αυτή την στήλη συνεχίζουμε να μιλάμε για το 2ο ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΑΧ;
Εμείς γνωρίζοντας και γράφοντας συνέχεια για το 2ο Μεγάλο Κραχ τονίζουμε με έμφαση πως θα είναι <<¨Ένα ΚΡΑΧ που η παγκόσμια κοινότητα δεν θα έχει ξαναζήσει στην Νεότερη Ιστορία>>.
Σ’ αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια εικόνα πως σκέπτονται και πως κινούνται και κάποιοι άλλοι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού
Ελπίζω όμως και σεις να νιώθετε πως "Κάτι υπάρχει στον αέρα… Το νιώθεις… Έρχεται… Ένας νέος αέρας φυσάει. Στο Χρηματιστήριο μιλάμε για Ταύρους Θα είναι ένας ταύρος μαινόμενος, ο οποίος θα αφήσει πίσω του κι άλλα συντρίμμια". Αυτό πιστεύει και ο κ. Paul B. Farrell. Προσθέτοντας τη χρηματιστηριακή "θεωρία συνωμοσίας" Ο αρθρογράφος του Market Watch, κ. Paul B. Farrell προβλέπει ότι το απόλυτο οικονομικό και κοινωνικό κραχ θα επέλθει σε τρία χρόνια.

ΝΕΟΣ ΤΑΥΡΟΣ, ΝΕΑ ΦΟΥΣΚΑ, ΝΕΟ ΚΡΑΧ
Ο αναλυτής εκτιμά ότι ένας κύκλος φούσκας έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται. "Νιώθεις την ένταση της ενέργειας να φουσκώνει, όπως ήταν πριν από τα γκρεμίσματα του 1998, του 2000 και του 2007. Τα προβλήματα της παράνοιας των dot-com, δεν τα λύσαμε ποτέ. Κάναμε τα πράγματα χειρότερα, γαλουχώντας την καταστροφή των subprime πιστωτικών παραγώγων με φθηνό χρήμα, την οικονομική ιδεολογία 'Reaganomics' και δύο δαπανηρούς πολέμους. Δεν μάθαμε ποτέ το μάθημά μας, δεν λύσαμε κανένα πρόβλημα. Σήμερα, η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται".
Μέσα στη φασαρία, τονίζει ο αναλυτής, η συνωμοσία της Wall Street έχει φορτώσει τους φορολογουμένους με 23,7 τρισ. δολάρια σε καινούργια χρέη, από διασώσεις. Ο λογαριασμός θα πρέπει κάποια στιγμή να πληρωθεί. Για την ώρα, η φούσκα φουσκώνει, χάρη στις τράπεζες της Wall Street που αποδεικνύονται, όχι "πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν", αλλά "πολύ άπληστες για να καταρρεύσουν".

Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν με χρεοκοπία
Μπορεί οι αγορές να στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην εν γενέσει ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας, όμως, το εντυπωσιακό χρέος της χώρας εξακολουθεί να "προσφέρει" τεράστιες ανησυχίες, όπως υποστηρίζει ο κ. Jeremy Batstone-Carr, επικεφαλής μονάδας επενδύσεων της Charles Stanley.
Το συνολικό χρέος των ΗΠΑ, βάσει του "βασικού" ΑΕΠ έχει φθάσει στο 350% και μπορεί να διπλασιαστεί εάν σε αυτό προστεθούν και οι μελλοντικές δαπάνες για παροχή συντάξεων, όπως υποστηρίζει.
"Το να χρηματοδοτήσεις ένα τέτοιο γιγάντιο χρέος σαφώς αποτελεί τεράστιο πρόβλημα", υπογραμμίζει. "Παρά τις πρόσφατες δηλώσεις ότι η ζήτηση για ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου εξακολουθεί να είναι ισχυρή -όπως αποδεικνύουν οι δημοπρασίες- η πικρή αλήθεια είναι ότι ο βασικός αγοραστής δεν είναι άλλος από τη Fed (Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ). Οι αμερικανικές αρχές ουσιαστικά δεν προσπαθούν να σώσουν την οικονομία, αλλά απλά να παρατείνουν το διάστημα το οποίο χρειάζεται πριν η χώρα αναγκαστεί να κηρύξει πτώχευση", προσθέτει.

Ο κ. Batstone-Carr υποστηρίζει ότι η πραγματική ζήτηση αμερικανικών ομολόγων από ξένους επενδυτές βρίσκεται σε πορεία υποχώρησης και ότι το "τύπωμα νέου χρήματος" έχει φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν λάβει χώρα στο παρελθόν
(κάτι τέτοιο ισχύει και στην Ευρώπη τα χρήμα σε λίγο καιρό δεν θα έχει αξία γνώμη μας είναι να επενδύσετε σε ακίνητες αξίες)

Πόσο ζωντανή και πραγματική είναι η ανάκαμψη όταν τόσο η κυβέρνηση όσο και οι καταναλωτές βυθίζονται στα χρέη; Όταν τα φορολογικά έσοδα έχουν καταρρεύσει; Όταν καταναλωτική εμπιστοσύνη αλλά και δαπάνες βρίσκονται στον πάτο; Όταν στον δανεισμό έχουν πρόσβαση μόνο όσοι διαθέτουν εντυπωσιακή αξιολόγηση;", τονίζει.
(Ακριβώς η ίδια εικόνα είναι στην χώρα μας τα έσοδα έπιασαν πάτο, οι πρόσβαση στον δανεισμό είναι για λίγους, οι επιδοτήσεις και διάφορες ενισχύσεις βλ ΤΕΜΠΕ ήταν για λίγους, και ο υπέρ- δανεισμός της χώρας καθώς και οι ασύδοτες και ανεξέλεγκτες δαπάνες του δημοσίου έχουν φέρει την χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας πράγματι υπάρχει Θεός διότι δεν εξηγείτε από κανέναν διεθνή οργανισμό πως επιβιώνουμε ακόμη ως χώρα )

"Θεωρούμε ότι ο κίνδυνος οι ΗΠΑ να χρεοκοπήσουν δεν έχει απομακρυνθεί, κάτι το οποίο εάν συμβεί θα οδηγήσει σε κατάρρευση του δολαρίου, υπερ-πληθωρισμό και μία μακρά περίοδο οικονομικής στασιμότητας", καταλήγει.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΧ
Το θέμα είναι ότι οι Αμερικανοί δεν θα ανεχτούν για πολύ να ξετινάξει η "Συνωμοσία της Wall Street" τους επενδυτές και τους φορολογουμένους. Η Wall Street έχει γίνει πλούσια, φορτώνοντάς μας βουνά από χρέη, που θα βαραίνουν πολλές γενιές ακόμα.
Γι’ αυτό και ο αρθρογράφος του MarketWatch περιμένει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα, μία δεύτερη Αμερικανική Επανάσταση. Περιμένει το "Μεγάλο Κραχ 2" περί το 2012 και αμφιβάλλει ότι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι θα καθίσουν παθητικοί για άλλη μία φορά, όπως έκαναν το 1930, το 2000, πέρυσι και πρόπερσι.
"Την επόμενη φορά, οι ψηφοφόροι θα αντιγράψουν μία σελίδα της Ιστορίας που αφορά σε προηγούμενες επαναστάσεις στις αποικίες της Αμερικής, της Γαλλίας, της Ρωσίας.
Θα ξεσπάσει μια πανίσχυρη καταιγίδα μαζικής διεθνούς πιστωτικής κατάρρευσης, που θα γκρεμίσει τη Wall Street και το σκιώδες κεντρικό τραπεζικό σύστημα των 670 τρις. δολ. Και οι παράπλευρες απώλειες θα είναι μαζικές και ευρύτατες

Η στήλη μας πιστεύει ότι το σκιώδες σύστημα όπως το αποκαλούν οι ίδιο οι Αμερικανοί μεθοδεύει μέσω του 2ου ΚΡΑΧ την οικονομική κατάρρευση όλων των κρατών του κόσμου
kantasspiros



Διαβάστε περισσότερα...